آيا زمستانهاي پربرف باز خواهند گشت؟
مدت طولاني است كه مردم كشور ما خبرهايي درباره موضوعي ميشنوند كه شايد در نگاه اول چندان مرتبط با زندگي روزمره آنها نباشد؛ گرمايش جهان. دانشمندان ميگويند افزايش ميزان گازهاي گلخانهاي موجود در جو زمين باعث شده تا دماي ميانگين سياره ما بالاتر رود و با افزايش اين روند، جهان در خطر قرار خواهد گرفت.
براي خوانندهاي كه در ايران و در ميان دهها و صدها مشكل ريز و درشت زندگي روزمرهاش اين مطالب را ميخواند، شايد حرف زدن درباره اين موضوع با حرف زدن از سيارهاي دوردست يكسان باشد. مگر ما چه نقشي در گرم شدن زمين داريم و مگر من شهروند چه كاري ميتوانم براي اين مساله انجام دهم كه لازم باشد اين موضوع را دنبال كنم؟ به عبارت سادهتر، مساله بزرگ مردم اين است كه «اين موضوع مساله من نيست»!
اما آيا واقعا اين موضوع مساله ما نيست؟
به زمستان پرگرماي امسال نگاهي بيندازيد. امسال نه خبري از بارش برفهاي معروف تهران بود كه خيابانها را سپيدپوش كند و نه آن سسرماي استخوانسوزي كه تا همين چند سال پيش خاطره آن از زمستانهايمان مانده است. امسال زمستان زمستان نبود و همه ما مردم شهر و روستا اثرات آن را بر زندگي خود ديديم، همه ما نگران بهار و تابستان هستيم كه نكند بارشهاي اندك زمستان امسال، تابستانمان را با بحران مواجه كند. براي اين زمستان گرم دلايل زيادي ارائه ميشود، از چرخههاي متناوب اقليمي گرفته تا اثرات جريانهاي مديترانهاي و تغييرات ناشي از گرمايش زمين ما، ريشه اين زمستان گرم هرچه باشد، عارضهاي از تغيير اقليم است (تغيير اقليم نه به معني جهاني بلكه به معني تغيير در الگوهاي آشناي آب و هوايي) كمترين اثر تغيير اقليم در چنين رويدادهايي نمايان ميشود.
امسال موج سرماي مرگباري كه اروپاي مرطوب را فرا گرفت، نماي ديگري از اين اثرات تغيير اقليم را نشان داد. چنين رويدادهايي را بيشتر از گذشته تجربه خواهيم كرد، اگر زمين را به حال خود رها كنيم و اتفاقا مسووليت ما در اين ميان كم نيست.
سازمانهاي جهاني، ايران را در رده 10 كشور اول توليدكننده گازهاي گلخانههاي در جهان قرار ميدهند. ما شهروندان ايراني و بويژه ساكنان ابرشهرهاي ايران چون تهران، نقشي جدي در توليد گازهاي گلخانهاي و گرمايش زمين داريم و مسووليتمان در قبال رويدادهايي كه كمترين آنها رويدادي چون زمستان گرم امسال است، به هيچ وجه قابل چشمپوشي نيست.
اين مسووليت زماني بيشتر ميشود كه بدانيم با قدمهاي سادهاي ميتوان در مقابل اين تغييرات اقليمي ايستاد. گامهاي سادهاي مانند استفاده كمتر از وسايل نقليه شخصي (حداقل در مقياس تكسرنشينه)، خاموش كردن رايانه به جاي استندباي كردن آن، استفاده از شيشههاي دوجداره در ساختمان، استفاده كمتر از كيسههاي پلاستيكي در خريدهاي روزانه و امثال آن اثراتي باور نكردني در كنترل گرمايش جهاني ايفا ميكنند و شايد ما را در آينده در قبال اثرات دردناك تغييرات اقليمي مصون نگاه دارد.
گوش شنوا وجود ندارد كس هم مسئوليت پذير نيست خدا رحم كند 