بخوانيد فاتحه معالصلوات
گفت تيمملي را در هيروشيما، بدهيد به من، اگر موفق نشد مرا بر سر در دروازه دولت دار بزنيد. خنديدند! روزهايي بود كه تيمملي با علي پروين در مقدماتي جامجهاني 1994 به سختي شكست خورده بود. مربي ايراني جرات نداشت مربي تيمملي شود. پروين با آن همه محبوبيت و هوش و حمايت نتوانسته بود اما فكري ميگفت، مرا دار بزنيد. او، سردار سربهدار فوتبال نام گرفت.
به نوشته گل؛ در 71 سالگي جرات داشت و گفت. كاش حرفش را گوش ميكرديم. تيمملي در هيروشيما در همان دور اول حذف شد. اي كاش آقاي فكري كه در همان دهه 70 با شهرداري تبريز و ماشينسازي و گچ خراسان و آدنس مشهد موفق شده بود آخرين پرده ملي خودش را در هيروشيما سپري ميكرد. آقاي فكري در آدنس مشهد سال 77، يك كارگر جوان را هم به تركيب فوتبال شاگردان مستعدش اضافه كرد. او عنايتي بود كه بعدها بهترين گلزن ليگبرتر شد.
آقا فكري بازيكن دارايي بود. سال 29 در بازيهاي آسيايي 51 دهلي پيراهن تيمملي را به تن كرد. همبازي آقا حسيني، برومند، شكيبي، مسعود انصاري، نادر افشار، قليزاده، كوزه كناني، ايرج حاتم، بيوك جديكار و... بود.
فكري، سالها بعد تيم تهرانجوان را ساخت. تهرانجوان، تيم بزرگي بود كه بازکنان بسياري مثل مصطفوي را به تيمملي معرفي كرد. تهرانجوان، تيم فكري بود هرچند برخي از ناجوانمردان آن را از چنگ استاد بيرون كشيدند... استاد فكري، در سال 40 سرمربي تيمملي شد و تا سال 46 به طور متناوب سرمربي تيمملي بود. در اين سالها تيمملي را به المپيك 1964 توكيو برد. در آسيايي 1996 دوم و در جام سنتو قهرمان شديم.
فكري با پرسپوليس، عقاب، تهرانجوان و تراكتورسازي در سالهاي قبل از انقلاب كار كرد. بعد از انقلاب، مدتي رييس سازمان ورزش بود و بعدها انگي به او چسبانده و خانهنشينش كردند، سالها بعد به فوتبال برگشت و باز هم مربيگري كرد.
تا 80 سالگي كار كرد. سال 81 براي رياست فدراسيون فوتبال هم ثبت نام كرد. در آن جلسه وقتي ديد اتفاقات بدي رخ داده و رييس فدراسيون در پشت پرده انتخاب شده، شروع كرد به ابراز ناراحتي و دم دادن كه بخوانيد فاتحه معالصلوات براي فوتبالي كه رييسش اينگونه انتخاب ميشود.
