شاهرود یا سمنان؛ پایتخت جدید ایران ؟
نماینده مردم شاهرود در مجلس شورای اسلامی در حالی از شهرستان شاهرود به عنوان یکی از گزینه ها برای جابجایی پایتخت خبر داده است که پیش از این از سمنان به عنوان یکی از مکانهای احتمالی انتقال پایتخت نام برده می شد.
کاظم جلالی در پاسخ به این سئوال که آیا انتخاب شاهرود به عنوان یکی از گزینه های پایتخت شدن در طرح انتقال پایتخت صحت دارد یا خیر به خبرنگار مهر گفت: نام شاهرود در مطالعات اولیه انتقال پایتخت ایران به عنوان یکی از اصلی ترین گزینه ها مطرح شده است.
این اظهارات در حالی از سوی جلالی مطرح می شود که اسدالله عباسی عضو فراکسیون مدیریت شهری مجلس سال گذشته در گفتگو با خبرنگار مهر از بررسی طرحی در مرکز پژوهشهای مجلس خبر داده بود که براساس آن بخشی از پایتخت به سمنان منتقل می شود.
با این همه نماینده مردم شاهرود در مجلس شورای اسلامی در پاسخ به این سئوال که چند گزینه برای پایتخت شدن در نظر گرفته شده است، گفت: در مطالعات اولیه طرح انتقال پایتخت، سه گزینه برای انتقال پایتخت در نظر گرفته شده است.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس نامی از گزینه ها به میان نیاورد.
موضوع انتقال پایتخت برای اولین بار در سال 1364 و همزمان با دویستمین سال پایتختی تهران مطرح شد و پس از جنگ تحمیلی در سال 1368 بار دیگر این طرح به طور جدی تر مطرح شد.
طرحی که با تصمیم دولتمردان وقت مبنی بر ارجحیت ساماندهی تهران کنار گذاشته شد. این موضوع در سالهای نخستین دهه 70نیز مطرح شد که پیگیری آن بی نتیجه ماند. اخیراً مجمع تشخیص مصلحت نظام موضوع انتقال احتمالی پایتخت ایران را تصویب کرده است.
نماینده مردم شاهرود در مجلس در خصوص ویژگیهای مکانی برای انتقال پایتخت گفت: پایتخت باید به محلی انتقال داده شود که مشکلات قبلی در آن وجود نداشته باشد. همچنین تمایل به گسترش در محدوده شهری و مشکلات شهرهای بزرگ را نداشته باشد، بر این اساس شاهرود گزینه ای مناسب در این زمینه است.
تهران با بیش از 12 میلیون نفر جمعیت با مشکلات عدیده ای از جمله گرانی مسکن، ترافیک، آلودگی هوا و ... دست و پنجه نرم می کند.
تبديل يكي از شهرهاي موجود به پايتخت يعني ايجاد شهري بزرگ با مشكلات تهران براي 20-3- سال اينده.
شما را بخدا كمي برنامه ريزي شده عمل كنيد
انتقال پايتخت امري بسيار مهم و حياتي است و بايد فورا" انجام شود. در اكثر كشورهاي پيشرفته جهان پايتخت سياسي و اقتصادي متفاوت هستند. شهر تهران بدليل تجمع تقريبا" همه امكانات در آن؛ به مرز غيرقابل سكونت شدن نزديك مي شود..... اما اين كار نيازمند كارشناسي دقيق در مواردي از قبيل ذيل مي باشد:
- آب و هواي مناسب و معتدل (بارش كافي و باندازه؛ فاقد گرماي شديد مثل خوزستان يا سرما و يخبندان مانند آذربايجان)
- نزديك نبودن بيش از حد به مرز از لحاظ مسايل امنيتي از قبيل حمله نظامي كشورهاي همجوار
- منابع طبيعي كافي (آب و ...)
- امكان توسعه فيزيكي (محصور نبودن در كوه و ...)
- زمينه كافي صنعتي و كسب و كار جهت اشتغال ساكنين
- زيرساخت هاي ارتباطي و ترابري كافي
- غالب نبودن قوميت خاص در منطقه
- .....
با توجه به جميع موارد به نظر مي رسد سمنان؛ شيراز؛ قزوين؛ و چند شهر ديگر گزينه هاي قابل بررسي باشند....






