ایست در بانکوک
علی دایی می تواند نتیجه تساوی تیمش در بانکوک مقابل تایلند را با بهانه هایی مثل تدارکاتی بودن این بازی پیش از بازی حساس با کره جنوبی و اولویت نبودن نتیجه در آن، غیبت لژیونرها یا آب و هوای متفاوت تایلند تا حدودی توجیه کند اما واقعیت این است که نفرات منتخب لیگ برتر ایران در تایلند کمتر از حد انتظار ظاهر شدند و در بسیاری از لحظات بازی تحت تاثیر بازیکنان نه چندان سرشناس حریف قرار گرفتند.
به نوشته سرمایه، بازی در نیمه اول با میدان داری نسبی تیم ایران شروع شد، توان فیزیکی بالاتر بازیکنان ایران باعث شد میانه میدان در اختیار نفرات سفیدپوش ایران قرار بگیرد، البته محتاط بودن نسبی بازیکنان ایران- که آشکارا از سرعت و ضدحملات سریع تایلندی ها می ترسیدند- باعث شد حملات ایران پرشمار نباشد.
خطرناک ترین صحنه بخش اول نیمه اول بازی ضربه از راه دور محمدرضا خلعتبری بود که با اشتباه دروازه بان حریف به تیر دروازه خورد. پس از این حمله بازی حالت متعادلی یافت و بازیکنان تایلند تلاش کردند در میانه میدان با دوندگی بیشتر کنترل میانه زمین را از دست ایران خارج کنند.
با به تعادل کشیده شدن بازی، به ندرت صحنه خطرناکی روی دو دروازه شکل می گرفت. در این لحظات ایران چندین بار روی حرکات کعبی و غلام نژاد از سمت راست و خلعتبری و اشجاری از سمت چپ صاحب ضربات ایستگاهی در نقاط مناسب شد اما قدر هیچ یک از این ضربات را ندانست.
در آن سوی میدان هم تایلندی ها که به ضربات از راه دور دل بسته بودند، نتوانستند چندان صحنه خطرناکی را روی دروازه ایران رقم بزنند و بازی در نیمه اول با نتیجه بدون گل به پایان رسید.
نیمه دوم اما برخلاف انتظار شروع شد. مشکلات ایران در میانه میدان و غفلت مدافعان باعث شد تایلندی ها دوباره با استفاده از سرعت خود قلب دفاع ایران را نشانه بگیرند و با مهدی رحمتی تک به تک شوند که رحمتی با ایستادگی خود دروازه ایران را نجات داد.
در این دقایق تیم ایران برتری خود را بر حریف از دست رفته دید و سه تعویض پیاپی دایی نشان می داد او از جریان بازی و روند حرکتی تیمش اصلاً راضی نیست. این تعویض ها تا حدودی بر روند بازی تاثیر گذاشت و تیم ملی ایران توانست مجدداً کنترل نسبی بازی را در دست بگیرد و دو بار روی ضربات کرنر، توسط هادی عقیلی دروازه حریف را با خطر روبه رو کند که هر دو توپ توسط دروازه بان حریف دفع شد.
برخلاف تصور دقایق پایانی بازی- که انتظار می رفت در آن توان جسمانی تایلندی ها کاهش یابد- باز هم با برتری نسبی تیم میزبان همراه شد و کرنرهای پیاپی میزبان نشانگر برتری آنها بر تیم ایران بود اما حملات جسته و گریخته تایلندی ها نتیجه ای دربر نداشت و در نهایت دو تیم با نتیجه تساوی بدون گل به کار خود پایان دادند؛ نتیجه ای که برای تایلندی ها بسیار خوشحال کننده بود و می شد این خوشحالی را در چهره پیتر رید سرمربی انگلیسی آنها در پایان بازی کاملاً حس کرد.
اما علی دایی قاعدتاً نباید خوشحال باشد چرا که تیم او - که حداقل نیمی از ترکیب اصلی تیم ایران در بازی مقابل کره جنوبی را شکل خواهد داد- در این بازی عملکرد ضعیفی داشت و فاقد هماهنگی، خلاقیت و شادابی بود.
