دايي و روزهاي بي خبري

علي دايي، قهرمان بزرگ فوتبال ايران در 15 سال گذشته است. بازيکني که تمام رکوردهاي موجود فوتبال ايران را شکست و به مرزهاي جديدي رسيد حتي در اين باره که دايي بزرگترين فوتباليست تاريخ فوتبال ايران است، ترديدي نيست... اما دوران ملي او دو بار در بدترين شرايط به پايان رسيد. بهترين و لزوماً محبوبترين نيست و اين حقيقت تلخي است که دايي طعم آن را بارها در ورزشگاههاي مختلف ايران حس کرده است.

به نوشته قدس؛ کسي که با گلزني در بازيهاي ملي و اروپايي بارها فوتبال دوستان ايران را به آسمان برده، اما همواره از سوي آنان مورد شماتت واقع شده است. آيا عجيب نيست که اغلب عنوان محبوب به ديگراني رسيده است که کمتر به اندازه او براي تيمهاي ملي و باشگاهي تلاش کرده اند؟

بازيکناني چون خداداد عزيزي و علي کريمي که با شيطنت دل از تماشاگر مي بردند و ياغي گريشان با حمايت مواجه مي شد. عجيب بود. در تمام اين سالها، اين دايي بود که مرتب و منظم و از خود گذشته گل مي زد و گل مي زد و افتخار کسب مي کرد، اما ديگران بودند که تشويق مي شدند. نکند راه فتح دروازه ها با راه رسوخ به قلبها متفاوت بود؟

* روزي که به فوتبال برگشت
شهريور ماه 3 سال پيش. سردبير وسط تحريريه مي دويد و به يک خبرنگار زبده و بهترين عکاسش مأموريت مي داد. برو هيأت فوتبال. سوژه، علي دايي بود. کاپيتان سابق تيم ملي که بعد از مدتي طولاني قهر با فوتبال با سايپا به توافق رسيد.

اما امروز، در شرايطي که دايي در شرايط مشابهي با پس از جام جهاني 2006 قرار دارد، کوچکترين خبري از او نيست و اين درست در شرايطي است که پرسپوليس ، باشگاه او در به در در پي يک مربي ارزان قيمت خارجي است. پرسش اين است، چرا دايي نه؟چرا او بايد آن قدر از فوتبال دور باشد که انگار از اول نبوده است؟

* دايي بعد از شکست
اين روزها فقط اخباري بي ارزش درباره دايي مي شنويم. اينکه او به آمريکا رفت و برگشت...در حالي که اين دايي مثل همه دايي هاي بعد از شکست، مهره بسيار با ارزشي است.

او در وضعيت سه سال پيشش با سايپاست. زماني که قصد داشت از زمين و زمان انتقام بگيرد. روزي فيلسوفي مي گفت: با 10 مرد که آنها را از تماشاي مسابقه گاوبازي محروم کرده اند، مي توانيد جهاني را فتح کنيد.... و امروز دايي است که سرشار از خشم و بغض از آنها که پاسخ سالها زحمت وي را با قدر ناشناسي داده اند، مي خواهد دنيا را بگيرد.

يادمان باشد اين بار اتفاق تازه اي هم خواهد افتاد. با توجه به علاقه اي که ايرانيان به اسطوره هاي شکست خورده دارند، شايد قفل دلها نيز باز شود. مي گويند افشين قطبي به دنبال راهي براي گفتگو با سرمربي سابق تيم ملي است. او کي برمي گردد؟