اوضاع وخیم آلودگی هوا در عسلویه ثابت میکند؛
جان انسانها زمانی مهم است که صحبت چند میلیون نفر باشد، نه کمتر! +ویدیو
اتفاقی که در صنعتی ترین خطه از خاک کشورمان رخ میدهد تا ثابت کند که چقدر در بخش صنعت از ضرورت های همراه با این بخش، مثل سلامت و ایمنی و حفاظت از محیط زیست به دوریم و رشد موضعی داشته ایم. پیشرفتی که به دوره رنسانس اروپایی شباهت دارد نه صنایع پاک یا با آلایندگی کم و کنترل شده در قرن بیست و یکم.
هیچ کدام از مسئولان توان دیدن باریکه ای از خشکی در جنوب کشورمان که در مجاورت یک پنجم ذخایر گاز جهان است را ندارند، که اگر داشتند، اوضاع دست کم در روزهای اخیر جور دیگری میشد.به گزارش «تابناک»، آن گونه که طرح های توسعه عسلویه در دراز مدت نشان میدهد، قرار است در این منطقه چند ده پالایشگاه و بیش از ده پتروشیمی تاسیس شده و به کمک آنها، منابع ارزشمند زیرسطحی پالایش و فرآوری شده و در غالب محصولات مختلف به بازارهای داخلی و خارجی روانه شده و در خدمت کشورمان قرار گیرد اما هنوز این مسیر به انتها نرسیده، اخبار ناخوشایندی از آن خطه مخابره میشود.
البته آلودگی هوا چیزی نیست که به تازگی گریبان گیر این منطقه صنعتی از کشورمان شده باشد بلکه از روز نخست همراه عسلویه، نخل تقی، بیدخون و دیگر شهرهای ریز و درشت منطقه بوده و از عمر کارکنان و شاغلان در این خطه کاسته است، اما اکنون اوضاع به قدری وخیم شده که روزهای عسلویه به شب گراییده و نفس مردم منطقه و شاغلان در آنجا به شماره افتاده است.
آن گونه که گزارش های رسیده نشان میهد، وضعیت آلودگی هوا در عسلویه از مرز بحران نیز عبور کرده و در خطرناک ترین وضع ممکن قرار گرفته است. وضعیتی که وقوع آتش سوزی در یکی از پتروشیمی های منطقه در رقم خوردن آن تاثیر فراوانی داشته و موجب بروز فاجعه بارترین آلودگی هوای ثبت شده در کشورمان شده است.
این در حالی است که بروز چنین وضعیتی نیز به اتخاذ تدابیر ویژه منجر نشده و اقدام پیشگیرانه ای در راستای حفاظت از جان مردم منطقه و شمار بالای شاغلان ساکن آن خطه به دنبال نداشته است. گویی کسی نگران جان این دسته از هموطنانمان نیست؛ حتی مسئولان ایمنی شاغل در پالایشگاه ها و پتروشیمی های منطقه که نسبت به وقوع خطرهای بسیار جزئی تر، حساسیت بسیار بالایی از خود نشان میدهند.
تلخ تر اینجاست که میبینیم فرایندهای جاری در صنایع این منطقه، تخصصی است و به تناسب آن، بسیاری از شاغلان در این خطه، آگاهی کاملی به آلودگی های موجود در هوایی که تنفس می کنند دارند و احتمالا به خوبی از تبعات استنشاق این آلودگی ها نیز آگاهند اما چه میشود کرد که قدرت تصمیم گیری در این خصوص ندارند و چشم انتظار رسیدن دستورات از سطوح بالاتر و مناطق بسیار دورتر هستند.
امثال مدیران شرکت ملی گاز یا دیگر بخش های زیر مجموعه وزارت نفت که به نظر نمیرسد تصاویر منتشر شده از آلودگی مستقر شده در عسلویه را دیده باشند که اگر دیده بودند، بعید بودند به سکوت خود ادامه میدادند و نسبت به جان هموطنانمان این گونه بی محلی میکردند. بماند که از دید شاغلان در منطقه، سکوت امثال سازمان محیط زیست و وزارت بهداشت در قبال چنین وضعیتی نیز قابل قبول نیست و محل ابهام است.
