"آنفلوانزاي خوكي و نكاتي چند"
یکی از کاربران "تابناک" در پیامی آورده است:
درمورد آنفلوانزاي خوكي نكاتي چند لازم است براي همه مردم بيان شود ولي متاسفانه در هيچ كدام از رسانه هاي دولتي و خصوصي آنگونه شايد و بايد به مردم اطلاعات كافي داده نشده است شايد اين هم مثل مسائل ديگر گرفتار مسائل سياسي شده و نوعي ترس مسئولان را فراگرفته: اينجانب از جمله افرادي هستم كه سعي ميكنم از طرق مختلف (از قبيل اينترنت، روزنامه، صدا و سيما و...
اطلاعاتي از اين نوع بيماري يا بيماريهاي واگيردار ديگر كسب كنم تا خو و اعضاي خانواده را در برابر آن ايمن سازم اينجانب با توجه مراجعه به انواع اطلاع رساني، بواضح ميگويم هيچگونه اطلاعات كامل و دقيق در خصوص راه مقابله و حفظ شدن در برابر آن و همچنين برخورد با اين نوع بيماران بويژه در خانواده ها ندارم پس واي به حال مردم!
1. متاسفانه آموزشهاي عمومي و مستمر به مردم داده نشده است. فقط از تعداد بيماران در كشور سخن گفته شده است و بس.
2. فرض كنيم اگر فردي از خانواده ي به اين بيماري ابتلا شد در منزل چگونه بايد از او مراقبت شود، آيا در اتاقي جداگانه باشد و از آن خارج نشود تا بهبود يابد. آيا فرد بيمار در منزل خود به شستن ظروف غذايش اقدام كند يا ديگران، تازه اينكه بحث استفاده از دستشويي و .. كه مشترك است پيش مي آيد و اينكه آلودگي روي دسته هاي شير باقي مي ماند، پس ايا همه بايد از دستكش و ... استفاده كند. چگونه بايد اعضاي خانواده در منزل با اينگونه موارد عمل كنند بويژه آنهايي كه كودكان خردسال دارند.
3. اگر كسي - در هر كجاي ايران- احساس كند كه احيانا به اين بيماري دچار شده است ، آيا بايد به مراكز خاصي مراجعه كند، اگر مراكز خاصي هستند هيچگونه اطلاعاتي از نشاني اين مراكز در دسترس نيست، اگر اينگونه نيست آيا تمام مراكز درماني دولتي و خصوصي در خصوص اين بيماري، قادر به تشخيص و ارائه درمان هستند.
4. مسولان سلامت مردم، رسانه هاي عمومي بالاخص صدا و سيما، روزنامه ها، اينترنت و ... تاكنون در خصوص آموزش عمومي اقدام جدي نداشته اند. بطور مثال فقط در همين حد اطلاع رساني شده كه مثلا در كشور تعداد بيماران به ... نفر رسيده 65 ساله ها زنان باردار به حج نرودند و غيره
5. كارمندان دولتي و خصوصي كه از ظروف غذاي غير يكبار مصرف استفاده ميكنند و يا هنگام استفاده از سرويس هاي بهداشتي كه دست ها با شير آلات در تماس است چگونه بايد برخورد شود.
6. تصور ميشود مسائل سياسي در كشور مهمتر از حفظ بيان اينگونه مسائل حياتي و سلامت است.
7. عادت ما ايراني ها اغلب اينطور است حتما بايد حادثه و فاجعه اي رخ بدهد و بعد بدنبال درمان برويم، مثل سقوط هواپيما، پس از سقوط دو هواپيما در ايران تازه به فكر راه حل افتاديم. يعني اول عمل ميكنيم بعد فكر ميكنيم. تقدم فكر بر عمل!
8. اميد است مسئولان بهداشت و رسانه با آموزشهاي لازم و كافي از طرق مختلف بويژه صدا و سيما و همچنين كارگاههاي آموزشي براي مردم راه اين بيماري را ببنديم. انشاء ا....
