حق بزرگ سيداحمد بر مردم ايران

عالم بود و هوش بسيار بالايِي داشت. به اعتراف همه بزرگان در جلسات سران قوا، آن هم در در دوران آكنده از بحران دهه شصت در بسياري مواقع، نظرات او راهگشاي مسئوليت طراز اوّل کشور بود.

انسان وارسته و عارف مسلکي بود که مدارج عرفاني را با استعداد سرشار خود و كمك از روح بلند و نفس قدسي بزرگترين عارف واصل روزگار ما به سرعت گذرانده و به قلّه‌هاي معرفت ربّاني راه يافته بود.
قدرت تحليل سياسي شگرفي داشت و با شجاعت در ميدان‌هاي خطر وارد مي‌شد و از حقيقت دفاع مي‌کرد؛ مرحوم سيد احمد خميني(ره) را مي‌گويم؛ مخزن‌الاسرار امام(ره)، يادگار پير جماران که فراق مراد خويش را تاب نياورد.

ماه تابان شخصيت عظيم اين روحاني عالي‌قدر در کنار خورشيد عالم‌افروز شخصيت بي‌نظير حضرت امام خميني (ره) جز براي خواص تلألويي در خور نيافت.
او همه چيز خود را فداي امام کرده بود و اين هم يکي از آن چيزها بود.
مثل نوکري شال به کمر مي‌بست و کارهاي امام را چون اوجب واجبات انجام مي‌داد، بي‌آنکه ذرّه‌اي يا لحظه‌اي به خود، شأنيّت خود و منيّت خود بينديشد.
چه جمله ساده پر مغزي پير پارساي جماران به فرزندان سيد احمد گفته بود: پدرداري را از پدرتان بياموزيد!

خدا مي‌داند شايد چشمان تيزبين يادگار امام، پرده‌هاي ناسوت را دريده بود و رضاي خدا را در رضاي پدر بي مانندش يافته بود و به راستي، کدام خدمت به اسلام و انقلاب و نظام و مردم بيشتر از حفظ جان و سلامت امام ارزش داشت؟

نکته فربهي که در کلام رهبر قدرشناس و معظم انقلاب درخشيد، آنجا که به نقش بي‌نظير سيد احمد خميني در حفظ جان حضرت امام اشاره داشتند که اگر ايشان نبود، شايد امام چند سال پيش از 68 دار فاني را وداع مي‌گفتند.
پس مي‌توان برداشت کرد که اين هم از همّت و هوش سرشار اين سيد نازنين و مظلوم بود که چند سال بيشتر امام را براي رهبري جهان اسلام حفظ کرد و اين را به درستي بزرگترين وظيفه خود انگاشته بود.

از اين جهت، او به گردن انقلاب ديني بزرگي داشت و دارد؛ هرچند اين تنها دين او نبود.
در سال‌هاي سهمگين مبارزه با طاغوت، در سال‌هاي تلخ تبعيد، در سال‌هاي پر التهاب جنگ و حتّي پس از رحلت غمبار حضرت امام(ره) در تثبيت رهبري رهبر بزرگوار كنوني انقلاب، نقش سيد احمد خميني، نقشي برجسته و تأثيرگذار بود؛ آري رحلت او هم مثل زندگي‌اش مظلومانه بود.
کسي که نفس‌هاي امام را شب‌ها مي‌شمرد تا خطري جان آن يگانه دوران را تهديد نکند؛ کسي که امام اگر سکوتي طولاني مي‌کرد و سخني نمي‌گفت، او سراسيمه وضع و حال او را جويا مي‌شد، اما او خود در سکوت کامل و در شبي سياه و سنگين، قلب مهربانش از تپش ايستاد و تا صبح کسي جوياي حال او نشد.

سيد احمد را نه تنها به خاطر فرزند امام بودن که به خاطر عظمت شخصيتش و خدمات صادقانه‌اش به اسلام و انقلاب، بايد آن‌گونه که شايسته خدومترين خدمتگزاران مردم با شرافت ايران است، ستود و بزرگ داشت.
خدا را شکر که بيت رفيع امام به يمن حضور يادگارِ يادگار امام، سيد حسن خميني که کلاه‌داري و آيين سروري داند، همچنان کانون عشق و ارادت جهان اسلام به نام بلند خميني است.
خدايا تو را به عظمت سيدالسّادات (ص) روح ملکوتي يادگار امام را با امام و روح آسماني امام را با پيامبر اکرم(ص) محشور فرما. آمين يا رب العالمين!