اتفاقی که در صنعتی ترین خطه از خاک کشورمان رخ میدهد تا ثابت کند که چقدر در بخش صنعت از ضرورت های همراه با این بخش، مثل سلامت و ایمنی و حفاظت از محیط زیست به دوریم و رشد موضعی داشته ایم. پیشرفتی که به دوره رنسانس اروپایی شباهت دارد نه صنایع پاک یا با آلایندگی کم و کنترل شده در قرن بیست و یکم.
وضعیتی که اگر در یکی از شهرهای مهم و پرجمعیت کشورمان به وقوع پیوسته بود، بی شک به اتخاذ تدابیر فوری و فراوان زیادی، از جمله تعطیلی موقت فعالیت صنایع آلاینده و اتخاذ تدابیر دیگر منجر میشد اما چون در عسلویه و برای مرمانی که به آلودگی خو گرفته اند، رخ داده، به هیچ تصمیمی منجر نشده است؛ گویی جان انسان ها زمانی برایمان مهم است که درباره چند میلیون انسان سخن میگوییم وگرنه جان چند ده هزار نفر که ارزش اقدام ویژه ای ندارد!
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۲
در انتظار بررسی: ۱۲
انتشار یافته: ۱۲
مديريت صفر را تا كي بايد داشته باشيم؟ چرا در مبحث مديريت بلند مدت اينقدر مشكل داريم؟ چرا هر مديري كه مي آيد فقط برنامه كوركورانه خود را آغاز مي كند، در حالي كه بايد افق چند بعدي و در راستاي برنامه مديران قبلي را دنبال كند. واقعا تاسف میخورم آخه ما چطور آدم هایی هستیم که به هم نوع خودمون هم احترامی نمیگذاریم وزیر نفت که معلوم نیست کجاست اصلا دولت خودش رو قایم کرده و خبری ازش نیست جالب اینجاست ما در شهرستان پارسیان که چند ده کیلومتری عسلویه است هنوز لوله کشی گاز نداریم !!!!!!!!اما خدا رو شکر داریم از دود و آلودگیش استفاده کامل رو میبریم !!!!!!
واقعا جالب نیست !!!!!
جان انسانها زمانی اهمیت پیدا میکند که پای تهران در میان باشد عسلويه فاصله خیلی زیادی با تهران دارد...تاسف بابت داشتن چنین مسوولانی
با سلاممدیرانی که در فاصله هزاران کیلومتری هستن و شاید هفته ای 1-2 روز به منطقه سر بزنن یا نزنن معلومه نباید دلشون برای کارکنان این منطقه بسوزه و به فکرشون باشن.
در سال 1389 در زمان حضور رهبر انقلاب در عسلویه با توجه به نامه ای که کارکنان منطقه به ایشان دادن قرار شد منطقه به سمت 1-1 یا 2-2 بره که شاید از اثرات سوء زندگی و کار در این منطقه کمی کاسته بشه ،که این طرح در شرکتهای گازی که دولتی هستند اجرا شد اما چون پتروشیمیها خصوصی هستند اجرایی نشد و بعلت بقول مدیران بار مالی ! این طرحرو اجرا نکردند.البته مدیری که هفته ای 1 روز با پرواز فرست کلاس میاد و با ماشینش میاد یه دوری میزنه و میره معلومه براش مهم نیست حال نفرات چجوره و درک هم نمیکنه.
بقول مدیران شرکتهای پتروشیمی پشت فنس پر نفره! فوقش اگر این نفرات حاضر هم بلایی سرشون بیاد نفر زیاده.
آقای وزیر نفت میفرمایند کارکنان و خانواده هاشون باید بیان در مناطق زندگی کنند لطفا ایشان از خودشون شروع کنند شاید در بقیه هم اثر بزاره.
و من الله توفیق
مردم جنوب با ذخایر بی پایان خدادادی همیشه در بدترین شرایط ممکن زندگی می کنند با سلامبهتر است بگوییم در این کشور فقط جان پایتخت نشینان مهم است و نه غیر.
بله دیگهسود مهمه. جان نفرات مهم نیست
حتما آقایون به این فکر می کنند که اینطوری بهتره نفرات زود می میرند و جای آنها این همه تحصیلکره بیکار داریم که حاضرند در شرایطی بدتر ازاین نیز کارکنند.
فدای سر پایتخت نشینا.فقط مواظب باشین این آلوده گیا به تهران نرسه بقیه کشور که مهم نیستند نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