مقايسه عادات غذايي ايراني‌ها و ساير ملل

اين دوست ما زيادي مالريايي شده‌اند. ايشان فراموش كردند كه افزايش قد در آسياي جنوب شرقي بعلت افزايش مصرف گوشت و شير بوده است. وگرنه از قديم آنها ماهي ميل مي كردند. البته شك نيست كه در رژيم غذايي هر ملتي اشكالاتي وجود دارد. اما اينكه يه كل ملت خود را تحقير كنيم پسنديده نيست.

بد ندیدم بعنوان کسی که اندک آگاهی نسبت به غذاهای ملل مختلف و طبخ آنها دارد نظری بر مطلب این دوست عزیز ننویسم:
1-بحث حوشمزه بودن غذا و ارزش غذایی آن دو مبحث کاملا جدا میباشد.
2- در مورد پرخوری ایرانیها اگر سری به کشورهای توسعه یافته بزنید متوجه خواهید شد که چه حجم زیادی از مواد غذایی و شیرینیجات در رژیم غذایی مردم جای دارد بطوری که چندی پیش دولت استرالیا با پخش تیزرهای تلویزیونی مردم را تشویق به کم خوردن می کرد!
3-خوردن سبزی تازه همراه غذا جزو سنت های ایرانی هست که شاید امروزه به دلایلی کمتر دیده شود.
4- آبزیان صدها سال است که بخش اصلی رژیم غذایی مردم شرق آسیا را تشکیل می دهد در حالیکه جهش قدی آنها در طی بیست سال اخیر رخ داده است.
5-طبخ مواد غذایی در حرارت بسیار بالا یکی از اصول اولیه آشپزی در کشورهای جنوب شرقی آسیا می باشد که در علم آشپزی از آن با نام استیر فرای یاد میشود.

با سلام به دوست عزيز
قصد من تحقير كردن و يا بزرگ نمايي هيچ ملتي نبوده و نيست . هدف هشدار به خانواده ها براي اصلاح عادات غذايي مخصوصاً براي نونهالان بود و بس . موفق باشيد . محمدرضا حيدري نژاد

آدات غذايي هر ملتي بنا به موقعيت جغرافيايي ، وضعيت فرهنگي، شرايط آبو هوايي و عوامل ديگر در طول زمان شكل گرفته و قطعا آنچه عقل جمعي يك جامعه بر مي گزيند مناسب شرايط آن جامعه است . چگونه ملتي كه آب براي آشاميدن نداشته و براي حمل آبزيان كه زود فاسد مي شود نياز به تجهيزات خاصي داشته مي توانسته آبزيان را در عادت غذايي خود بگنجاند ؟ ملتي كه در شرايط سخت كوهستانيو كويري زندگي مي كرده طبيعتا نياز به حجم غذايي بيشتري دارد . البته زندگي امروز و تغييراتي كه در آن به وجود آمده باعث تغيير شرايط شده است كه به طبعآن خود به خود عادات غذايي را نيز تغيير مي دهد . نمونه هاي نياز به اين تغيير را ايميل اين دوستان نيز مي بينيم .

در اینکه این دوست عزیز خیرخواهانه نوشته اند شک ندارم فقط این مطلب را بگویم در بوسنی و هرزگوین که من زندگی میکنم بالاترین مصرف موارد غذایی را آرد و گوشت قرمز به خود اختصاص داده که مردم را بشدت بیمار و رنجور کرده است .
این تجربه از آن جهت مهم است که دلیل مصرف بالای گوشت قرمز و آرد در این منطقه عدم وجود تنوع غذایی است . ساده بگویم : غذای دیگری بلد نیستند درست کنند !
در حالیکه تنوغ غذایی در فرهنگ ایرانی بسیار بالاست ولی خود ما هم با آنان ناآشناییم . باید به این سمت حرکت کنیم که غذاهایی که در فرهنگ ایرانی طبخ میشده (که حتما خوشمزه هم هستند !) و سیستم بهتری دارند ، ماهی دارند ، آبپز هستند و غیره را بیرون بکشیم و به مردم آموزش بدهیم . مطمئنا ما در فرهنگ خود چنین غذاهای مطبوعی را داریم .
در مورد قورمه سبزی کاملا درست نوشته اند ! هیچ چیزی را نمیتوان تصور کرد که داشته باشد یعنی عمرا یک ابسیلون ویتامین یا غیر ویتامین ندارد ولی روزی که ما قورمه سبزی داشته باشیم همه اعضای خانواده از دانشگاه و محل کار و محل کسب و غیره جمع میشوند تا بو و طعم خوش قورمه سبزی را از دست ندهند ! بنده حاضرم هفته ای شش روز کلم آبپز بخورم به امید قورمه سبزی روز آخر !!!

بهتر است بجای انتقاد از این دوست عزیز شرق زده اندکی تامل کنیم. البته به نظر حقیر ای کاش دستورات غذایی ائمه اطهار هم در سفره ما ایرانیها جایی پیدا کند چرا که امام صادق و امام رضا دستورات بسیار خوبی در این زمینه دارند.همین!

نوشته دوستمان یک انتقاد ملایم از نحوه غذاخوری ما ایرانیان است و نباید برآشفته شد. بین تنوع سفره ایرانی با عادت ما ایرانیها برای غذاخوری باید فرق گذاشت. تنوع قومی و فرهنگی درون ایران باعث شده تا با تنوع بیشتر نوع غذا روبرو باشیم ولی باید از این تنوع غذایی خوب استفاده کرد. غذای ما ایرانیها اکنون شده مرغ و برنج . پرخوری هم داریم . در غذاهایی مانند انواع دلمه ، آبگوشت ، کوفته و آش ، مقدا ویتامینها برای نوبت غذایی مناسب است . از سوی دیگر ، ما عادت به پخت غذا از طریق فر اجاق گاز نداریم . در این شیوه کمتر روغن مصرف می شود و می توان سیب زمینی ، گوشت و ماهی را در محیط فر براحتی تهیه کرد.

