۵۵۰ میلیون تومان؛ تنها اعتبار مصوب برای مقابله با بزرگترین بحران آب!

به گزارش «تابناک»؛ در حالی که میزان نزولات جوی در سال آبی ۹۶-۹۷ وضعیت وخیمی نشان می‌دهد و نگرانی‌های فراوانی در افکار عمومی به وجود آورده، عملکرد مسئولان حکایت از آن دارد که «غافل‌گیری» بزرگی در راه است؛ از آن اتفاق‌هایی که می‌شود از بروزش پیشگیری کرد، ولی همواره رخ می‌دهد و مسئولان را وادار می‌کند که بگویند: «غافلگیر شدیم!»

رویدادی که از فرط تکرار، نیازمند توضیح به نظر نمی‌رسد، چون چه سیل بیاید و چه برف و بوران از راه برسد، مسئولان در پاسخ به انتقادات در خصوص مشکلات به وجود آمده و پاسخ به این که چرا تدابیر پیشگیرانه نیندیشیده اند، تأکید بر غافل‌گیر شدنشان از شدت اتفاقات غیرمترقبه است.

اتفاقی که این بار قرار است با خشکسالی و کم آبی رخ دهد؛ با شدید‌ترین خشکسالی ثبت شده در چند دهه اخیر در کشورمان. وضعیتی که نتیجه قطعی کاهش بارندگی‌ها در سال آبی جاری است، اما آنقدر که مردم را نگران کرده، نتوانسته مسئولان را نگران کرده و به واکنش وادارد.

برای درک بحرانی که از آن سخن می‌گوییم کافی ا‌ست، نگاهی به نمودار زیر بیندازید تا دریابید که چقدر اوضاع بارش امسال گران‌کننده است. نموداری که در آن پربارش‌ترین و کم بارش‌ترین سال آبی در دهه‌های اخیر مشخص شده و علاوه بر آن، وضعیت سال آبی گذشته و فعلی هم به تصویر درآمده است. نموداری که نشان می‌‎دهد سال آبی جاری (۹۶-۹۷) تا اینجای کار چقدر کم بارش بوده ‌است.

وضعیتی که البته ثابت نخواهد بود و پیش‌بینی می‌شود، به کمک بارش‌های بهاری در آغاز سال ۹۷، بهبود بیابد؛ اما کارشناسان بر این باورند که بعید است این تغییر آنقدر بزرگ باشد که بتواند مانع از رقم خوردن رکورد خشک‌ترین سال نیم قرن در سال آبی ۹۶-۹۷ شود.

این دورنمای نگران کننده در حالی است که جز چند اقدام کوچک، نشانه‌ای از درک بحران پیش روی در رفتار مسئولان دیده نمی‌شود. رفتاری که بعید است از سر مراقبت از افکار عمومی در خصوص مخابره اخبار ناخوشایند باشد چراکه نگرانی از خشکسالی و کمبود آب به وضوح در جامعه به چشم می‌خورد و راه مقابله با آن، اطمینان بخشیدن به عموم برای درک وضعیت و تدابیر مناسب برای مقابله با آن خواهد بود.

مثل کاری که در تهران رقم خورد؛ افتتاح سامانه ذخیره و توزیع اضطراری آب تهران که ظرفیت آن ۱۰۰ هزار لیتر است و آن گونه که اعلام شده، می‌تواند در شرایط بحرانی و اضطراری مانند وقوع زمین‌لرزه، در صورت اختلال در شبکه توزیع آب شهری، به مدت سه روز آب مورد نیاز ۱۰ هزار تن را تأمین کند؛ پروژه‌ای که هزینه اجرای آن ۵۵۰ میلیون تومان اعلام شده است.

بیایید یک بار دیگر اعداد و ارقام خبر فوق را مرور کنیم: اجرای پروژه‌ای برای تأمین آب سه روز برای ۱۰ هزار تن در شهری که جمعیت آن حدود ۱۰ میلیون تن است؛ اتفاقی که هرچند مثبت به نظر می‌رسد، عملا آنقدر کوچک است که می‌توان از وجودش صرف نظر کرد؛ پروژه‌ای کوچک که نمونه نادری از اتفاقات پیشگیرانه مسئولان در سراسر کشور برای مقابله با بحران آب است!

اتفاقی استثنایی که ظاهرا تنها تدبیر اندیشیده شده برای مقابله با بحران آب است و البته آن هم در سال آبی گذشته کلید خورده است، نه پس از رصد بارندگی‌ها در سال آبی جدید و قیاس آن با آمار بارش سال‌های قبل که بحرانی تمام عیار را به تصویر می‌کشد. بحرانی که به زودی از راه خواهد رسید و بعید است جز طرح‌های جیره‌بندی آب، افزایش قیمت آن و اقداماتی از این دست، مسئولان تدبیری برای مقابله با آن سراغ داشته باشند!