پاسخ یزدی به خطبه های دیروز هاشمی
آیتالله یزدی با انتقاد از اظهارات روز گذشته هاشمی رفسنجانی در نماز جمعه، تصریح کرد که در حکومت اسلامی مشروعیت و مقبولیت با یکدیگر متفاوت است و همراهی مردم، برای حکومت مشروعیت ایجاد نمیکند.
این عضو فقهای شورای نگهبان در جمع خبرنگاران درباره خطبههای روز گذشته نماز جمعهی تهران اظهار کرد: آقای هاشمی رفسنجانی در خطبهی اول و دوم خود زیربنای دیگری را مطرح کرده است که میخواهم بگویم حتما ایشان اشتباه کرده و اشتباه میکنند. به آنچه مورد اتفاق فقهای اسلامی و شیعهی اثنی عشری است توجه نشده است و آن مسالهی حق حاکمیت در نظام جمهوری اسلامی ایران است که ناشی از مردم و خداوند متعال است.
رییس دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه مشروعیت با مقبولیت تفاوت دارد، تاکید کرد: مشروعیت حاکمیت در اسلام از طرف خداوند است و مقبولیت حاکمیت با همراهی مردم است.
وی توضیح داد: درست است که بدون همراهی مردم هیچ حاکم اسلامی نمیتواند کاری انجام دهد اما همراهی مردم، مشروعیت حکومت را ایجاد نمیکند حتی در مورد پیامبر اسلام (ص) هم اینگونه بود.
این عضو فقهای شورای نگهبان در ادامه به بخش دیگری از سخنان رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام در خطبههای روز گذشته نماز جمعه تهران اشاره کرد و گفت: تاریخی که ایشان ذکر کردند و البته بخشی از آن را اشاره کرده و بخشی را اشاره نکردهاند در واقع این است که پیامبر خدا به غیر از مقام پیامبری، رهبر و امام هستند. به حکم آیات شریفهی معین که از جمله در هشت آیهی قرآن از کلمهی اطیعوا الله و اطیعوا الرسول نام برده شده است تماما موید این مطلب است که برای پیامبر اکرم (ص) در کنار وظایف پیامبری، کارهای نظارتی و کارهایی که توسط حاکم جامعه انجام میشود در نظر گرفته شده بود.
یزدی ادامه داد: اما آیات دیگری هست که ولایت رسول را قرار داده است. در طول جنگ مصادرهی اموال و خراب کردن مسجد منافقین تماما دستورات حکومتی بوده است.
وی خاطرنشان کرد: پیامبر همهجا رافت و مهربانی و رحمت نمیکرده است. در جایی که لازم بوده جنگ کرده و دستور تخریب مسجد ضرار را داده است و این امر لازم بوده است.
رییس شورای عالی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ادامه داد: اصل مهمی که زیربنای حکومت اسلامی است، مورد توجه آقای هاشمی قرار نگرفت اینکه اگر مردم باشند حکومت هست و اگر نباشند نیست، این غلط است. شک نداریم که علی(ع) خلیفهی پیامبر (ص) است اما زمانی که پیامبر (ص) رحلت نمودند مردم با ایشان همراهی نکردند. آیا این مساله به این معنا بود که حضرت علی (ع) خلیفه نبود، این گونه نیست. حضرت علی(ع) کنار نرفتند و در حد توان حتی مردم را ارشاد و راهنمایی کردند. یعنی امیرالمومنین در 25 سال خلیفهی مسلمین بودند به عبارت دیگر ایشان مشروعیت را داشتند اما مقبولیت نبود. بعد از مرگ عثمان میبینیم که مردم همراهی کردند و علی (ع) خلیفه شد.
آیتالله یزدی تاکید کرد: این مساله که مشروعیت با مقبولیت متفاوت است زیربنای اسلامی است که از زمان پیامبر اکرم (ص)،ائمه معصومین،غیبت کبری و در زمان ما این گونه است که ولی فقیه با دستور الهی، ولی امر است و حضور مردم امکان عمل و استیفای حق را میرساند.
وی در ادامهی سخنان خود مثالی از رهبری امام راحل در زمان طاغوت ارائه کرد و گفت: هنوز طاغوت حکومت میکرد که امام دستورات حکومتی صادر میکردند که این دستورات با اتکاء به مشروعیت از طرف خداوند و به خاطر اینکه ایشان نائب امام زمان (عج) بودند، صادر میشد.
رییس شورای عالی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: آقای هاشمی رفسنجانی به این مساله مهم اسلامی بیتوجهی کردند و هم خطبهی اول و هم در خطبهی دوم به گونهای بحث کردند که فقط حکومت مردمی است.
