از ایرانیان در بند در غربت چه خبر؟

پس از ماه‌ها بی‌خبری از وضعیت شهرام امیری دانشمند هسته‌ای ایران که در جریان سفر به حج توسط نیروهای امنیتی عربستان بازداشت شده بود، سخنگوی وزارت خارجه از تحویل این تبعه ایرانی به آمریکا توسط مقامات ریاض خبر داد. اما خبر تحویل امیری به آمریکا به همین جا ختم نشد و مسئولان وزارت خارجه و رسانه ها به یاد 11 بازداشت شده اخیر دیگر ایرانی افتادند.

به گزارش سرویس سیاسی "فردا"، داستان ناپدید شدن و بازداشت ایرانیان در خارج از کشور، اینجا پایان نمی‌یابد و باید برای بررسی آن کمی به عقب‌تر باز گردیم. در ليست زندانيان ايراني كه به طور ناحق و ناعادلانه و با اغراض سياسي گرفتار شده و از تعدادی از آنها هم هیچ خبری نیست، نام احمد متوسلیان، فرمانده ارشد دفاع مقدس، سید محسن موسوی، تقی رستگار مقدم و کاظم اخوان به چشم می‌خورد که پس از 27 سال اسارت در زندان های رژیم صهیونیستی هنوز هم چشم به راهشان برای بازگشت به وطن مانده ایم.

امام موسي صدر نیز در 3 شهريور سال 1357 و در آخرين مرحله از سفر دوره اي خود به كشورهاي عربي، بنا بر دعوت رسمي معمر قذافي وارد ليبي، و در روز 9 شهريور ربوده شد.

در ماجرای دستگیری ایرانیان در خارج از کشور به دستگيری بيش از ۷۵ زائر ايراني به اتهام همراه داشتن مواد مخدر از ابتداي امسال در عربستان سعودي هم می توان اشاره داشت که مسئولان حج و زیارت صحت این تعداد از دستگیر شدگان را تایید کرده اند.

نصراله تاجيك زنداني در انگليس و مورد درخواست استرداد از سوي آمريكا، مجيد كاكاوند زنداني در فرانسه و مورد درخواست استرداد از سوي آمريكا، اميرحسين اردبيلي زنداني در گرجستان و سپس انتقال غيرقانوني به آمريكا، محمود يادگاري زنداني در كانادا و مورد استرداد از سوي آمريكا، بكتاش فتاحي زنداني در آمريكا، محسن افراسيابي زنداني در آلمان (مونيخ) مورد درخواست استرداد از سوي آمريكا، شهرزاد اميرقلي خاني زنداني در آمريكا، دكتر علي امير نظمي زنداني آمريكا، حسن سعيد كشاري زنداني در آمريكا وعليرضا عسگري ربوده شده توسط سازمان سياي آمريكا از تركيه از بازداشت شدگانی هستند که رامین مهمان پرست نیز در نشست خبری خود، اسامی آنها را تایید کرده است.

به راستی چرا تاکنون مسئولان ذی‌ربط اطلاعات درستی از تعداد ایرانیان دربند در غربت، در اختیار رسانه‌ها و افکار عمومی قرار نداده‌اند؟ آیا آقایان مسئول، برنامه‌ای برای اقدامی متقابل جهت پایان بخشیدن به این حوادث ناگوار در نظر دارند؟

بی جا نیست که از وزیر امور خارجه و دیگر اعضای این وزارتخانه انتظار پیگیری وضعیت و چرایی و چگونگی و زمان برگشت این عزیزان به خاک کشور را جویا شویم. آیا این کافی است که مقامات کشوری تنها به تایید صحت تعداد بازداشت شدگان پرداخته و از هرگونه گزارش ولو جزیی در خصوص پیگیری وضعیت آنها غافل باشند؟

با وجود اینکه خانواده‌های این افراد به صورت مکرر خواستار تسريع در رسيدگي و فراهم ساختن زمينه‌هاي رهايي زندانيان شده اند، اما بازهم جای این سئوال باقی می ماند که چرا دستگاه دیپلماسی کشورمان راه حل موثری را برای آزادی این متهمان در دستور خود قرار نمی‌دهد و دیگر اینکه چرا از ادامه این گونه روندها جلوگیری به عمل نمی‌آورد؟

آیا هر ایرانی که از خاک وطن خارج می‌شود، خود را از زیر چتر حمایتی نظام جمهوری اسلامی ایران خارج کرده و نباید کمترین امیدی برای حفظ امنیت خود داشته باشد؟