مهم اسلام است نه شیعه و سنی
علامه سید محمدحسین فضل الله از مراجع تقلید لبنان، طی اظهاراتی به انتقاد از برخی علمای افراطی شیعه و سنی پرداخت و گفت: مسأله مهم خود اسلام است و نه شیعه و سنی.
به گزارش شیعه آنلاین، علامه سید محمدحسین فضل الله در ادامه اظهارات خود گفت: بسیاری از علمای اسلام به ویژه افراطییون، در افزایش اختلافات مذهبی تأثیر زیادی دارند به طوریکه برخی از آنان به درجه تکفیر میرسند و متأسفانه پیروان دیگر مذاهب را تکفیر میکنند.
علامه فضل الله در ادامه، ضمن هشدار نسبت به تکفیر یکدیگر، گفت: در حال حاضر مسأله مهم خود اسلام است و نه شیعه و سنی. متأسفانه ما شاهد غرق شدن بسیاری از مسلمانان به ویژه علمای اسلامی در مسائل جانبی و ریز هستیم، در حالی که به مسائل اساسی و اصلی هیچ توجهی نمیشود. علت این است که به مسائل جانبی و ریز مذهبی توجه بیشتری میشود و اصول دین که مشترکات است، فراموش میشود. از همین رو میبینیم هرگاه سخن از تقریب بین مذاهب اسلامی به میان میآید، فورا حرف موانع و مسائل غیرمهم وسط کشیده میشود.
این مرجع تقلید لبنانی در ادامه افزود: متأسفانه امروز مسائل سیاسی با مسائل مذهبی مخلوط شده و این اختلاط نتیجه بسیار بد و منفی در پی داشته است. مشکل این است که بر سر اختلافات به صورت علمی بحث نمیشود بلکه اختلاف به جدال کلامی کشیده میشود.
علامه محمدحسین فضل الله همچنین گفت: عدد مسلمانان در حال حاضر بیش از یک میلیارد و نیم است، اما متأسفانه نقشی در تصمیمگیریهای مهم و سرنوشتساز در مسائل جهانی و حتی گاهی کشورهای خود ندارند.
فضل الله در پایان ضمن انتقاد از گسترش روابط اعراب و اسرائیل، افزود: متأسفانه تمام خط قرمزهای مسأله فلسطین، در جهان عرب از بین رفته و خط قرمزهایی که میان اعراب و رژیم صهیونیستی وجود داشت، به خط سبز تبدیل شده است.
کتاب آسمانی قرآن اینقدر مطلب مهم دارد که اگر شیعه و سنی روی مسائل مورد توافق تاکید داشته باشند دیگر اختلافات به چشم نمی آید.
ولی دشمنان اسلام چون اتحاد مسلمانان را شدیدا خطرناک می بینند دائم تفرقه افکنی می کنند.
و اعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا و اذكروا نعمت الله عليكم اذ كنتم اعداء فالف بين قلوبكم فاصبحتم بنعمته اخوانا.
و همگى به ريسمان الهي، چنگ زنيد ، و پراكنده نشويد! و نعمت خدا را بر خود(اسلام)، به ياد آريد كه چگونه دشمن يكديگر بوديد، و او ميان دلهاى شما، الفت ايجاد كرد، و به بركت نعمت او، برادر شديد.(آل عمران 103)





