اسمِ مسلمانی هست؛ رسمِ مسلمانی نیست*
جواد سیفی
کد خبر: ۷۳۹۶۰۴
| | 14645 بازدید
قسمت اول
زنبورهای بی عسل
زنبورهای بی عسل
⚜ امام صادق علیه السلام :
کونوا دُعاهً لِلنّاسِ بِغَیْرِ اَ لْسِنَتِکُمْ، لِیَرَوا مِنْکُمُ الْوَرَعَ وَ الاِْجْتِهادَ وَ الصَّلاهَ وَ الْخَیْرَ، فَاِنَّ ذلِکَ داعیَهٌ؛
مردم را به غیر زبان خود دعوت کنید، تا پرهیزکاری و کوشش در عبادت و نماز و خوبی را از شما ببینند؛ زیرا اینها خود دعوت کننده است.
کافی، ج ۲، ص ۷۸، ح ۱۴٫
یکی از عللی که در بسیاری از امور فرهنگی و اجتماعی نه تنها پیشرفتی نداشته ایم بلکه پَس رفته ایم ، این است که در آحاد جامعه ، اعم از خواص و عوام به قول جناب سعدی علیه الرحمه سخندان و مصالح گوی زیاد داشته و داریم اما در عمل کُمیتمان لنگ است . کافی است بنشینید در یک جمع علمی ، دوستانه و خانوادگی و مثلا باب گفتگو را درباره ی نظم وانضباط ، وجدان ، حقوق و آداب اجتماعی ، فرهنگ ... باز بفرمایید تا انبوه سخنان و نصایح دُرَربارِ آمیخته و آراسته با کلام بزرگان غربی و شرقی از اسپئوسیپوس گرفته تا خورخه لوئیس بورخس و اشعار مطنطن سپید و نیمایی و غزل و قصیده دوبیتی و چارپاره ... از اثیرالدین اخسیکتی گرفته تا مرحوم حسین پناهی و ایضا مورد عجیبِ ! وصایایِ کوروش بشنوید. بمانَد که بعضی مواقع روح آن مرحومان و غیر مرحومان ! (زنده مراد است) از چنین جملات منسوبی دچار کهیر ! می شود
آری در حرف و تئوری قهاریم اما در عمل ... ؛ خود قضاوت بفرمایید که :
ایرانیها ! آیا رفتار و کردار ما موجب آبروی قوم آریایی با آن سابقه ی تمدنی است
شیعیان ! آیا رفتار و کردار ما مطابق "کونُوا لَنا زَيْناً وَ لا تَکونُوا عَلَيْنا شَيْناً." است
از آیتالله حائری شیرازی خاطره ای شنیدنی در این باب نقل شده ، که گفتند :
«زبان عمل، زبانی است که همه میفهمند. آقای لَنسِر رهبر شیعیان اتریش به ایران آمده بود، بچهها او را به جبهه بردند. برخی از رزمندهها پرتقال می خوردند و پوستش را از توی دریچه در صحرا یا این فضاهای بیرون میانداختند. ایشان به آنها گفت که شما به زبانی که هیچ کسی نمیفهمد میگویید: «نظافت جزء اسلام است» و به زبانی که همه می فهمند میگویید «نظافت جزء اسلام نیست».خیلی حرف عمیقی زد؛ زبانی که همه میفهمند زبان عمل است. داعش با زبان عمل میگوید: اسلام دین رحم و مروت و انصاف نیست بلکه دین خشونت است.»
آری ! بی تردید این عمل ماست که به نحو مقتضی دلالت کننده ، ترغیب کننده ، دعوت کننده و سرایت کننده است
"بد" و "خوب" ، "ایمان" و "کفر" و "شیعه بودن" و "شیعه نبودن"، بعد از عمل است که تحقق مییابد.
حال به جایِ یا حداقل در کنارِ سخنرانی و نصیحت گویی
خود واقعیمان را ببینیم ،
کردارمان را به قضاوت بنشینیم
"زنبور بی عسل نباشیم"
و از خودمان شروع کنیم
و مَخلَص کلام ، سروده ی حکیم طوس که بر اثر کثرت استعمال !! تبدیل به مَثَل شده است که :
:: دو صد گفته چون نیم کردار نیست::
-----------------------------------------
* برگرفته از جمله ای منسوب به مرحوم سید جمال الدین اسدآبادی که گفته: به اروپا رفتم اسلام بود! اما مسلمان نبود؛ به ایران آمدم مسلمان بود ولی اسلام نبود!گزارش خطا
نظرسنجی
در صورت تجاوز به خاک ایران، کدام گزینه باید در اولویت هدف قرار دادن باشد؟



