کرانيکار، اين طوري نابود مي شود!

حالا کمتر از يک هفته به آغاز رقابتهاي ليگ نهم باقي است و بيم و اميدهاي فراواني در مورد عملکرد کرانيکار در محافل ورزشي خودنمايي مي کند.

به نوشته قدس؛ نگاهي گذرا به آنچه بر سر مربيان خارجي تيمهاي بزرگ ايراني طي سالهاي اخير آمده است، به خوبي برخي از راههاي نابود کردن کرانيکار را به ما نشان مي دهد!

راه هايي که طبيعتاً مديران پرسپوليس به عنوان استخدام کنندگان او، بايد آنها را شناسايي و مسدود کنند تا شانس موفقيت زلاتکو بالاتر برود.

1 ) ناکامي در مسابقات ابتدايي: عرف مي گويد پرسپوليس با سرمربي جديدش از سه بازي ابتدايي که اتفاقاً دو تاي آنها بيرون از خانه هم هستند، بايد حداقل پنج امتياز به دست بياورد تا از شر فشارهاي عظيم اوليه رها شود.

مردم ايران علاقه شگفت انگيزي به قضاوتهاي شتابزده دارند و گاهي دو، سه بازي هم کافي است تا بسياري از آنان نظر قطعي خود را در مورد موفقيت يا شکست يک سرمربي جديد اعلام کنند.

موفقيت در اين آزمون و برداشتن اين مانع از سر راه، به جريانهاي موافق يا مخالف هم ربطي ندارد، بلکه خود کرانيکار و بازيکنانش بايد بکوشند تا حتي المقدور در سه بازي اول امتيازهاي خوبي را جمع کنند و فضاي مساعدي را براي ادامه کار کرانيکار فراهم بياورند.

فراموش نکنيم نتايج خوب قطبي در ابتداي ليگ هفتم، از جمله مهمترين عواملي بود که باعث شد وي در کمال آرامش به کارش تا انتها و سرانجام کسب «قهرماني» ادامه بدهد.

2 ) دستيار بلندپرواز: تقريباً تمام زوجهاي فني ايراني - خارجي روي نيمکتهاي باشگاهي کشورمان يا شديداً ناکام بوده و يا حرف و حديثهاي فراواني را در طول فصل ايجاد کرده اند.

عمده اين نا به ساماني ها هم از بلندپروازيها و زياده خواهي هاي دستيار ايراني ساطع مي شده است.

در اين بين ضرورت دارد حسين عبدي با سعه صدر نقش حقيقي يک «کمک مربي» را ايفا کند و مثل برخي از اسلافش سايه وحشت يک آلترناتيو بر سر کرانيکار نباشد.

3 ) مديرعامل در زمين تمرين: سرمربيان معتبر خارجي بسيار بيشتر از آنچه بتوان تصور کرد، روي نظم و ديسيپلين باشگاهي و حفظ جايگاهها در مجموعه حساس هستند.

چندي پيش آري هان قرارداد طولاني مدتش با تيم ملي کامرون را تنها به واسطه حضور رئيس فدراسيون آن کشور در رختکن فسخ کرده بود و مسلماً چنين حساسيتهايي در مورد کرانيکار هم وجود دارد.

پس چه بهتر که از همين حالا هر کسي حدود خودش را در باشگاه پرسپوليس بداند، مديرعامل در مسايل فني دخالت نکند و سرپرست مثل فصل پيش در پي ريش گرو گذاشتن براي بازيکنان خاطي و اخراجي نباشد!

4 ) مترجم اشتباهي: حتماً دوران حضور راينر سوبل در ايران و داستان ترجمه هاي شيرين آرش فرزين را از ياد نبرده ايد!

گرچه تصورش اندکي دشوار است که آن موضوع عجيب و وحشتناک يک مرتبه ديگر تکرار شود، اما به هر حال فوتبالمردان ايراني نشان داده اند که متخصص چندين بار گزيده شدن از يک سوراخ هستند.

بنابراين لزوماً مسؤولان پرسپوليس بايد حواسشان باشد که عناصر واسطه اي بين بازيکنان و سرمربي مثل مترجم با اشتباه هاي خود همه چيز را به مخاطره نيندازند.

5 ) مطالبات معوقه: کهنه داستانهايي مثل عشق و تعصب و از خودگذشتگي و... ديگر حتي در فوتبال سنتي ايران هم محلي از اعراب ندارد. بنابراين بهتر است بپذيريم و باور داشته باشيم که سرمربي خارجي از بچگي عاشق پرسپوليس نبوده و در قياس با تيم رقيب نيز هيچ رجحاني به رنگ سرخ نداده است.

آنچه باعث مي شود يکي مثل زلاتکو کرانيکار راهي امارات يا ايران يا هر جاي ديگري شود «پول» است و چنانچه حتماً مديران باشگاهي در ايران طي اين سالها فهميده اند، اين مردان بين المللي حساسيت فراواني هم در مورد پرداخت اين مطالبات به طور دقيق و سر موقع دارند.

بنابراين، چه بهتر که دوستان لطف کنند و با پرداخت به موقع دستمزدهاي مربيان و بازيکنان تيم، يکي از احتمالهاي وقوع فاجعه را کور کنند.

6 ) تجسس در زندگي شخصي: اميدواريم اين قصه منشور اخلاقي حداقل محدود به همين فوتبال خودمان باشد تا هم خارجي ها در امان باشند و هم بيش از اين در بيرون مرزها به فوتبال ايران نخندند.

تجسس در زندگي شخصي امثال کرانيکار، پيامدهاي جالبي ندارد بلکه براي آنها دافعه ايجاد خواهد کرد. اميدواريم مسؤولان محترم و برخي از رسانه ها «مراعات» کنند.