جاده بهشت تنبل‌ها تنگ‌تر مي‌شود

گويا بهشت تنبل‌هاي فوتبال ايران يعني ليگ امارات هم در حال فروپاشي است. روزگاري بود كه 12 بازيكن برجسته ليگ ايران راهي تيم‌هاي اماراتي مي‌شدند و تقريبا هيچ هفته‌اي نبود كه بازيكنان ايراني در ليگ اين كشور با هم روبه‌رو نشوند، ولي حالا با رفتن مازيار زارع به تيم تازه صعود كرده الامارات، مجموع ايراني‌هاي ليگ اين كشور به 5‌‌ نفر رسيده است.

به نوشته جام جم؛ جواد كاظميان كه همچنان پول بيشتر را به رشد فني و تيم ملي ترجيح مي‌دهد، يك سال ديگر در عجمان مي‌ماند. ايمان مبعلي پس از يك فصل ناموفق در الوصل و خروج كامل از فهرست تيم ملي، راهي النصر شده است. مهرزاد معدنچي هم كه فصل گذشته موفق‌ترين لژيونر ايراني ليگ امارات بود با يك قرارداد چشمگير يك و نيم ميليون دلاري پيراهن الاهلي را تن كرد.

مهرداد اولادي هم كه به خاطر مشكلات سربازي نه به تمرينات تيم ملي و نه حتي با تيم الشباب در ليگ قهرمانان آسيا به اصفهان آمد، ترجيح داد همچنان دور از وطن در اين تيم بماند و بالاخره مازيار زارع با يك قرارداد 800 هزار دلاري پيراهن الامارات را تن كرد تا جمع ايراني‌ها به عدد 5 برسد.

در نقطه مقابل، نگاهي به ديپورتي‌هاي ايراني از ليگ امارات نشان مي‌دهد كه ورودي و خروجي ايراني اين ليگ در حال حاضر هيچ تناسبي با هم ندارند و با ادامه اين روند بعيد نيست در ميانه راه يا حداكثر پايان ليگ آينده امارات، بقيه ايراني‌ها هم دچار تقليل شوند.

1- غلامرضا عنايتي (النصر)‌

آقاي گل ليگ پنجم ايران پس از حضوري 2 ساله و نسبتا موفق در الامارات كه حتي با بستن بازوبند كاپيتاني اين تيم همراه شد، فصل گذشته با نظر لوكا بوناچيچ، سرمربي النصر راهي اين تيم آبي‌پوش شد، اما به جرات مي‌توان گفت بدترين سال دوران حرفه‌اي فوتبال خود را پشت‌سر گذاشت. چند هفته‌اي را به دليل مصدوميت از دست داد و پس از بهبود هم ناكامي او در گلزني در چند بازي پياپي موجب شد با سرمربي جانشين بوناچيچ كه بركنار شده بود، دچار مشكلات عديده‌اي شود. عنايتي در نيم‌فصل گذشته حتي رايزني‌هايي براي بازگشت به استقلال انجام داد، ولي با مخالفت النصري‌ها مواجه شد و مجبور شد فصل بد خود در امارات را اكثرا با نيمكت و سكونشيني به پايان برساند. عنايتي در بازگشت به ايران دوباره پيراهن استقلال را تن خواهد كرد.

2- محمد نصرتي (النصر)‌

شناخت و توصيه لوكا بوناچيچ باعث شد نصرتي به عنوان تنها مدافع ايراني كه طي يك دهه اخير راهي ليگ امارات شده، پيراهن قرمز رنگ پرسپوليس را با لباس آبي النصر عوض كند. نصرتي هم با چند مصدوميت نصف و نيمه دست و پنجه نرم كرد، ولي از لحاظ تعداد بازي وضعيت خوبي داشت، هرچند نتايج النصر و ضعف بقيه مدافعان اين تيم باعث شد مدافع ملي‌پوش كشورمان عطاي ادامه حضور به هر قيمت را به لقايش ببخشد و به ليگ ايران برگردد. نصرتي كه پيشنهادهايي از تيم‌هايي چون استقلال، مس و... داشت، ترجيح داد به تراكتورسازي تبريز ملحق شود تا فوتبالش را نزد فراز كمالوند كه با او شروع كرده بود، ادامه دهد.

3- علي سامره (عجمان)‌

انتقال به تيم تازه صعود كرده عجمان براي علي سامره كه چند فصل موفق را در الشعب سپري كرده بود، اصلا خوش‌يمن نبود، چون مهاجم رفسنجاني سابق تيم ملي نتوانست حتي به تعداد گل‌هايي كه هر فصل با پيراهن الشعب به ثمر مي‌رساند، نزديك شود. همكاري او با جواد كاظميان هم افاقه نكرد تا سامره نيز هواي بازگشت به وطن را سر دهد. علي به محض اعلام بازگشت با تيم استان خود يعني مس كرمان به توافق رسيد تا بار ديگر بخت حضور در ليگ قهرمانان آسيا را به دست بياورد. موردي كه در دوران حضورش در ليگ امارات هرگز نتوانست به‌آن دست پيدا كند.

