سه بار اقدام به خودکشي

خيلي چيزها در زندگي قابل تغيير هستند، ولي شايد تنها عشقي که در زندگي در هيچ شرايطي تغيير نمي کند، عشق به يک تيم فوتبال باشد.

به نوشته قدس؛ يک مرد بلگرادي 88 ساله نمونه بارز اين ادعاست. او که عاشق ستاره سرخ بلگراد است، تصميم گرفته تا خانه اش را براي تيم محبوبش به عنوان ارث بگذارد.

ميودراگ ميلوشاوليويچ که قبلاً در يکي از مراکز تجاري بلگراد فروشنده بوده، پيرترين هوادار تيم ستاره سرخ بلگراد است.

او که آخرين سالهاي عمرش را سپري مي کند، در وصيت نامه اش چنين نوشته است: مي خواهم هنگام مرگم، خانه من به تيمي که هميشه در زندگي عاشق آن بودم، برسد.

او هنوز کارت ويزيتهايي که براي خود درست کرده و روي همه آنها نوشته که هوادار افسانه اي ستاره سرخ است، نگه داشته و آپارتمان کوچکي که در آن زندگي مي کند، به نوعي يک موزه تاريخي براي ستاره سرخ بلگراد است. عکسها و امضاهاي مختلف از بازيکنان و بليت همه ديدارهاي اين تيم بخشي از وسايل خانه اين مرد 88 ساله هستند و جالب آنکه روي تخت او يک عکس بزرگ تيم پس از تأسيس در سال 1945 به چشم مي خورد.

او که لقب سربين را با خود يدک مي کشد، به دليل تيم محبوبش تاکنون سه بار قصد خودکشي داشته است: اولين بار سال 1953 وقتي در فينال جام يوگسلاوي هفت گل از پارتيزان خورديم بود. مي خواستم بميرم. سکته کردم و يک ماه در بيمارستان بستري بودم.

دومين اقدام او براي خودکشي در ايتاليا و درشهر فلورانس رخ داد. در بازي برگشت نيمه نهايي جام باشگاههاي اروپا روز دهم آوريل 1957 ستاره سرخ با فيورنتينا به تساوي بدون گل رسيد و باتوجه به شکست يک برصفر در بازي رفت، از دور رقابتها حذف شد: وقتي از ورزشگاه بيرون آمدم، تصميم گرفتم به زندگي ام پايان دهم و روي ريل قطار دراز کشيدم. مي خواستم بميرم ولي يک نفر مرا ديد و پيش از اينکه قطار به ايستگاه برسد، جانم را نجات داد.

سومين تلاش او براي خودکشي سال 1970 در مرحله نيمه نهايي جام باشگاههاي اروپا بود. در بلگراد ستاره سرخ توانسته بود پاناتينايکوس را با چهارگل در هم کوبد. ولي آنها در آتن سه گل دريافت کرده و حذف شدند: آن دفعه من به يونان نرفتم. بازي را از تلويزيون دنبال کردم، ولي به دليل نااميدي مي خواستم خودکشي کنم. بلافاصله پس از بازي چند تا قهوه پشت سرهم و مقداري زيادي مشروب الکلي خوردم و دو پاکت سيگار کشيدم. من تا آن روز نه مشروب الکلي مصرف کرده بودم و نه سيگار کشيده بودم.

حتي آن دفعه هم سربين زنده ماند و کارش به بيمارستان کشيد ولي از مرگ نجات يافت و تا امروز از ستاره سرخ بلگراد حمايت کرد. حالا او خانه اش را در وصيت نامه اي که تنظيم کرده، براي اين تيم به ارث مي گذارد.