آجیل مخلوط

سرانجام پسری که همواره حرف از ماندن در میلان می‌زد و ادعا می‌کرد تا پایان عمر ورزشی‌اش پیراهنی به جز پیراهن قرمز و مشکی روسونری را بر تن نخواهد کرد با یوروهای رنگین پرس اغوا شد و پای قرار‌داد سفیدها را امضا کرد. او بی‌شک نه نخستین و نه آخرین برزیلی رئالی‌هاست.

به نوشته خراسان؛ فرناندو گیودیسلی اولین برزیلی بود که پیراهن رئال را برتن کرد. کاکا حالا ادامه دهنده راه برزیلی‌هایی است که ارتباط طولانی بهترین تیم قرن بیستم را با فوتبال برزیل حفظ می‌کنند.

در این میان می‌توان به نام‌هایی نظیر دیدی، کاناریو، ریکاردو روچا، روبرتو کارلوس، رونالدو، مارسلو، پپه و... اشاره كرد كه بهترین برزیلی‌های پیش از این تازه‌وارد جوان بودند. مرور شناسنامه حضور این برزیلی در رئال ما را با آن‌ها بیشتر آشنا می‌کند.

***

فرناندو گیودیسلی (1936-1935):

او تورینو را به مقصد رئال‌مادرید ترک کرد و تنها در یک بازی از لیگ به میدان رفت.

دارسی سیلوریا دو سانتوس کاناریو(1962-1959):

یک بال قدرتمند که برای رئال 28 بار به میدان رفت و موفق شد 6 گل هم به ثمر برساند.

والدیر پریرا دیدی (1960-1959):

اولین بازیکن سیاه‌پوستی که در تاریخ باشگاه به این تیم پیوست. دیدی بهترین بازیکن تیم ملی برزیل در جام جهانی 1958 بود. او از تیم بوتافوگو به رئال آمد و در 19 بازی 6 گل زد.

اواریستو دی ماکدو فیلیو (1964-1962):

او برای رئال 24 بار به میدان رفت و در این بین توانست تنها 7 بار گلزنی کند.

ریکاردو روبرتو بارتو دی روچا (1993-1991):

او در سال‌های 1990 و 1994 توانست جام قهرمانی جهان را به عنوان یکی از بهترین دفاع‌های آخر لمس کند.

کلودمیر ویتور (1994-1993):

پس از ترک سائوپائولو او در رئال فقط سه بازی انجام داد.

سزار پراتس (1997-1996):

به دلیل عدم موفقیت در تیم اول رئال به تیم B رئال منتقل شد.

روبرتو کارلوس (2007-1996):

یکی از ارزشمندترین بازیکنان فوتبال که اینتر را به مقصد رئال ترک کرد و به عنوان یک استعداد آینده‌دار با درخشش در رئال به یکی از بهترین‌های دنیا تبدیل شد.

زی روبرتو (1998-1997):

کمبود تجربه در او مانع از آن شد تا از بودن در رئال لذت ببرد. ولی با رفتن از رئال و پیوستن به فوتبال آلمان خودش را اثبات کرد.

ساویو بورتولونی (2002-1997):

او کم کم اما در کمال اطمینان اعتماد سانتیاگو برنابئو را به‌دست آورد. نمایش او در هشتمین قهرمانی اروپایی رئال نقش کلیدی داشت.

رودریگو فابری (2003-1998):

پای چپ قدرتمند او با رفتار تندش در تضاد بود. همین رفتارش هم باعث شد تا در رئال هرگز به موفقیت نرسد.

ژولیو سزار (2003-1999):

زمانی که ژان بنیامین توشاک مربی رئال بود، او 33 بار برای این تیم به میدان رفت.

فلاویو کونسیسائو (2004-2000):

علی‌رغم کارنامه پرباری که در لاکرونیا از خود بر جای گذاشته بود برای وفق پیدا کردن با شرایط رئال با مشکل روبه‌رو شد.

رونالدو لوییس نازاریا دلیما ( 2008-2002):

یکی از فوتبالیست‌های بزرگ دنیای فوتبال. شهرت او به‌خاطر شم گلزنی بالایش بود.

ژولیو سزار باپتیستا (2008-2005):

او را به خاطر فیزیک قدرتمندش می‌شناسند. او پس از ترک سویا یک سال در رئال به میدان رفت و سپس به آرسنالی‌ها قرض داده شد و بعد از یک سال به مادرید بازگشت.

سیسینیو (2007-2005):

یک مصدومیت مرموز باعث شد تا چند ماهی گوشه‌نشین شود. پس از آن هم در سال 2007 به رم سفر کرد.

روبینیو (2008-2005):

نخستین بازی او برای رئال مقابل کادیس تحسین همگان را برانگیخت تا جایی که بسیاری او را با پله مقایسه کردند. روبینیو پس از سه سال حضور در مادرید راهی منچسترسیتی شد.

امرسون فریرا دا سوسا (2007-2006):

عمر ورزشی او با فابیو کاپلو گره خورده بود. آن‌ها در رم، یوونتوس و سپس در رئال در کنار هم بودند.

مارسلو ویرا (از 2007 تاکنون):

با آمدن خوانده راموس او روزگار خوبی در رئال داشت. با آن‌که ترجیح می‌داد در دفاع چپ بازی کند ولی هواداران را با بازی در نقش هافبک چپ به وجد می‌آورد.

پپه (از 2007 تا‌کنون):

این برزیلی الاصل که ملیتی پرتغالی دارد سریع، باهوش و دونده است. او در دنیای فوتبال امروز یک مدافع پر آوازه است.