برنامه سعودیها برای حذف زبان فارسی به موازات شیعه ستیزی
جریان وهابی حاکم در عربستان سعودی برای مبارزه هر چه بیشتر با نفوذ فرهنگی و معنوی ایران در منطقه، نه تنها به فعالیتهای شیعه ستیزی خود در ایران و کشورهای همسایه دست زده، بلکه به تازگی برای دور کردن ملت های مسلمان از ایران، به مقابله ای گسترده و هدفمند با زبان پارسی در کشورهای منطقه مبادرت نموده است.
به گزارش خبرنگار «تابناک»، دولت عربستان و به ویژه سرویسهای امنیتی آن و گروههای خشونت طلب روحانی وهابی در هنگام حج، با استقبال گسترده از هیاتهای مذهبی کشورهای اسلامی به ویژه کشورهای فارسی زبان همسایه ایران، برخی از آنان را تطمیع کرده تا سیاست کشورهای خود را ضد ایران و همچنین مردم آن کشورها را به ضدیت با جمهوری اسلامی ایران تشویق کنند.
در همین راستا، پولهای فراوانی از سوی جریان افراطی وهابی در دولت سعودی هزینه شده تا در قفقاز، آذربایجان، ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، افغانستان، عراق، لبنان، سوریه ، فلسطین و پاکستان و هندوستان( به ویژه در منطقه شیعه نشین کشمیر) روابط و علقه های فرهنگی و دینی مردم این کشورها نسبت به ایران، خدشه دار شده و گسستگی عمیقی در این روابط ایجاد شود.
این گزارش می افزاید، همچنین برخی از نمایندگان پارلمان تاجیکستان که برای حذف زبان فارسی به عنوان زبان رسمی مردم تاجیکستان تلاش کرده بودند، از دولت عربستان سعودی رشوه و هدایایی فراوانی دریافت کردهاند.
در همین حال منابع خبری از امارات متحده عربی گزارش میدهند که، این مخالفتها در کشورهای حوزه خلیج فارس به ویژه قطر، بحرین و کویت نیز دامنه داشته و تلویزیون «العربیه» به عنوان سکاندار سیاهنمایی چهره ایران اسلامی در این راستا، تلاش میکند.
بر پایه این گزارش، دولت عربستان همچنین تلاش دارد در راه عربی کردن مفاخر علمی و اسلامی ایران زمین، بسیاری از دانشمندان و ادبای ایرانی را در جهان اسلام، عرب خوانده و آنان را دشمن شیعیان معرفی میکند!
همچنین به تازگی، تلاشهایی از سوی عربستان برای بر هم زدن کرسیهای آموزش زبان فارسی در دانشگاه پاکستان انجام گرفته که ریشهدار بودن روابط عمیق فرهنگی ایران با این کشور، تلاش سعودیها را ناکام گذاشته است، البته جالب تر آنجاست که علاقه به زبان فارسی در منطقه سبب شده در برخی دانشگاه های عربستان نیز کرسی زبان فارسی دایر گردد. اینها همه در حالی است که با پیروزی انقلاب اسلامی در سی سال گذشته، گرایش به شیعه در این کشورها و همچنین زبان فارسی به عنوان معرف اصلی فرهنگ اهل بیت عصمت و طهارت مورد استقبال جدی قرار گرفته است.
دولت عربستان که به تازگی فارسی ستیزی را با شیعه ستیزی همراه داشته است، در این راه از کمکهای معنوی دولت مصر نیز استفاده کرده و در تلاشی مشترک به تشدیداین فرایند اقدام می نماید.
یادآور میشود، به تازگی عربستان سعودی در برنامههای کودک خود که برای جهان عرب نیز پخش میشود، دانشمندان ایرانی را عرب خوانده و آنان را مفاخر اجداد خود معرفی میکند.
اگه وجدان دارید این سوال رو منعکس کنید: "پس شما برای ما که زبان مادریمان غیر پارسی است چه کردین ؟ چشم آقاياني روشن که هر روز واژهاي عربي بيشتري در گويش خود بکار ميبرند. 
چرا اين روزا به عربستان گير دادين .مرغابي مي ترسيد بره توي شاليزار ... ! معلوم نيست فارسي درس دادن در سعودي به خاطر علاقه به زبان ما باشد (!) بيشتر احتمال بدهيد كه جاسوس يا متخصص ايران شناسي در جهت آماده سازي مقابله خودشان با ايران تربيت مي كنند. ما چقدر روي زبان عربي و مسائل و واقعيات عربستان كار مي كنيم؟ هنر ما اين است كه بعد از يك دوره علاقه شديد به زبان عربي در اوايل انقلاب كه نوعي بازگشت به متون اصيل اسلامي را هدف گرفته بود، امروز زبان عربي يكي از منفورترين درسها در مدرسه و دانشگاهمان است. مقدار زيادي هم به خاطر روشهاي غلط و كتابهاي وحشتناكي كه هر دانش آموزي را زده مي كند. در نهايت دود اين زبان ناشناسي به چشم ملت خواهد رفت. چنانچه در دوره قاجار در مقابل فرنگ چشم بسته و منفعل بوديم. خواهشمند است در اين زمينه خودتان قضاوت كنيد.البته بعضي از هموطنانمان نيز عقايد عجيبي در اين باب دارند بطور مثال يك روحاني به نام آيت الله حاج محمد حسين حسيني طهراني (نه تهراني !!) در كتابي به نام نور ملكوت قرآن كه در مشهد چاپ شده است و بر روي اينترنت نيز قابل دسترسي ميباشد در جلد چهارم اين كتاب بحث تغيير زبان ما را از فارسي به عنوان يك زبان عليل و غير اسلامي به عربي عنوان كرده است و همچنين از تلاشهاي موسساتي مانند فرهنگستان زبان در ايجاد واژههاي فارسي بجاي مترادفهاي عربي آن به شدت انتقاد كرده است و آن را عملي نفاق افكنانه و در جهت منافع كفار قلمداد كرده است. حال خودتان قضاوت كنيد كه بايد مواظب مارادونا باشيم يا غضنفر!
سلامبحث شما دو مورد دارد:
1-دور کردن شیعیان از ایران
2-دور کردن فارسی زبانان از ایران
در مورد بحث اول مثال می زنم ما برای شیعیان پارچنار و یمن چه کرده ایم؟ در حالی که زنان و کودکان شان قتل عان می شوند؟ آذری ها را هم که به امان خدا رها کرده ایم.
در مورد بحث دوم ما در برابر زبان مادری خود چه احساس مسئولیتی کرده ایم که برادران هم زبان ما را جذب کند در حالی که حتا فرمایش رهبری در مورد درست نویسی و پاسداری از زبان فارسی حتا در صدا و سیما نادیده گرفته می شود؟
از ماست که بر ماست بر دیگران خطا نگیریم...