ظاهرا آقای یزدی بین ولایت وحکومت ازیکسو ومشروعیت ومقبولیت از سوی دیگر خلط کرده اند. آنچه که امام علی ع ولو درزمان خانه نشینی داشت ولایت بود نه حکومت که لازمه اش اقبال مردم هست ونیز آنجه که خلفای ثلاث داشتند حکومت ظاهری بود ولو مشروعیت نداشتند.چنانکه روشن شد بین این مقولات عموم و خصوص من وجه برقرارست یعنی 1-حکومت باشد اما مشروعیت ومقبولیت نباشد مث حکومت جور بدون رضایت مردم 2-حکومت باشد مقبولیت هم باشد بدون مشروعیت مثل حکومت خلفای ثلاث درنظر شیعه که هردو قسم در عدم ولایت مشترکند 3-حکومت باشد مشروعیت هم باشد لاکن مقبولیت نباشد که این نیز دو قسم میشود یکی آنکه پیامبر به علی ع توصیه کردوآقای هاشمی هم آنرا درنماز جمعه تبیین فرمودند وبنده نیز قبول دارم یکقسم هم آن که به زور خودرا به مردم تحمیل کند با این توجیه که ولایت الهی وجود دارد مشروعیت محرز است مردم هم باید رای بدهند اگه رایشان منجر به بقا شد که نعم المطلوب واگر مخالف بقا بود چنین حکومتی باز به حیات خودش ادامه میدهد ضمن عرض سلام و ادب ، متاسفم كه آقاي يزدي بدقت گوش نداده و با طرح غلط موضوع آنرا مصادره به نفع مينمايند. صحبت آقاي هاشمي دقيقا" ناظر بر مشروعيت ولايت و مقبوليت حكومت بود. دقت ميقرمودند ايشان هم گفتند كه عليرغم مشروعيت ولايت كه از سوي خداوند است ، براي حكومت نياز به مقبوليت است كه از سوي مردم تاييد نسبي ميشود.خواهش ميكنم در صحبت با مردم دقت فرمائيد . و اشتباه بزرگ اين است كه با خود اينگونه بيانديشيم كه مردم همانگونه ميانديشند كه ما ميگوئيم!!!
با سلام و تشکر از دوستان تابناکلطفا آقای یزدی را به سخنان چند ماه قبل رهبر انقلاب یا حداقل آقای ازغدی در این مورد ارجاع دهید تا متوجه شوند مشروعیت و مقبولیت چه معنایی دارد.
ضمنا وجود مقدس حضرت رسول، روحی فداه، پیش از هر چیز رحمه للعالمین بودند و تخریب مسجد ضرار مستمسکی برای اینکه فرزندان این مملکت را با باتوم و گاز اشک آور نوازش کنند، نمی شود.
پس از چند بار ناکامی باز هم نظر دادیم لطفا درج نمایید تا نا امید نشدیم.
به ايشان بفرماييد اولا حكومت اسلامي وقتي حكومت اسلاميست كه حاكمش معصوم باشد تا آيات قران مشمول او گردد ثانيا ايشان بايد بدانند در ايران ، ما جمهوري اسلامي داريم و نه حكومت اسلامي . و اين دو با هم خيلي فرق ميكنند . در جمهوري رهبر تا پايين ترين فرد جامعه در چاچوب قانون معنا مي يابند و پاسخگو هستند در حالي كه در حكومت اسلامي رهبر جامعه در بسياري از موارد فراتر از قانون است چون آن رهبر معصوم بوده و از خطا و گناه مصون است و قابل عزل و نصب نيست . كسي نيست به ايشان بگويد شما در كشوري و براي مردمي صحبت ميكني كه بيش از 90 درصدش مسلمان هستند. كشور بي دين و كمونيستي نيست كه اكثريت مردم مشروعيت نياورد. پس مشروعيت و مقبوليت اينجا در گرو راي اكثريت جامعه مسلمان و شيعه ماست!!!! ایشان ادامه آیه شریفه را نخوانده و بر آقای هاشمی ایراد میگیرد. اولوالامر منکم یعنی کسی که شما انتخاب می کنید و این نشان میدهد که پس از خدا و رسول مشروعیت با انتخاب مردم است نه دیدگاه های مبتنی بر مصلحت. فراموش نکنیم که ما - همه انسان ها - خلیفه خداوند بر زمین هستیم پس هر کس را که ما برای حکومت انتخاب کنیم مشروعیت را از ما خلفای خداوند به دست آورده. باسلام . مشكل مردم الفاظ نيست كه حضرت آيت الله يزدي موضوع را به مباحث كلامي و عبارات ميكشانند. آنچه خطيب محترم جمعه فرمودند آنست كه حكومت با همراهي مردم ممكن است . امام علي(ع)با آنهمه جلالت شان وقرابت زماني به حضرت پيامبر(ص)در همان مدت نتوانستند تشكيل حكومت دهند.آيا حضرت ايشان به رحمه للعالمين بودن پيامبر هم شك دارند. چرا استثناء را در جاي قاعده مينشانند؟