ستاره جزيره فروافتاد
زندگي ورزشي سربابي رابسون در دو مقوله احساس و غرور خلاصه مي شد، نشان به آن نشان که پس از آن بازي تاريخي انگليس و آرژانتين در مرحله يک چهارم نهايي جام جهاني 1986 براي اولين و آخرين بار غرور و احساس را تعريف کرد؛ «پس از گلي که مارادونا با دست درون دروازه ما جاي داد، خيلي خيلي ناراحت شدم اما وقتي او با دريبل پنج بازيکن انگليس براي دومين بار آرژانتين را به گل رساند، به سختي خودم را کنترل کردم و فقط به خاطر غرور انگليسي او را در آغوش نگرفتم.»
به نوشته اعتماد؛ خبر مرگ اسطوره 76ساله فوتبال انگليس غيرمنتظره نبود و دقيقاً عمق ماجرا همين جا رخ مي نمايد؛ هنگامي که مي دانيد يک فرد تاثيرگذار به زودي از ميان شما مي رود و در اين فاصله زماني هيچ اتفاقي نمي افتد تا خلاء او را پرشدني جلوه دهد.
در بيانيه خانواده رابسون چنين آمده است؛ «متاسفانه سربابي رابسون سرانجام در 76سالگي تسليم سرطان شد. او صبح روز جمعه در کمال آرامش کنار خانواده اش در منزلي مسکوني در کانتي دورهام درگذشت.»
نام رابسون يکشنبه گذشته مجدداً سر زبان ها افتاد. باشگاه نيوکاسل براي قدرداني از زحمات و تبليغ بنياد خيريه سربابي از چهره افسانه يي فوتبال جزيره درخواست کرد در سنت جيمز پارک حضور يابد و سرمربي تيم ملي انگليس در جام جهاني 1990 نيز به درخواست آنها پاسخ داد.
رابسون که از سال 2002 لقب «سر» را دريافت کرد، از سال 1991 پنج بار تحت عمل جراحي قرار گرفته بود اما بي اعتنا به پيامدهاي بيماري مهلک سرطان تا سال 2007 در بالاترين سطح فوتبال حرفه يي به فعاليت پرداخت.
دوران بازي؛ نيمه ناشناخته
معمولاً در اشاره به رابسون صف طولاني تيم هاي تحت رهبري او مورد توجه قرار مي گيرد اما پيرمرد دوست داشتني فوتبال جزيره در دوران بازي هم به اندازه کافي مشهور بود. مدافع سابق فولام و وست بروم چندين بازي از مجموع 20 رقابت ملي خود را در جام جهاني 1958 انجام داد؛ هرچند با هر معياري قصه دوران مربيگري سربابي جذاب تر به نظر مي رسد.
هرگز قهرمان نشد
سربابي رابسون در هيچ تيمي مربي قهرمان ليگ انگليس نام نگرفت اما دستاوردهايش گاهي به اندازه چند جام مي ارزيد.
او در دهه 70 تيم کوچک ايپسويچ را به رقيب ليورپول، ليدزيونايتد، منچستريونايتد و همچنين قهرمان جام يوفا تبديل کرد. سربابي در آيندهوون، اسپورتينگ ليسبون، پورتو، بارسلونا و نيوکاسل نيز منشاء اثرات مثبتي شد، با اين حال فوتبال دوستان اين چهره دوست داشتني را با مرور خاطرات جام جهاني 1990 به ياد مي آورند.
سه شيرها به کمک رابسون بهترين دستاورد 24 سال اخير خود در جام جهاني را رقم زدند و در نهايت بر سکوي چهارم ايستادند. گذشت زمان بر دلبستگي هاي رابسون افزود، به حدي که او کاتالونيا را خانه خود ناميد و پس از ترک نيوکاسل عده يي از جمله آلن شيرر را متهم به توطئه براي دور کردن او از نيمکت دوست داشتني اش کرد. حالا رابسون رفته و آلن شيرر دو دستي صندلي مربيگري کلاغ ها را چسبيده است.
تاريخ هاي کليدي
نوامبر 1957؛ در جريان پيروزي چهار بر صفر انگليس مقابل فرانسه طي اولين بازي ملي دو گل مي زند.
ژانويه 1968؛ بازگشت به فولام و در ادامه ترک تيم به علت سقوط به دسته پايين تر.
7 جولاي 1982؛ به عنوان جانشين ران گرينوود سرمربي تيم ملي انگليس نام مي گيرد.
1990؛ پس از کسب مقام چهارم جام جهاني 1990 همراه سه شيرها به آيندهوون مي پيوندد.
سپتامبر 1999؛ قبول مربيگري نيوکاسل.
2002؛ دريافت نشان شواليه از سوي ملکه انگليس.
2004؛ اخراج از نيوکاسل به دليل نتايج ضعيف و حواشي فراوان.
6 مه 2007؛ آغاز مبارزه با غول سرطان.
26 جولاي 2009؛ انجام يک بازي دوستانه بين آلمان و انگليس در نيمه نهايي جام جهاني تحت عنوان جام «سربابي رابسون».
