مقایسه امنیتی دو عملیات بر فراز آسمان

سرویس بین‌الملل ـ برای فهم بیشتر گستردگی و ظرافت کار نیروهای اطلاعاتی ـ امنیتی جمهوری اسلامی ایران در دستگیری بی‌عیب و نقص عبدالمالک ریگی، بدون شک قیاس این عملیات با انواع مشابه خود می‌تواند کارساز باشد.

به گزارش «تابناک» دکتر جورج حبش، دکتر ودیع حداد و ابوحسن سلامه، سه نام بسیار معروف در تاریخ سیاسی و نظامی جنبش ملی فلسطین هستند. جبهه خلق برای آزادی فلسطین و سازمان سپتامبر سیاه که مسئولیت اجرای عملیات نظامی در المپیک مونیخ را به عهده داشت، مرکز تلاقی این سه تن بوده است.

از نظر رژیم صهیونیستی، دکتر «ودیع حداد»، مغز متفکر بسیاری از عملیات‌های نظامی علیه اهداف اسرائیلی در اروپا، خاورمیانه و آسیا و ربودن هواپیماهای رژیم صهیونیستی بوده است، «ابو حسن سلامه» از نظر صهیونیست‌ها ارتباط مستقیم با سازمان سپتامبر سیاه و اجرای عملیات مونیخ داشته؛ اما «جورج حبش» داستانی دیگر دارد. او که در نقش یکی از رهبران جبهه مقاومت ملی فلسطین به شمار می‌رفت، از نظر صهیونیست‌ها یک هدف و صید بزرگ بود؛ از همین روی، در کنار تلاش برای ربودن و یا ترور دکتر ودیع حداد و ابوحسن سلامه، سازمان موساد تلاش گسترده‌ای برای دستگیری دکتر جورج حبش داشت.

دکتر ودیع حداد در سال 1978 در آلمان شرقی کشته شد. در آغاز اعلام شد که وی به دلیل سرطان وفات یافته است، اما سال‌ها بعد رسما اعلام شد که وی در دوران اقامت در بغداد توسط یک دیپلمات عالی رتبه عراقی مزدور موساد، به واسطه شکلات کاکائو مسموم و سپس به مرور زمان در یک دوران بیماری طولانی کشته شده است.

اما صهیونیست‌ها که ودیع حداد را مردی بسیار متفکر در برنامه‌های امنیتی می‌دانستند، در آغاز به سختی خبر مرگ وی را پذیرفتند تا جایی که حتی اعلام کرده بودند، تشییع جنازه ودیع حداد نمایشی بوده است.

اما ابوحسن سلامه که از نزدیکان جورج حبش و یاسرعرفات به شمار می‌رفت نیز از نظر صهیونیست‌ها مردی با برنامه‌های مدبرانه امنیتی به شمار می‌رفت که مسئولیت بسیاری از عملیات نظامی فلسطینی‌ها را متوجه او نموده بودند. او یکی از موسسین تیم‌های حفاظتی امنیتی یاسرعرفات و دیگر رهبران فلسطینی بود و شاید اگر برنامه‌های او نبود یاسر عرفات بیش از چندین بار نمی‌توانست از ترورهای صهیونیستی جان سالم به در ببرد؛ اما صهیونیست‌ها سرانجام موفق شدند تا ابو حسن را در سال 1979 در بیروت با انفجار یک ماشین بمب گذاری شده ترور کنند.

اما دست صهیونیست‌ها هرگز به جورج حبش نرسید و او به مرگ طبیعی در سال 2008 در امان پایتخت اردن دار فانی را وداع گفت و تلاش پیاپی سازمان موساد برای ترور و یا ربودن وی ناکام ماند.

 ناکام‌ترین و در عین حال بزرگترین و معروف‌ترین تلاش موساد برای دستگیری جورج حبش به فرود اجباری یک فروند هواپیمای لیبیایی در آسمان دریای مدیترانه در تل آویو در سال 1973 بازمی‌گردد. منابع اطلاعاتی موساد در بیروت و طرابلس لیبی از پیش اعلام کرده بودند که جورج حبش در فهرست مسافرانی است که از طرابلس رهسپار دمشق است. از همین روی، در آگوست سال 1973 پس از برخاستن هواپیمای مسافربری لیبیایی از طرابلس، دو فروند جنگنده اسرائیلی برفراز دریای مدیترانه سد راه هواپیما شده و آن را مجبور به فرود در فرودگاه تل آویو می‌کنند، با این تصور که لحظاتی بعد دکتر جورج حبش، دبیرکل جبهه خلق برای آزادی فلسطین و مسئول اجرای بسیاری از عملیات نظامی علیه صهیونیست‌ها را بازداشت می‌کنند و به جهانیان نشان می‌دهند که موساد شکاری بزرگ را به تور انداخته است؛ اما پس از نشستن هواپیما روی باند و پیاده کردن مسافران، معلوم شد که نه تنها جورج حبش که هیچ یک از نیروهای برجسته مقاومت ملی فلسطین و یا دیگر گروه‌های فلسطینی، جزو مسافران این هواپیما نیستند و تشکیلات امنیتی اسرائیل با یک افتضاح امنیتی رو به رو شد. 
این مسأله از آن جهت اهمیت دارد که موفقیت امنیتی ایران در دستگیری عبدالمالک ریگی در یک عملیات مشابه نشان می‌دهد که دسترسی‌های امنیتی ایران به جغرافیای پیرامون خویش و آگاهی از فعالیت‌ها و رفت‌وآمد نیروهای ضد انقلاب و ضد نظام جمهوری اسلامی، بسیار بالا و قابل توجه بوده و این در حالی است که مقایسه دهه هفتاد با الان نشان می‌دهد که دسترسی به اطلاعات دقیق در اوضاع کنونی به دلیل وجود ده‌ها روش استتار، بسیار سخت تر از دهه هفتاد است؛ این موضوع نشان دهنده قدرت و توان بالای تشکیلات امنیتی ایران در عرصه‌های اقلیمی است.