حریت اقتضایی ما

هادی بحرینی یکی از مخاطبان تابناک و دانشجوی دکترای مدیریت: دفاع از مظلوم همیشه جز لاینفک آموزه های دینی و اخلاقی ما بوده ولی خواسته یا ناخواسته در تعریف ظالم و مظلوم گزینشی و اقتضایی عمل کرده ایم.

هرجا کشورهای غیر همسو با ما دچار خطایی می شوند تا مدتها مورد اعتراض رسانه ای و حتی خیابانی ما هستند و هر زمان پای رژیم صهیونیستی، آمریکا و آل سعول درمیان است به حق و درست اخبار و تحلیل های رسانه ای ما مدت ها در محکومیت این اقدامات سنگ تمام مینهند. هروقت هواپیمای بدون سرنشین آمریکایی در ایالت وزیرستان پاکستان به اشتباه موجب مرگ کودکی می شود یا رژیم آل سعود مجلس ترحیمی را در صنعای یمن بمباران می کند پر می شویم از خشم و انزجار ولی هر زمان پای خودی ها در میان است سکوت پیشه میکنیم! و گاه با توجیهاتی که خود نیز عمیقا بدان باور نداریم درصدد موجه جلوه دادن اقدامات همفکران خود بر می آییم. و مثلا چشم بر کشتار مسلمانان چچنستان و سین کیانگ توسط روسیه و چین می بندیم.

به راستی چرا؟! آیا تظلم خواهی و حریت ما اقتضایی است؟!

آیا واژه هایی همانند امنیت ملی، منافع ملی، مصلحت می توانند باعث کتمان یا وارونه جلوه دادن حقیقت شوند؟

آیا خون کودکان صنعا از خون کودکان حلب و درعا رنگین تر است؟!

چندین هفته است که سوخوهای روسی بصورت روزانه دها زن و کودک بی گناه را در حلب سوریه بی رحمانه قتل عام میکنند، مدرسه و بیمارستان ها را بمباران میکنند و ما با سکوتی مرگبار دم از آزادگی و حریت میزنیم. 

ما خود را پیروان راستین امام حسین (ع) می دانیم ولی حریت ما اقتضایی است!