افزايش پايگاه‌هاي نظامي آمريكا در خليج فارس

به هر حال کشور های عربی حاشیه خلیج فارس آنقدر قدرت ندارند که بتوانند در مقابل خواسته های موکدآمریکا مقاومت بکنند .بعنوان مثال کویت کمتر از یکهفته به اشغال عراق درآمد .حضور آمریکا برای حفظ منافعش در حوزه خلیج فارس با توجه به قدرت روز افزون ایران و حضور قدرتهای جدید آسیایی در عرصه های مختلف جهانی هرروز بیشتر احساس می شود . واضح است آینده از آن کشوری خواهد بود که بر منابع حوزه خلیج فارس تسلط داشته باشد . واین یک استراتژی بلند مدت برای آمریکا خواهد بود .ایران اجبارا" باید این پایگاههای نظامی را تحت نظر داشته باشد و به دنبال بدست آوردن برترهای نظامی و ایجاد روابط مستحکم با کشور های حوزه خلیج فارس باشد و در صورت امکان بستن پیمان های نظامی و امنیتی .

به هر حال کشور های عربی حاشیه خلیج فارس آنقدر قدرت ندارند که بتوانند در مقابل خواسته های موکدآمریکا مقاومت بکنند .بعنوان مثال کویت کمتر از یکهفته به اشغال عراق درآمد .حضور آمریکا برای حفظ منافعش در حوزه خلیج فارس با توجه به قدرت روز افزون ایران و حضور قدرتهای جدید آسیایی در عرصه های مختلف جهانی هرروز بیشتر احساس می شود . واضح است آینده از آن کشوری خواهد بود که بر منابع حوزه خلیج فارس تسلط داشته باشد . واین یک استراتژی بلند مدت برای آمریکا خواهد بود .ایران اجبارا" باید این پایگاههای نظامی را تحت نظر داشته باشد و به دنبال بدست آوردن برترهای نظامی و ایجاد روابط مستحکم با کشور های حوزه خلیج فارس باشد و در صورت امکان بستن پیمان های نظامی و امنیتی .

آمریکایی ها آشکارا به کلیه (به اصطلاح) دوستان و دشمنان واقعی خود نشان داده اند که تنها دوست صمیمی شان تحت هر شرایطی منافع سیاسی و بویژه هژمونی سلطه آنهاست. از سوی دیگر، شاید حضور صرف آنها در ناحیه فجیره که مشرف به خلیج فارس است از اهمیت نظامی برخوردار باشد ولی آیا می توان توانمندی نظامی و ابتکار عمل ژئوپلیتیک ایران را در مجاورت همین نقطه دست کم گرفت؟ تصور می کنم تداوم بازیگری یانکی ها در حوزه خلیج فارس در آینده ای نه چندان دور بواسطه ارتقای چشمگیر توان تکنیکی و تاکتیکی نظامی ایران با تردیدهایی جدی روبرو شود و همزمان با آن، آب شدن یخ نگرانی های واهی اعراب این منطقه راهبردی از ایرانیان تاثیر بسزایی بر سیاست آمریکوفیل آنها خواهد نهاد. شاید آمریکایی ها دیپلماسی فعال تر و تسلیحات نظامی مدرن تری در اختیار داشته باشند اما بواقع برآوردهای کلان مدیریتی در جهان کنونی آنقدرها هم محاسباتی و روتین بنظر نمی رسند. قواعد بازی خاورمیانه جدیدی که ایران قدرتمند در آن ظهور یافته است بسرعت تغییر می کند و مقررات نو نیز توسط بازیگران تازه نفس به مرحله اجرا در می آید. وانگهی، اگر آمریکایی ها تا این حد (و با قدرت بی پایان خود!) به منافع واقعی شان (!) پایبند بودند دست کم تا بحال یک حاکم دست نشانده از سوی آنها بجای هوگو چاوز یا مورالس مشغول سخنرانی و مذاکره بود! یانکی ها بسادگی روایت شکسپیر از مکبث، سردار اسکاتلندی، را بیاد می آورند که باور نمی کرد روزی جنگلی از جای بجنبد و بسویش حرکت کند اما چنین شد و الخ.

شیطان بزرگ تحت هیچ شرایطی حاضر به ترک اعمال شیطانی خود در منطقه و جهان نیست مگر آنکه قدرت شیطانی او به تحلیل رود.

آمریکای جنایتکار هیچ گاه نمی تواند به امیال شیطانی خود برسد.چه با همکاری دوستان عربش و چه با غیره
و جالب است بدانید که این موارد از آنجا نشءت می گیرد که قدرت ایران روز به روز افزون تر می شود.

هر چه قدر آمریکا و این نوچه های کوچک و بزرگ آنان در منطقه بخواهند قدرت نمائی کنند جمهوری اسلامی ایران نیز قدرتمند تر خواهد شد و ما نیز منتظر روزی هستیم که آنها کار کنند تا ما جواب دندان شکن به آنها بدهیم

بسم الله الرحمن الرحیم

سری بزنیم به عملکرد و رفتار خود تا علت آن را دریابیم که چرا اعراب حاضر به پذیریش چنین معاهداتی هستند.