نگاه شما: بیکاری یا بی عاری؟

سلام

من هم مثل میلیون ها جوان هموطن دیگر یک دهه شصتی هستم که با خوش شانسی و سخت کوشی اکنون مدیر یک شرکت خارجی هستم. شاید اگر این شرکت خارجی نبود من اکنون بیکار بودم و هیچ امیدی به آینده نداشتم ولی بهرحال حالا شغل و درآمد خوبی دارم.

مساله ای که اینروزها بیشتر از هر چیز دیگری مرا آزار میدهد مساله بیکاری جوانان مملکت علی الخصوص جوانان پایتخت نیست بی عاری بسیاری از آنان است.  تا به امروز شاید با بیش از هزار و پانصد نفر به صورت مستقیم مصاحبه کرده ام و برعکس چیزی که در هر نشریه و وب سایت و روزنامه ای منعکس میشود با بیکاری نه، با بی عاری دوستان همسن و سال خودم مواجه میشوم!
شغلی که من طی مصاحبه پیشنهاد میدهم کاری است که فعالیت فیزیکی بسیار زیادی دارد ولی نه در زیر آفتاب است و نه تحت شرایط تحقیر آمیز در عوض هم حقوق بسیار مناسبی دارد و از آن مهمتر آینده شغلی بسیار مناسبی دارد و کسی که کاری باشد و فعال میتواند طی سه یا چهار سال حقوق چند برابری دریافت کند با شرایط کاری بسیار بهتر و راحتتر...ولی...

ولی چیزی که من با آن مواجه میشوم بسیار دردناک است! تا حرف کار فیزیکی میشود عزیزان فرار را بر قرار ترجیح میدهند. برایشان کسر شان میشود بعد از چند سال تحصیل دست خود را کثیف کنند حتی اگر آینده ای بسیار روشن داشته باشند که با آن بتوانند زندگی خود را بسیار راحت اداره کنند.

من هم تحصیل کرده همین مملکت هستم من هم 18 سال از زندگی خودم را صرف تحصیل کرده ام ولی با سخت کوشی به اینجا رسیده ام، همین حرف را به صدها نفر مستقیما گفته ام ولی متاسفانه تاثیری نداشته است.

شاید به خیلی از همسن و سالانم کلمه "بی عاری" بربخورد ولی عمدا از این کلمه استفاده کردم تا شاید تلنگری باشد برای چند نفر.

هرچه زودتر وارد کاری شوید، مطمئن باشید درهای دیگر نیز به رویتان گشوده خواهد شد.


به امید سربلندی تمام ده شصتی های سختی کشیده عزیز

دوست شما

یکی از میلیونها ده شصتی