در حاشیه - کرمان
حاشیه نشینی عجین شده با اخبارناراحت کننده از فقر، ناهنجاری و اعتیاد. مردم حاشیه نشین کلان شهرها مردمی ساده، بی اطلاع از قوانین،گریبان گیر اعتیاد، اکثرا بیسواد، قشرکارگر و مهاجر از شهرها و روستاها یا افغان هستند.
اما در شهرک چهارده معصوم و الله آباد که روبروی ترمینال جدید شهر کرمان واقع شده داستان کمی متفاوتتر است. زمینهای این شهرک که در فاصله ۴۰۰ متری روستای شیشه گر و در کنار بزرگراه واقع شده در گذشته کورههای آجرپزی بوده و تملک زمینها شخصی.
بعد از گسترش شهرنشینی و تعطیل شدن کورههای آجرپزی صاحبان این زمینها شروع به فروش زمینهایشان به صورت قطعات کوچیک به اشخاص کم درآمد و مهاجر که اکثرا بضاعت مالی نداشتند و به امید پیدا کردن کار به شهر مهاجرت کرده بودند نمودند.این خرید و فروش طبق سندهای دستی موجود از سال ۶۴ و حتی قبلتر رواج داشته ومردم به چشم همان روستانشینی در آنجا ساکن شدهاند و کم کم اقدام به ساخت خانه و سرپناه کردهاند و اما در تمام این سالها هیچ ارگان دولتی نه از این مناطق بازدید کرده و نه در پی واگذاری امتیاز خدمات شهری به این مناطق شده. درتمام این سالها هیچ صحبتی از غیرقانونی بودن و دولتی بودن زمینها هم مطرح نشده ولی بعد از ساخت ترمینال جدید به مردم اخطار تخلیه شهرک داده شد. اکنون به بهانهی حاشیه نشینی و منبع فساد مجبور به ترک خانه و زندگیشان شدند. حالا که زمین ها مرغوب شده مردم بی پناه و فقیری که صدایشان به جایی نمیرسد بازیچه زورگویی و در آمد زایی مسئولین شدند تا با خرابی خانه آنها برجهای بالا برود که آنها از آن هیچ سهمی ندارند و غم آوارگی و خراب شدن خانه شان در یک صبح سرد زمستان بر زندگیشان سایه افکنده.غمی که در سایه بی قانونی این شهر و بی اطلاعی مردمش از حقوق شهروندی هر روز بزرگتر میشود.
بی همتی خود مردم است هر روستای که مردم همت کنند روستا آباد می شودمگر ما روسایی نیستیم یک زمین کشاورزی را به یک کشاورز و زمینی به همین متراژ کیفیت به کشاورز دیگر می بینیم یکی از این کشاورزها بهتر از کشاورز دیگر در آمد و ابادی آن زمین فرق می کند پس اگر پول توزیع شود و همت نکیم یک شهر روستا اباد نمی شود