حق اين ورزش، نهصد است، نه نود!
1 - با عرض پوزش، تنها صفتي كه ميتوان به اتفاقات و حرف و حديثهاي اخير پيش آمده در مورد برنامه نود اطلاق كرد، «مسخره» است. هيچكس در سراسر اين كره خاكي باور نخواهد كرد در يك كشور دموكراتيك، ماهها جنجال فرسايشي پيرامون روي آنتن رفتن يك برنامه معمولي ورزشي وجود داشته باشد.
به نوشته گل؛ جرم نود چيست كه امروز در كشاكش هزار شايعه گرفتار آمده و هركس از ظن خود آيندهاي متفاوت را برايش متصور ميداند؟ «نقد»؟ اين آن ميوه ممنوعه كذايي است؟ حاشا به عدل و انصاف برخي از آقايان...
2 - تا ديروز كه خبر رسيد هنگام برگزاري دو بازي اول ليگ نهم اثري از دوربينهاي برنامه نود در استاديومهاي محل برگزاري مسابقات نبوده است، نميتوانستيم باور كنيم كه واقعا ادامه پخش سري برنامههاي نود تا اين اندازه در هالهاي از ابهام باشد. اين همه فشار به خاطر چيست؟
مگر عادل فردوسيپور مقابل دوربين برنامهاش چه ميكند كه مستوجب تحمل اين همه فشار عصبي است؟
آيا بايد باور كنيم اگر برنامه نود هم مثل برخي ديگر از شوهاي ورزشي تلويزيون به محل تعريف و تمجيدهاي كترهاي از بعضيها تبديل ميشد، علاوه بر تضمين شدن ادامه حياتش، آنتن را هم تا سپيده سحر برايش باز ميگذاشتند؟!
3 - اينجا «سيل» نيامده است. بدون تعارف، آنچه در برنامهاي همچون نود ميگذرد، حتي در حوزه ورزش هم در برگيرنده همه كاستيها نيست. به جرات ميتوان ادعا كرد بنا به دلايل گوناگون، برنامه نود حتي در اوجش نيز نتوانسته از خط قرمزهايش فراتر برود و دست روي برخي از نقاط ابهام بزرگ بگذارد.
هنوز فراموش نكردهايم چگونه وقتي تلويزيون محترم دولتي هر دو پايش را در يك كفش كرده بود و حاضر نميشد حق پخش مسابقات فوتبال را به فدراسيون و باشگاهها بپردازد، برنامه عادل فردوسيپور بالاجبار رويه سكوت را در پيش گرفت و حتي در داغترين روزهاي پردازش اين سوژه در محافل ورزشي، راجع به آن «هيچ» نگفت.
همچنان به خاطر داريم بعد از «فاجعه» از بين رفتن هفت تن از هموطنان شريفمان به جرم فوتبالدوستي و با مشاركت «سوءمديريت» پس از پايان بازي ايران و ژاپن در ورزشگاه آزادي، چگونه عادل هم بسان ديگران زبان در كام گرفت و مقابل خواست مردم، به ناچار سكوت پيشه كرد.
ما كماكان يادمان هست وقتي سقف ورزشگاه ساري فرو ريخت و آن «ضايعه» به وجود آمد، چگونه برنامه نود ناخواسته مقابل استدلال تاريخي معاون وقت سازمان تربيتبدني هنگ كرد، وقتي آن آقا در توجيه حضور بيش از اندازه جمعيت در ورزشگاه، مدعي شد: «مملكت ما مردمسالاري است، وقتي مردم ميخواهند وارد استاديوم شوند، ما نميتوانيم به آنها بگوييم ورزشگاه پر شده، نياييد...!»
بله آقايان! شما كه امروز تاب نقدهاي قطرهچكاني برنامهاي همچون نود را هم نميآوريد، بهتر است لحظهاي به خاطر بياوريد آنچه در اين برنامه با رويكرد انتقادي در جريان است، حداقل حق شماست وگرنه كيست كه نداند خرابي شير يك ورزشگاه كه راه به دوربين نود ميبرد در مقابل كل آن استاديومي كه در چهار سال اخير دو بار افتتاح شد، هيچ نيست...!
4 - اميدواريم پسفردا به سياق گذشته شاهد نود عادل باشيم تا هم تلويزيون ايران يكي از برنامههاي انگشتشمار ديدنياش را از كف ندهد و هم نمايش نقد ناپذيري و تماميتخواهي مضحك برخي از دوستان خاتمه پيدا كند؛ همانها كه حق سوءمديريتشان «نهصد» است، نه نود، اما همين را هم تحمل نميكنند!