4- ميلاد ميداوودي (الاهلي)‌

قرمزپوشان الاهلي، فاتح ليگ امارات شدند، ولي بوضوح مهاجم ايراني اين تيم يعني ميلاد ميداوودي كمترين نقش ممكن را در اين قهرماني داشت، چرا كه فقط در 6‌‌مسابقه به ميدان رفت و تنها 3 گل براي اين تيم به ثمر رساند تا پرونده‌اش در ليگ امارات در دومين فصل حضورش فعلا بسته شود. ميلاد كه يك سال ديگر با استقلال اهواز قرارداد دارد به اين تيم بازگشته تا شايد بتواند با درخشش مجدد در ليگ برتر بتواند دوباره پيراهن از دست رفته تيم ملي را تصاحب كند؛ البته ميداوودي مشتريان ديگري هم دارد ولي به خاطر قراردادش بايد يك سال ديگر در استقلال اهواز بماند.

5- رسول خطيبي (الظفره)‌

رسول خطيبي هم فصل گذشته ترجيح داد از الامارات به الظفره منتقل شود، ولي اصلا در تيم جديدش موفق نبود، به طوري كه در نيم فصل به صورت توافقي از اين تيم جدا شد و به سپاهان آمد، ولي گويا ستاره بخت او رو به افول گذاشته است، چرا كه آنقدر ضعيف كار كرد كه فرياد اعتراض هواداران سپاهان هم به آسمان بلند شد. حالا رسول خطيبي با شروع ليگ نهم قرار است با پيراهن تيم زادگاهش يعني تراكتورسازي در ليگ برتر حاضر شود، تا خاطرات خوب گذشته را تكرار كند.

6- مهدي رجب‌زاده (الظفره)‌

او هم مثل رسول خطيبي در شروع فصل گذشته از الامارات به الظفره پيوست و درست همانند خطيبي نتوانست موفق ظاهر شود؛ هر چند تا ميانه‌هاي دور برگشت در اين تيم دوام آورد، ولي سرانجام او هم به صرافت بازگشت افتاد. در حضور مجددش پرسپوليس را بشدت خواهان خود ديد، ولي از آنجا كه در فهرست اوليه ارسالي سرخپوشان به AFC نامش وجود نداشت، طبق قوانين ليگ قهرمانان آسيا نمي‌توانست با پرسپوليس همراه باشد و به همين علت ترجيح داد در هفته‌هاي پاياني به مس كرمان ملحق شود. با صعود مس به ليگ آسيايي حالا رجب‌زاده هم مثل سامره شانس حضور در اين رقابت‌ها را پيدا كرده است.

7- لفته حميدي (بن ياس)‌

شاخص‌ترين ايراني حاضر در دسته دوم امارات بود كه از پاس همدان به تيم مشهور ولي نزول كرده بن ياس منتقل شد. انتظار مي‌رفت با توجه به قدرت بدني مناسب و آشنايي به زبان عربي بتواند خيلي سريع در بن‌ياس جا بيفتد، ولي در عمل چنين اتفاقي نيفتاد و لفته هم نتوانست آن درخشش موردنظر را در ليگ دسته دوم امارات داشته باشد و در نهايت با عدم صعود بن ياس به دسته اول لفته حميدي هم از اين تيم كنار گذاشته شد تا بار ديگر به تيم ابتدايي خود يعني فولاد خوزستان برگردد.

*‌*‌*‌

به راستي چه اتفاقي افتاده كه ستاره‌هاي فوتبال ايران از امارات هم بتدريج ديپورت مي‌شوند. نمي‌توان گناه اين قضيه را خيلي گردن بحران اقتصادي جهاني انداخت، چون هنوز نفراتي چون معدنچي و مبعلي با قيمت‌هاي 5/1 و يك ميليون دلاري مي‌توانند در تيم‌هاي الاهلي و النصر جذب شوند يا كاظميان با 800 هزار دلار در عجمان مي‌ماند.

از طرف ديگر منتقدان اعتقاد دارند از يك طرف سقف پرداختي باشگاه‌هاي ايراني به ستاره‌ها به پرداختي باشگاه‌هاي اماراتي نزديك‌ شده و همچنين ديگر ستاره‌هاي شاخص در فاز تهاجمي در فوتبال ايراني بخوبي رشد نمي‌كنند.

همين كه بخش عمده‌‌اي از گل‌هاي ليگ برتر توسط خارجي‌ها به ثمر مي‌رسد و تيم ملي كشورمان هم فقدان يك مهاجم شش‌دانگ را با تمام وجودحس مي‌كند، دليلي بر اين مدعاست. در عين حال صرف نظر از استثناهايي چون نصرتي، اماراتي‌ها هم از فوتبال ايران، هافبك و مهاجم از نوع گلزن مي‌خواهند كه متاسفانه در اين زمينه كمبود داريم.

به ‌هرحال براي ادامه حضور در فوتبال امارات بايد هميشه در چشم‌باشي، يعني يا گل‌ بزني يا چنان پاسوري كني كه بازي‌ات حسابي نزد شيوخ گل كند، چون در غير اين صورت و فاصله گرفتن از فرم مطلوب به هر دليلي، نيمكت‌نشيني و در نهايت ديپورت شدن را به همراه دارد.