گوآردیولا به آرزویش رسید
یک شام ایتالیایی در میلان با یک موضوع شیرین برای گپ و گفت و در آخر یک پایان جذاب و مراسم شامی که «ماسیمو موراتی» رئیس اینترمیلان به افتخار هیات کاتالان متشکل از «ژوآن لاپورتا»، «چیکی بگریستاین» و «رائول سانلی» برگزار کرد، بیتردید گرانترین و لذیذترین ضیافت شبانه در تاریخ نقل و انتقالات فوتبال است.
به نوشته وطن امروز؛ هرگز سابقه نداشت که روسای 2 باشگاه معظم اروپایی، در کمال صفا و صمیمیت دو طرف میز شام بنشینند و وقتی در پایان با دستمال گوشه دهانشان را پاک میکنند، لبخندی حاکی از رضایت بر لبشان نشسته باشد؛ ابرا در ازای 40 میلیون یورو و شاید اتوئو به اضافه معاوضه هلب بازیساز بلاروس نیمکت بارسا با ماکسول بال دفاعی چپ پای نرآتزوری. واقعیت این است که لاپورتا و همراهان همیشه در سفرش خیلی اتفاقی در مسیر بازگشت از اوکراین به کاتالونیا در میلان
پیاده شدند.
او و موراتی حدود دوماه پیش قرار گذاشته بودند که کمی مانده به پایان فصل نقل و انتقالات جلسهای با هم داشته باشند تا اگر لازم بود گرهی از کار یکدیگر باز کنند ولی تزریق 240 میلیون یورو سرمایه مادریدیها به بازار تابستانی، چنان تورمی در نقل و انتقالات اروپایی پدید آورد که دو طرف، جلسه اضطراریشان را شب پنجشنبه گذشته مقرر کردند. هیات آبیو اناری با کیف پر پول و پیشنهادی جذاب پا به میلان گذاشتند. مطرح کردن نام ساموئل اتوئو به عنوان یک گزینه معاوضه نشان میداد که بالاخره مهاجم کامرونی به تماسهای تلفنی بیوقفه لاپورتا پاسخ داده و با ترک نوکمپ موافقت کرده است، اما رضایت اتوئو شرط لازم و کافی رضایت تمام طرفین معامله بود.
اول از همه گوآردیولا به آرزویش یعنی آوردن ابرای بزرگ به پیشانی حمله آزولگرانا و همچنین پر کردن خلأ دفاع چپ با یک برزیلی همتراز با دنی آلوس جامه عمل میپوشد، بعد مورینیو ضمن خداحافظی با مهاجم سوئدی ناسازگار به یک مهاجم سرعتی مناسب برای ضدحملههای آتشین خود دست مییابد و علاوه بر این خلأ خلاقیت در میانه زمین را با هلب پر میکند.
ابرا به بارسا میرسد، باشگاه محبوبش که اسطوره آن یوهان کرویف سالها پیش پسر بوسنیاییالاصل را از سرزمین یخبندان اسکاندیناوی کشف کرد و به آمستردام آورد. الکساندر هلب از نیمکتنشینی در بهترین تیم دنیا خلاص میشود تا شاید خود روزی بهترین بازیکن جهان شود و ماکسول هم که به ندرت شانس بازی در سیستم کاملاً دفاعی مورینیو را پیدا میکرد به نوکمپ میرود تا به موازات آلوس هر چقدر که خواست جولان بدهد.
در نهایت روسای قهرمانان ایتالیا و اسپانیا سر خود را بالا میگیرند که بالاخره در این بازار کساد حرکتی انجام دادهاند و اینگونه از زیر فشار انتظارات هواداران و رسانهها بیرون میآیند. بارسای ثروتمند هم دست آخر 40 میلیون یورو به سرمایهدار نفتی و لاستیکی در حال ورشکستگی اهدا میکند، پولی که کمتر از 20 درصد درآمد هنگفت بارسا از پاداشهای سهگانه قهرمانی فصل گذشته محسوب میشود.
حالا فقط مانده شش امضا پای چند برگ قرارداد، چهاربازیکن و دو مدیر. شاید در این بین فقط اتوئو از این تبادل چندان راضی نباشد. او میخواست هر طور شده در نوکمپ بماند ولی رفتار خارج از عرف پیچیچی (آقای گل) لالیگا برای خیلیها قابل تحمل نیست.
پس از آنکه والنسیا ناگهان رقم انتقال داوید ویا به نوکمپ را افزایش داد و اتوئو هم به پیشنهاد منچسترسیتی جواب رد داد، این توافق لاپورتا و دستیارانش را از بنبست نجات داد، اما در میلان برداشت دیگری از توافق وجود دارد چرا که با آوردن اتوئو و هلب به «جوزپه مهآتزا» مورینیو طعم نخستین شکارهای واقعاً بزرگ دوران نوینش با نرآتزوری را میچشد.
او فصل قبل دو خرید گران اما افتضاح داشت که بویژه ماجرای آوردن و بلافاصله مرجوع کردن کوارشما یک افتضاح بزرگ بود. اگر از فرار بزرگ هلب و ماکسول از نیمکتهای بارسا و اینتر به سوی چمن سبز بگذریم، ساموئل اتوئو و زلاتان ابراهیموویچ را هم دو انگیزه بزرگ فوتبالی به جلو سوق داده است. اتوئو در جوزپه مهآتزا از سایه نامهای بزرگ در نوکمپ که او را در انزوا قرار داده بودند بیرون میآید. این کامرونی برای نخستین بار گرانترین و بزرگترین بازیکن باشگاهش خواهد شد.
زلاتان هم که آرزوی قهرمانی در اروپا – نظیر اسطوره محبوبش کرویف – را با اینتر بسیار دور از دسترس میبیند در لباس آبی و اناری به آرزویش نزدیکتر میشود.
اینترمیلان برای 5 سال پیشنهادی به ارزش 65 میلیون یورو به اتوئو داده است و بارسا هر سال 12 میلیون یورو خالص و بدون مالیات به مهاجم سوئدی میپردازد که این درآمدی رویایی است. این پیشنهاد آنقدر جذاب بود که «مینو رایولا» مدیر برنامه های سوئدی ابرا حتی پیش از عقد قرارداد رسمی با بارسلونا، این انتقال را قطعی دانسته است.سپس روزنامه «مارکا» که حامی رئالمادرید است نیز چارهای نداشت تا دیروز همانند روزنامه «اسپورت» حامی بارسا تیتر بزند: «ابرا تنها یک گام تا بارسا».
