مراقب سوءتفاهم جهانيان باشيم!
سيدحسين طاهري در يادداشتي نوشت: از ميان اقدامات پيشگيرانه عليه جاهطلبي، اشتباه نيست اگر از جاهطلبي خود نيز پيشگيري كنيم. جا دارد بگويم، من از قدرت و جاهطلبي خودمان در هراسم و به شدت از وجود خودمان وحشت دارم ... دير يا زود، اين وضعيت لاجرم به ائتلافي عليه ما منجر ميشود كه به نابودي ما خواهد انجاميد.
اين مطلبي است كه «ادموند برك»، بزرگترين فيلسوف سياسي انگلستان آن را مورد توجه قرار داد؛ مطلبي كه توجه به آن، آن هم در شرايطي كه رئيسجمهور ما در محافل داخل و خارج كشور، سخن از فروپاشي قطعي و قريبالوقوع قدرتهاي بزرگ و مديريت جهان توسط جمهوري اسلامي ميكند، ضرورت محض است. آن چه را ايشان اصرار بر اعلام پي در پي و مؤكد و مستمر آن دارند، ممكن است من ايراني بچه مسلمان درك كنم و اذعان نمايم كه اين ادعا از خاستگاهي كاملا فرهنگي و معنوي سرچشمه گرفته است، اما نميشود از ملتهاي ديگر با فرهنگهايي متفاوت متوقع بود، همين برداشت را از گفتههاي پر آب و تاب آقاي احمدينژاد، آن هم در كوران اتهامات وارده به ايران درباره تلاش در راستاي دستيابي به بمب هستهاي داشته باشند.
آنها از اين لحن و ادبيات خاص آن، اين گونه برداشت ميكنند كه جمهوري اسلامي درصدد توسعه فضاي حياتي انقلاب خود و تلاش در راستاي جاي انداختن و اجراي يك مداليته مبتني بر ايدئولوژي مانند سوسياليسم قرن نوزده به بعد است و ميخواهد انديشه خود را به عنوان يك الگوي سياسي وابسته به مركزيت و قطبي مشخص و ثابت به ديگر كشورها تسري داده، تشكيلات و سامانههاي سياسي دولتهاي جهان را در مسير تحقق اين خواسته فرو ريزد؛ رخدادهايي كه براي سوسياليسم افتاد دقيقا مبتني بر همين برداشت و القاي آن توسط دستگاه تبليغاتي گسترده جهان سرمايهداري بود كه توانست نسبت به آن حساسيتهاي سلبي و استنفار وسيعي تدارك ببيند. به گونهاي كه در كشوري چون آمريكا بهرغم حاكميت دمكراسي، با دستاويز قرار دادن اين تصور كه شوروي ميخواهد همه جهان را تحت سيطره ايدئولوژي واحد درآورد و ملتهاي جهان را در حصار ديوارهاي آهني محصور و محبوس نمايد، رفاه را از آنها بگيرد و اقتصادي اشتراكي و كوپني و در اصل فقري مزمن و آزاردهنده را بين ملتها به پشتوانه رژيمي توتاليتر اشاعه دهد، صراحتا جلوي حتي چاپ و نشر كتابهاي كمونيستي را گرفتند. صدها و هزارها فيلم در ژانرهاي گوناگون عليه اقتصاد سوسياليستي ساختند. در قلمرو ادبيات و هنر، شيوهها و روشهاي گوناگون تبليغ را بسيج كردند تا از جهات و زواياي جور و اجور نظام كمونيستي را به چالش بكشند و آن را به عنوان منشي ضد بشري جلوه دهند، به گونهاي كه حجم فعاليت تبليغاتي كه در دوران جنگ سرد عليه اتحاد جماهير شوروي صورت گرفت، تودهاي عظيم از نادرترين فعاليت تبليغاتي را شامل ميشود و اين مقوله مهمي است كه به تعبير زيباي قرآن كذلك ما امروز بايد مراقب آن باشيم.
مراقب باشيم تا از مكتب انسانساز قرآن و شريعت سهله و سمحه اسلام، هيولايي در انظار جهانيان با تشبث به سخنان و گافهاي دانسته و ندانستهاي كه ميزنيم نسازند و ما را متهم نكنند به داشتن تمناي توسعهطلبي و جهانگيري! به ويژه در اين ظرف زماني كه به موضوع فناوري صلحآميز هستهاي ايران، هزار پيرايه بسته و اين گونه وانمود كردهاند كه جمهوري اسلامي در صدد دستيابي به بمب هستهاي براي تحقق اهداف جاه طلبانه در حوزه سياست خارجي خود است.
بايد دقت كنيم ندانسته زمينه را براي جهان غرب كه يد طولايي در جنگ رواني چند دهه خود با شوروي پيدا كرده است، فراهم نياوريم و با دست خود حربه تحريف مباني شريعتي كه مدعي نجات انسان در زير كلمات الله و ايجاد جهاني سرشار از صلح و صفا و دوستي است، به دست آنها ندهيم.
وقتي رئيسجمهور سخن از پرداختن سريع به حل مسائل داخلي با انگيزه يافتن مجال براي پرداختن به مديريت جهان مي گويند، يقينا ميدان براي تدارك چند برنامه از جانب به قول ايشان جهان سرمايهداري فراهم ميشود.
1ـ با اين حرف چشم اسفنديار خود را به آنها اعلام ميكنيم، چون آشكارا ميگوييم بايد مشكلات داخل را حل كنيم تا بتوانيم به امور جهان بپردازيم.
2ـ اين كه واژهاي چون مديريت جهان، بار سياسي و حقوقي دارد؛ ممكن است ما در به كار بردن كلمات دست و دل باز باشيم و به معنايي كه هر كلمه القا ميكند و تريبون و جايگاهي كه از آن سخن ميگوييم، توجه نداشته باشيم؛ اما ديگران كه در آن سوي عالمند، براي هر يك از اين لغات حسابي ويژه باز ميكنند و اين كه وقتي ميگوييم مديريت جهان اين گونه برداشت ميشود كه ميخواهيم در امور داخلي ملل ديگر دخالت كنيم و آنها را زير چتر حكومت خود بگيريم.
3ـ وقتي به جهان اصطلاح سرمايهداري حمله ميكنيم و فروپاشي دنياي سرمايهداري را پيشبيني ميكنيم، عملا اصطلاحاتي چون ماترياليسم تاريخي و مباني فلسفه تاريخ در كتاب كاپيتال ماركس را در اذهان تداعي ميكنيم و جايگاهي مشابه آن براي خود ترسيم مينماييم. بيجهت نبود كه حضرت امام (ره) كشورهاي متجاوز به حقوق ملتها را با اصطلاحاتي برگرفته از قرآن توصيف ميكردند؛ مانند استكبار و شيطان بزرگ و...
مدتي است رئيسجمهور با عنوان جهان سرمايهداري از متجاوزان نام ميبرند كه اين عنوان مسبوق به سابقهاي است كه چندان خوشايند جهانيان نيست، به ويژه كه ايدئولوژي مؤسس اين اصطلاح، پيش از فروپاشي جهان جاهطلب سرمايهداري به سبب جاهطلبيهاي خود، مضمحل شده و شيرازه آن از هم پاشيده است.
كاري نكنيم اقدامات پيشگيرانه و مخالفت ما با جاهطلبي، خاستگاهي جاهطلبانه در اذهان جهانيان پيدا كند.
با تشكر از نويسنده محترم كه تفسير بسيار خوبي از واقعيات موجود در دنيا ارايه فرمودند .