ذبح خدمت به پای قدرت

جودو به عنوان یک ورزش رزمی پرطرفدار از جایگاه ویژه‏ای نزد عموم مردم برخوردار بوده و همواره مورد حمایت اقشار مختلف بوده تا جایی که روزی در زمره رشته‏های مدال‏آور برای ورزش کشور قرار داشته و افتخارآفرینان فراوانی با سربلندی در دامان آن پرورش می‏یافتند.

در این مسیر با نیم‏نگاهی به گذشته و حال در می‏یابیم هرگاه به خواستگاه کارشناسان و دلسوزان توجه نکرده‏ و برخلاف جریان عمومی حرکت نموده و این سرمایه ملی را به پای منفعت قربانی کردیم، محصولی جز ناکامی و شکست عاید نگردیده و در نهایت سرافکنده برای ادامه مسیر وامانده‏ایم.

با آسیب‏شناسی این فرآیند از منظر مدیریت ساختاری به این حقیقت درمی‏یابیم که متاسفانه نگاه غیرکارشناسانه و منفعت‏طلبانه در جودو رسوخ نموده و فضای حاکم بر آن را مسموم ساخته است.

بدیهی است در این فضا قواعد بازی بر اساس شگردهای سیاسی طراحی گردیده و لاجرم نفاق، دورویی، تزویر، معامله، تطمیع، تساهل، تسامع و ... شیوه سیاس‏گونه‏ای است که متاسفانه از حاشیه به متن آمده و آرام آرام در حال فلج کردن سیستم حرکتی بدنه جودو کشور می‏باشد.

در این وانفسا اخیراً جودو ایران از کوران حوادث بی‏نصیب نمانده و هر از گاهی به سوژه داغ رسانه‏های گروهی مبدل گردیده که آثار زیان‏بارش تا مدت‏های مدیدی گریبان این رشته المپیکی را فشرده است.

متاسفانه تصمیم‏سازان و تصمیم‏گیران در این بخش، طرح‏ریزی برنامه‏های بنیادی برای تقویت این رشته را به فراموشی سپرده و فراهم آوردن شرایط برای ورود نخبگان و کارشناسان به بخش‏های مختلف این مجموعه را ناممکن ساختند تا بدنه این ساختار قهرمان‏پرور هر روز تهی‏تر از گذشته شود و چهره‏های نام‏دار جای خود را به قهرمانانی بدهند که در رویدادهای بزرگ نقش توریست را برای کشورمان ایفا کنند.

در چنین فضایی برخی در تلاش هستند تا شکست‏های پیاپی و نزول مداوم در رنکینگ جهانی و حذف بهت‏برانگیز تمامی نمایندگان ایران در مسابقات قهرمانی جهان، عدم صداقت در موضوع جعل هویت ملی‏پوشان جودو به قصد صغرسنی، اعزام داور قضاوت‏کننده برای ورزشکار رژیم غاصب صهیونیستی در المپیک به مسابقات قهرمانی جهان و دست آخر برخورد حذفی با منتقدین و کارشناسان از جمله بنیانگذاران و صاحبین جودو را با فرافکنی همراه سازند و با توجیه رفتاری همه را جز خود مسئول و پاسخگو بدانند.

در این موقعیت است که خدمت را به پای قدرت ذبح می‏کنند و تهمت و تخریب را نقل محافلشان؛ چرا که اصل "یا با من یا بر من"، فصل‏الخطاب تعاملات فردی و گروهی‏شان گردیده و از این رویه ناثواب علی‏رغم ارشاد و نصحیت نگارنده عدول نکرده و در این مسیر کمر به نابودی این رشته بسته‏اند.

امروز به یمن تغییر و تحول در راس سازمان تربیت‏بدنی، چشم امید به اصلاح در جودو داریم، چرا که با استمرار این روند، امید به آینده جودو کشور توهمی بیش نیست و باید از هم‏اکنون قید مدال‏آوری در مسابقات قهرمانی جهان و المپیک را با حفظ همین سیاست‏های کاری در این رشته حداقل تا المپیک 2016 زد.

آنچه حقیر را به نگارش این مرقومه واداشت ذکر کوتاهی از چنین فضای است که بر جودو حاکم بوده و امید آنکه زمینه بهبود شرایط فعلی برای آینده جودو فراهم آید، زیرا تنها راه نجات جودو رهایی از این سیستم موروثی است. شرمسار ملت شریف و قهرمان‏پرور ایران هستم که تنها در این اوضاع اسف‏بار می‏توانم پند و اندرزی از سوز دل برای اهالی جان خسته جودو بنویسم، شاید فرجی شود.

قهرمان جودو جهان و آسیا