ائتلاف سیاسی و هزار پرسش بی پاسخ؛
با توجه در پیش گرفتن چنین رویکردی از سوی یک گروه سیاسی شناخته و برهم زدن یک شبه یک ائتلاف انتخاباتی که سه سال، مداوم و مستمر ادامه داشته است، می‌توان این گونه تحلیل کرد که ماجرای انتخاب هیأت رئیسه مجلس دهم در سال سوم نشان داد، بسیاری از ائتلاف‌های انتخاباتی یک شبه شکل می‌گیرد و بسیار هم ناپایدار است. به کار گرفتن چنین رویکردی در مجلس، نه تنها چهره جریانات سیاسی در تصمیم گیری‌ها که چنین اقدامات لحظه‌ای می گیرند، تخریب می‌کند،...
کد خبر: ۹۰۲۰۷۳
تاریخ انتشار: ۰۷ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۷:۱۴ 28 May 2019

روز یکشنبه انتخابات هیأت رئیسه مجلس دهم برای سال چهارم برگزار شد، کع معنادارترین تغییر آن حذف «علی مطهری» از جایگاه نایب رئیسی مجلس و انتخاب «عبدالرضا مصری» وزیر دولت احمدی نژاد و عضو فراکسیون اصولگرایان ولایی مجلس به جای او بود. جایگاهی که سه سال با همراهی فراکسیون های مستقلین ولایی و امید در اختیار مطهری بود و با عدم همراهی این دو، فراکسیون و توافق مستقلین ولایی با اصولگرایان ولایی از یکشنبه تا پایان مجلس دهم، یک سال در اختیار مصری خواهد بود.

به گزارش «تابناک»؛ حذف مطهری از جایگاه نایب رئیسی مجلس، تنها یک اشتباه در تصمیم گیری فراکسیون های مجلس نبود، بلکه فراکسیون امید با علم به اینکه در صورت عدم توافق با مستقلین احتمالا یکی از دو جایگاه نایب رئیسی را که در اختیار چهره های عضو این فراکسیون بود، از دست خواهد داد، پا به کارزار رقابت گذاشت و نتیجه چیزی جز آنچه پیش بینی می شد، یعنی ریاست لاریجانی و شکست عارف و همچنین از دست رفتن یکی از کرسی های نایب رئیسی مجلس، نبود. در حقیقت آنها می خواستند این انتخابات را به تاکتیکی برای شروع رقابت های انتخاباتی مجلس یازدهم تبدیل کنند.

اصلاح طلبان با این کار خود یک کرسی نایب رئیسی مجلس را پس از سه سال به فراکسیون مستقلین ولایی دادند تا این طیف نزدیک به جبهه پایداری در مجلس، بالاخره سهمی از کرسی نایب رئیسی بگیرد. از طرفی فراکسیون مستقلین برای ریاست لاریجانی، راهی جز پذیرش مصری در ترکیب نواب رئیس مجلس نداشت. هرچند این رویکرد باعث از دست رفتن یک کرسی نایب رئیسی برای اصلاح طلبان مجلس شد، آنها بلافاصله پس از تعیین ترکیب هیأت رئیسه مجلس استراتژی انتخاباتی خود را عیان کردند که همانا مظلوم نمایی و تأکید بر اینکه آنها اکثریت مجلس نیستند و نباید عملکرد مجلس دهم را به پای آنها نوشت، بود.

«علی مطهری» در روایتی که از این تصمیم فراکسیون امید داشته با اشاره به انتخابات روز یکشنبه هیأت رئیسه مجلس گفته که «درباره انتخابات هیأت رئیسه مجلس در فراکسیون امید دو نظر وجود داشت: یکی نظر باتجربه‌ها مثل آقایان تاجگردون و تابش و بنده که مخالف معرفی کاندیدا برای ریاست بودیم و دیگر نظر جوان تر‌ها و شخص آقای عارف که به شدت طرفدار معرفی کاندیدا برای ریاست بودند.»

نایب رئیس سابق مجلس عنوان کرده است: «استدلال گروه اول این بود که احتمال رأی آوری کاندیدای ریاست که قاعدتا آقای عارف خواهند بود، ضعیف و زیر ۵۰ درصد است و علاوه بر این در صورت کاندیدا شدن ایشان، دو فراکسیون دیگر متحد می‌شوند و توافق می‌کنند به ازای رأی ولایی‌ها به آقای لاریجانی، مستقل‌ها نیز به کاندیدا‌های نایب رئیسی آن‌ها رأی بدهند و در نتیجه خطر از دست رفتن برخی کرسی‌های فراکسیون امید در هیأت رئیسه وجود دارد.