با سلام
و تشکر از مطالبی که این دوست عزیز از مالزی نوشته بودند. من هم در کشور چین زندگی می کنم که نوع عذاهای آنها همین گونه است. در چین هم مردم این کشور به سلامتی خود بسیار اهمیت می دهند. بیشترین غذایی که در اینجا مصرف می شود ،غذاهای گیاهی و غذاهای دریایی است . و من در اینجا شاهدم که افراد پیر در اینجا چقدر سلامتند. من در اینجا افراد بالای 65 سال زیادی دیدم که صبحهای زود یا عصرها در پارک با جوانان مشغول بازی با توپهای سنتی چینی می باشند. نه کمردرد نه آرترز نه ناراحتیهای چربی و قلبی و... ندارند. حتی یک بار که یکی از دوستان در یکی از بیمارستانهای اینجا بود و برای عیادتش به بیمارستان رفته بودم تمام افرادی که در بیمارستان ناراحتی قلبی و عروقی داشتند ، افراد پیر بودند و برعکس ایران، وقتی در اتاقها که نگاه می کردم جوانی را نمی دیدم که بستری باشد. راستش بعضی وقتها به فکر فرو می روم که چرا باید در ایران بعضی از جوانان به بیماری های سن پیری از دنیا بروند البته عمر همه دست خدای کریم است اما باید به سلامتی مان اهمیت دهیم. بیاییم ما هم به سلامتی مان که قطعا این خواسته فرزندان و پدر و مادر مان است توجه کنیم تا انشاءالله همیشه سلامت باشیم و در کانون گرم خانواده، فرزندان مومن و سالم تربیت کنیم.

سلام عزیزان.
چند نکته را باید خدمتتان عرض کنم.
اول این که من سالها در مالزی زندگی کرده ام ولی الآن در ایران به سر می برم.
غذاهای مالایی علاوه بر این که ارزش غذایی کمتری نسبت به غذاهای ایرانی دارند از بهداشت بسیار کمی هم برخوردار هستند و این امر را نمی توان انکار کرد.تنها کافیست به آشپزخانه و کوچه های پشت رستوران ها به خصوص در مناطق شلوغ شهر سری بزنید و از شستن ظروف با رعایت حداقل بهداشت در کنار جویهای بسیار کثیف و بد بو با خبر شوید.
مالزیایی ها از غذاهای سرخ کردنی و شیرین بسیار استفاده می کنند و فلفل نیز با توجه به شرایط آب و هوایی یکی از افزودنی های غذایی آنهاست که باعث بروز برخی بیماری ها در بین این افراد شده است. یکی از این بیماری ها زخم شدن معده به دلیل استفاده فوق العاده فلفل است.
و اما در مورد مصرف ماهی در این منطقه: باید بگویم با توجه به مصرف زیاد ماهی در این منطقه و فسفر زیادی که در این آبزی وجود دارد مردم این منطقه از هوش بسیار بسیار پایینی برخوردار هستند به خصوص مالزیایی ها که از پایین ترین ضریب هوشی برخوردارند.این آمار قبلا توسط کشورهای شرق و جنوب شرقی آسیا منتشر شده است.شاید به این دلیل که در پخت این غذا اصول را رعایت نمی کنند و ماهی را به شکل های گوناگون مانند فیله کردن می پزند و میل می کنند. من به شخصه نشیده ام که بگویند یک دانشمند مالزیایی. قصد توهین ندارم اما می خواهم بگویم که مصرف غذای ایرانی هم در هوش و استعداد ما ایرانی ها بی تأثیر نیست. همه می دانیم که ایرانی ها جزء باهوش ترین ملل دنیا هستند.
نمی گویم غذای ایرانی 100% دارای خاصیت است. اما نمی توان گفت نسبت به غداهای ملل دیگر از ارزش کمتری برخوردار است . به خصوص شرق و جنوب شرقی آسیا.
این نکته را هم یاد آور می شوم که هر کسی از هر ملتی که برای اولین بار غذای ایرانی را نوش جان کرده بسیار مشتاق این غذاها شده به طوری که با وجود گران بودن غذای ایرانی در منطقه جنوب شرقی آسیا حداقل ماهی یک بار به رستوران های ایرانی می آیند.
این نشانگر لذیذ بودن غذاهای سنتی ایرانی است که از ارزش کمی هم برخوردار نیستند. البته من راجع به برنج این عقیده را ندارم . زیرا برنج با وجود ارزش کم در مصرف غذایی ما ایرانی ها در سالهای اخیر چندین برابر افزایش یافته است.
و مورد آخر این که بسیاری از مالزیایی ها و بقیه اتباع این کشور مانند چینی ها و هندی ها غذاهای خود را در رستوران صرف می کنند و کمتر در خانه غذا می خورند. قیمت غذا های مالزیایی در رستوران بسیار پایین است.
اخیراً هم در ایران خوردن غذا در رستوران مشاهده می شود که جای تأسف دارد.

با سلام -
من در اکراین زندگی میکنم و در این مدت با غذای این قسمت از شرق اروپا اشنا شدم باید عرض کنم حاضر نیستم یک وعده غذای ایرانی را با این غذاها عوض کنم -به جرات میگم علاوه بر خوشمزگی. تنوع غذای ایرانی را هیچ کشوری ندارد از نظر ارزش غذایی خدا را شکر انواع میوه جات و سبزیجات یافت میشود.
فکر کنم علت پرخوری ایرانی ها بعلت خوشمزگی غذاها باشد