رئيسجمهور و آرزوها
شب گذشته مجري برنامه «تهران 20» شبکه پنج سيما با تجليل از دکتر احمدينژاد ماجراي برآورده شدن آرزوي يک کودک بوشهري توسط رئيسجمهور را شرح داد.
به گزارش خبرنگار «تابناک»، وي گفت: يک کودک 8 ساله در نامهاي به دکتر احمدينژاد چنين نوشته:
وقتي ديروز شما به استان ما آمديد، خواهر كوچك من با همكارانتان به پيش شما آمد كه او را در آغوش گرفتيد و بوسيديد و نام او را پرسيديد اما خواهرم زهرا نتوانست نامش را به شما بگويد و من به همين دليل اين نامه را برايتان نوشتم تا او را معرفي كنم.
زهرا خيلي دوست دارد به مهد كودك برود اما نميتوانيم او را بفرستيم چون هزينه مهد كودك خيلي بالاست و پدرم كارمند ساده است و حقوق او جوابگوي اين نيست هم خرج مدرسه ما را دهد و هم كرايه خانه و خوراك و پوشاكمان را بدهد.
راستي زهرا ميخواهد شما برايش يك جايزه بفرستيد او خيلي به كتاب خواندن علاقهمند است و دوست دارد برايش لوح تقدير بفرستيد. اسم من ناصر است و غير از زهرا دو خواهر ديگر هم دارم.
مجري تلويزيون سپس با تجليل از ارتباط مردمي رئيسجمهور و مسئولان از دستور اکيد رئيس جمهور براي برآورده کردن آرزوي اين کودک خبر داد.
کاش به جای اینگونه مسکن های مقطعی و موضعی و فردی فکری به حال درد جمعی جامعه که تورم فزاینده فلج اش کرده است میشد.
بسیار متاثر شدم! واقعا از رییس جمهور محترم به خاطر لطف و محبتی که به ویژه در حق قشر محروم مینمایند، بسیار سپاسگزاریم. اما از خود میپرسم چرا یک کارمند نمیتواند به راحتی کودک خود را به مهد کودک بفرستد! آیا رفتن به کودکستان و استفاده از چنین امکانی، که اتفاقا از نظر آموزشی بسیار مفید میباشد، لوکس محسوب میشود و آیا کودکان دیگری نیستند که حتی درخواستهای حیاتی (چون نان شب، سرپناه و...) دارند؟ آقای رییس جمهور برای کودکانی که حتی صدایشان به هیچ مسؤلی نمی¬رسد چه برنامه ای دارید؟ مگر نه این است که این کودک و امثال این کودک آینده سازان این کشور و این نظامند؟ آقای رییس جمهور چه برنامه ریزیهای کوتاه مدت و دراز مدت برای این کودکان در نظر گرفته اید؟ و ای کاش در این برنامه تلوزیونی درباره این برنامه ها بحث و کنکاش میشد. ای کاش هیچ کودکی چنین استمدادی از رییس جمهور نمی کرد!
به دور از مسائل سياسي و مشکلات بوجود آمده در اداره مملکت ولي انصافاً رسيدگي و سرکشي به مناطق مختلف کشور و رسيدگي به مسائل مردم از نزديک جايش در دولتهاي مختلف خالي بود و سفرها جاي تقدير و تشکر دارد البته ديکته ننوشته نيز غلط ندارد بايد اين سفرها ارزيابي شده و نقاط قوت و ضعف آن نيز بررسي و اصلاح گردد .





