"فقط خدا به من آرامش ميدهد و بس"
یکی از کاربران «تابناک» در نوشتهای آورده است:
روياي من جابجايي واژههاست، محاكمه واژههاست و اعدام واژههاي بيمار آفرين است.
روياي من آرامش است، اطمينان و اعتماد است.
دنياي روح من بسيار بزرگ است حدود آن، زمين و نامحدود آن خداست.
جنگ در بالكان، بن بست در چچن و افغانستان و كشمير و عراق و فلسطين، بي عدالتي، پارتي بازي، اسير مقام و ثروت، فرزند كشي، كودك آزاري، كشت و قاچاق مواد مخدر، قتل بيگناه، فيلم سياه، تجاوز جنسي و... روياي مرا به تاخير مياندازد و قلب راست من محل تجمع روياي آرامش را بر هم ميزند.
آسمان ما خوب نميبارد، زمين ما خوب نميجوشد و سادگي محكوم ميشود.
صفات و سخنان زيبا در صحنه سخنرانيها ميرقصند و در عمل پايمال فرهنگ دو چهره ما ميشوند.
امروزه مغزها به جاي ابتكار، در جهت يافتن معجزه قدم بر ميدارند تا با واژهسازي روزنامهاي ما را به لب پرتگاه سوق دهند، اگر خدا نبود اميد آرامش در من ميميرد....فقط خدا و قرآن به من آرامش ميدهد و بس.
منجني انسانها ، امام زمان عجل الله فرجه يادتون نرود كه اگر بيايد دنيا گلستان ميشود بنده خدا از بس شایعه و تکذیب شنیده کم آورده. توی این دنیایی که همه خودشون رو در پس واژههای زیبا صاحب حق نشان میدهند پیدا کردن حق کار بسیار مشکلی است و البته ممکن. این است که گفتهاند پل صراط به نازکی موی است و این بیانگر فاصله حق و باطل است. این است که گفتهاند حفظ دین در آخرالزمان حکم نگهداشتن گلوله آتش در مشت است. اینها آزمایش و ابتلاست برای تعیین عیار و خلوص ولی از این صحرای ابتلا گریزی نیست و باید انتخاب کرد همانطور که پیشینیان ما انتخاب کردند. همانطور که در صفین و نهروان سخت بود و در کوفه پیش از عاشورا سختتر. 
متأسفانه با اين طرز فكر روي زمين جايي براي زندگي نخواهي يافت چون امروزه به كسي كه صادق، درستكار، خيرخواه، عادل و ... باشد هزاران لقب و عنوان نامربوط ميچسبانند. این حرف دل میلیونها انسان در جهان و مخصوصا در ایران است که متاسفانه شدیدا دچار امراض گفته شده در این مقاله است!.چقدر زیبا و دلنشین گفتند این کاربر پاک سیرت ...
در روزهایی که بر همگان به سختی می گذرد تنها امید من باز کردن قرآن پس از نماز شب است و نمی دانید که هر وقت به نیتی آن را باز می کنم خداوند چه شیوا و رسا جوابم را می دهد و انگار که در دلم نشسته و از اسرار درون به خوبی آگاه است و بترسید که خداوند از رگ گردن به ما نزدیکتر است و وای بر آنها که ....