این نماینده مجلس ادامه داد: اما استدلال گروه دوم از جمله جناب آقای عارف این بود که ما باید به جامعه پیام بدهیم که این جریان سیاسی بی‌تفاوت نیست و برای ریاست هم کاندیدا دارد؛ هرچند رأی نیاورد، آنگاه اعلام می‌کنیم که تعداد ما در مجلس این مقدار است و در اقلیت هستیم؛ پس انتظار بیش از حد نداشته باشید و این پیام در واقع برای انتخابات اسفند ۹۸ و انتخابات ۱۴۰۰ خواهد بود. البته برخی از این افراد ـ نمی‌دانم بر چه اساسی ـ معتقد بودند که آقای عارف رأی می‌آورد.»

«کاظم جلالی» رئیس فراکسیون مستقلین ولایی مجلس نیز به موضوعاتی که «علی مطهری» در خصوص ماجرای انتخاب هیأت رئیسه مجلس گفته اشاره کرده و در خصوص چرایی عدم انتخاب مطهری انگشت اتهام را به سمت فراکسیون امید گرفته و تأکید کرده است «اگر دوستان ما در فراکسیون امید در جریان انتخابات هیأت رئیسه مجلس تعامل داشتند، می‌توانست این اتفاقات در جریان انتخابات رخ ندهد.»

این موضوعات نشان می دهد فراکسیون اصلاح طلب امید آرام آرام در حال عبور از ائتلافی است که طی سه سال گذشته با جریان میانه روی اصولگرا در مجلس داشته است. آنها این تاکتیک انتخاباتی را از روز یکشنبه رسما کلید زده اند و همانطور که عارف هم گفته این موضوع هدفی جز انتخابات مجلس در اسفند ماه و همچنین انتخابات ریاست جمهوری 1400 ندارد، حتی اگر به قیمت ریزش افرادی نظیر «علی مطهری» ختم شود و یک کرسی نایب رئیسی در اختیار این جریان را به دست رقیب بسپارد.

با توجه در پیش گرفتن چنین رویکردی از سوی یک گروه سیاسی شناخته و برهم زدن یک شبه یک ائتلاف انتخاباتی که سه سال، مداوم و مستمر ادامه داشته است، می‌توان این گونه تحلیل کرد که ماجرای انتخاب هیأت رئیسه مجلس دهم در سال سوم نشان داد، بسیاری از ائتلاف‌های انتخاباتی یک شبه شکل می‌گیرد و بسیار هم ناپایدار است. به کار گرفتن چنین رویکردی در مجلس، نه تنها چهره جریانات سیاسی در تصمیم گیری‌ها که چنین اقدامات لحظه‌ای می گیرند، تخریب می‌کند، بلکه کار کشور و مردم را هم برای قانونگذاری و نظارت لنگ می گذارد.

برای همین و به منظور جلوگیری از چنین روندها و تصمیمات لحظه ای، پیشنهاد می شود که اگر بناست در انتخابات بعدی هم ائتلافی بین گروه ها و جریانات سیاسی صورت بگیرد، چهارچوب عمل این ائتلاف برای افکار عمومی مشخص و روشن باشد تا آنها در قبال عملکرد یکدیگر مسئول باشند.

چنین اقدامی یعنی تعریف شکل و چهارچوب شکل گیری یک ائتلاف، باعث جلوگیری از حرف و سخن هایی نظیر آنچه «غلامعلی جعفر زاده ایمن آبادی»، نماینده عضو فراکسیون مستقلین درباره ائتلاف با فراکسیون امید گفته بود که «ائتلاف تا پشت در مجلس معنا دارد و بعد از آن بی معناست» خواهد شد و یا جلوی اقداماتی نظیر آنچه «محمدرضا عارف» در جریان انتخابات اخیر هیأت رئیسه گرفت که منجر به حذف مطهری شد و بعد از آن هم تقریبا هیچ یک از اعضای فراکسیون امید مسئولیت آن را نپذیرفتند.

اشتراک گذاری
برچسب ها
نظر شما

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

نام:
ایمیل:
* نظر:
برچسب منتخب
مسعود سلیمانی بیژن زنگنه محمد مرسی حادثه چرنوبیل شیرمحمدعلی بلندی های جولان فرودگاه امام خمینی جیسون رضائیان