"در بهار آزادی جای شهدا خالی"

محمد لطفی‎زاده در مطلب ارسالی خود برای "تابناک" نوشت:

معمولاً در روزهای خاصی مردم ایران بیش از ایام دیگر شادمانی یا عزاداری می‌کنند و با گذشت این روزهای خاص که به مناسبتی به آن می‌رسیم به تدریج از این شور کاسته می‌شود. شعارهای مختلفی هم در روزهای مهمی نظیر 22 بهمن سرداده می‌شود و یا به این مناسبت طنین آن در صدا و سیما شنیده و زمزمه آن بر لبان مردم به گوش جان استماع می‌گردد.

با این حال بعضی شعارها و شورها جاودان و استثنایی است و از رنگ و بوی آن هرگز کاسته نمی‌شود. راستی سخن از استثنایی بودن به میان آمد. 22/11/88 ، به این ترتیب و تشابه اعداد دقت کرده‌اید؟ امسال 22 بهمن استثنائی است. از اعداد این تاریخ هم اینچنین برمی‌آید.

یکی از عبارات مشهور در فاصله 12 تا 22 بهمن هر سال جمله نغز (در بهار آزادی جای شهدا خالی) است. به خاطر دارم در مراسمی که یک برنامه تلویزیونی به مناسبت دهه فجر ضبط می‌شد، فرد صاحبدلی که در کنارم نشسته بود وقتی شور و شوق مردم حاضر در آن مراسم و غریو الله اکبر و (استقلال ، آزادی ، جمهوری اسلامی) را می‌شنید زیر لب می گفت : (جای شهدا خالی)

براستی چقدر جای شهدا خالی است. آنها که زندگی خود را در کفه اخلاص گذاشتند و از جان خویش گذشتند تا ما در فردایی که امروز است به راحتی زندگی کنیم و جفای بزرگی است اگر به یادشان نباشیم و به آرمانشان پایبند نمانیم!

چه گلهایی که برای رسیدنمان به امروز پرپر شدند و شمیم عطرشان فضای کشورمان را آکنده از ثبات کرد. از مسئولین رده اول کشور و نخبگان بزرگ ایرانی نظیر شهید مطهری ، شهید رجایی و بسیاری دیگر گرفته تا روستایی و کشاورز زحمتکش و جوانی که هزاران آرزو داشت. همه رفتند تا ما بمانیم.

مادر شهیدی برایم تعریف می‎کرد که فرزند بیست ساله‌اش وقتی از جبهه برای سرکشی به احوال خانواده بازگشته بود در پاسخ به تقاضای خانواده‎اش که تکلیف خود را ادا کرده و از این پس لازم است در کنار خانواده بماند گفته بود : اگر من نروم بیگانه به خانه من می‎آید و تکلیف حراست از شما در این شرایط در مرزها را به دوش خود احساس می‌کنم.

چه شهدای نازنینی که سالها قبل به خداوند پیوستند تا رزق خود را مستمر بر سر سفره نعمت الهی دریافت کنند و چه بسیار از ما که از آن حال و روزها جدا شده ایم. راستی اگر جای شهدا خالی است که به حق هم اینطور است آیا اندیشه آنها زنده نمانده است؟ آیا یادگاری از این اندیشه‌های پاک امروز قابل دسترسی نیست؟

آیا آرمانها و وسیله رسیدن به اهداف ما هم همان آرمانها و وسایل شهدای معزز است؟ آیا به پیمان قلبی با شهدا پایبند مانده‌ایم؟ این‌ها سؤالاتی است که پاسخی از سر راستی و صدق توسط هر یک از ما در این روزها به آن داده شود تکلیف‎مان هم به روشنی مشخص خواهد شد. کاش همه قدردان مجاهدت‌ها و فداکاری‌های شهدا بوده و از آن آرمانهای بی غل و غش و خالی از مکر و نیرنگ و تهی از خودخواهی و غرور و زیاده‌خواهی بهره‌ای داشته باشیم.

به روح عزیز همه شهدای بزرگوارمان درود می‌فرستیم و ضمن عرضه صلوات بر حضرت محمد و خاندان بزرگوارشان ، ثواب این صلوات را به روح این عزیزان هدیه می‎کنیم :
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم