شايعات جديد درباره قتل عرفات به دست عباس
جام جم آنلاين: در پي افشاگريهاي فاروق القدومي رئيس سازمان آزاديبخش فلسطين (فتح) دال بر دست داشتن محمود عباس، رئيس تشكيلات خودگردان فلسطيني و محمد دحلان، وزير پيشين امور امنيتي اين تشكيلات در مرگ ياسر عرفات، رهبر سابق فتح، اين گمانهزني هر روز ابعاد تازهاي به خود ميگيرد.
روزنامه قطري الشرق قطر ديروز نامهاي را منتشر كرد كهبه ظاهر توسط دحلان و خطاب به شائول موفاز، رئيس وقت ستاد مشترك ارتش اسرائيل نوشته شده است.
اين نامه تاريخ 13 ژوئيه سال 2003 را بر خود دارد و در آن دحلان به صراحت از موفاز خواسته است اسرائيل در روند قتل عرفات دخالت نكند و مسووليت اين كار را بر عهده او بگذارد. عرفات در سال 2004 به صورتي مرموز به قتل رسيد و بعدها اعلام شد كه مسموم شده بود.
دحلان در نامه خود نوشته است «شما بايد بدانيد كه ما بر اساس خواستههاي خودمان و نه در راستاي اجراي اوامر ديگران عمل ميكنيم و به اين مساله ايمان داريم كه منافع ملتمان ايجاب ميكند بر گروههاي مافيايي كه اقدام به ايجاد فتنه و آشوب و تنش در بين ملت ما جهت تحقق اهداف شخصي يا اهداف پوچ و بيارزش مينمايند، سيطره يابيم.»
در بخش ديگري از اين نامه آمده است: «از شما ميخواهيم در راستاي تحقق منافع و هدف مشتركمان يعني صلح در تعامل با ما، انعطاف پذيري بيشتري داشته باشيد. به طوري كه ما را مجبور به اتخاذ گامهاي بررسي نشدهاي نكنيد كه موجب شكست طرحهايمان يا مانع تراشي در اجراي آن شود.»
دحلان درباره موضع عرفات يادآور شده موضع او با صهيونيستها يكي است اما به اصل ماجرا هيچ اشارهاي نكرده است. وي در عين حال يادآور شده «اين مرد (عرفات) هيچ روز در كنار ما نبوده است و اكنون نيز با استفاده از تمامي ابزارها تلاش ميكند در عملكرد ما مانع تراشي كند و من شخصا معتقدم اگر بر او سيطره نيابيم هرگز نميتوانيم بر ديگر سازمانها سيطره يابيم.»
اگر اين نامه واقعي باشد نويسنده در بخشهاي پاياني آن تصريح كرده نميخواهد مرگ عرفات به گونهاي باشد كه ملت فلسطين نسبت به او احساس ترحم كنند و به همين دليل معتقد است او بايد به روشهايي همچون مسموم كردن يا بيماري به قتل برسد.
دحلان همچنين عنوان داشته «به شما تاكيد ميكنم كه ما هرگز حتي براي يك لحظه از تلاش در اين خصوص فروگذار نميكنيم. ما زمينهسازي براي مرحله آينده را براساس منافع فلسطين اجرايي كردهايم. اين منافع ايجاب ميكند با مشت آهنين هر گونه تجاوزگري را سركوب كرده و گروههاي فلسطيني را خلع سلاح كنيم.»
نويسنده ميافزايد: «آنچه كه ما در شرايط فعلي بيش از همه از آن هراس داريم، اين است كه عرفات گامي بردارد كه ما را در تنگنا و سختي قرار بدهد؛ به طوري كه به عنوان مثال اقدام به ارائه طرحي به شوراي قانونگذاري فلسطين جهت سلب اعتماد از دولت كند لذا بايد با هماهنگي همه جانبه جلوي چنين اقدامي را گرفت.»
