امام من؛ دلم تنگ است
يكي از بينندگان «تابناك» در پيامي به اين سايت، در فراق امام خميني (ره) چنين نوشت:
امام من؛ دلم تنگ است؛ تنگِ تنگ
نه از دست لاقيدان و به ظاهر بي دينان
نه آنچنان از دست كفار و معاندين (كه آنها ظاهر و باطن دشمنند و دشمن كارش دشمني است)
كه از خوديهاي بيخودي
از آنها كه دم از اسلام و انقلاب و دفاع از ارزشها ميزنند
از مدعيان؛ از آنهايي كه دفاع از تو و آيينت را به هر وسيله حتي تمسك به دروغ و دروغ گويي را جايز و حتي مستحب ميدانند.
راستي امام من؛ مگر ولايت فقيه ادامه خط ولايت الله و ائمه نيست؟
مگر نه اينكه مدعي دوست دار شما ، همانكه دم از امام و رهبري ميزند، ابتدا بايستي ولايت الله و ولايت ائمه را پذيرفته باشد؟ مگر نمي بايست پيش از صحيفه نورت، قرآن و سخنان رسيده از امامان معصوم را ملاك قرار دهد؟
امامم، هنوز 2 دهه از رفتنت نميگذرد كه عدهاي تنها بخشهايي از صحيفهات را (آنهم به ظاهر) مستمسك كار خود قرار داده اند و به هر آنچه با مزاج تند خود سازگار نبينند گير ميدهند و از تو و كلامت مايه ميگذارند.
امامم مگر نه اينكه «صداقت» براي هر انساني چه مسلمان و غير مسلمان يك اصل انساني است؟
مگر دروغگويي در فرهنگ ديني ما از بزرگترين گناهان كبيره شمرده نشده است.
امامم؛ بيا و بين چگونه همان عده به ظاهر ولايي اين اصول ابتدايي اسلامي و انساني خود را به گوشهاي گذراده، دم از اطاعت و پيروي شما و رهبري ميزنند.
قلم و تراش به دستاني كه خود را بر مدار شريعت - همان شريعتي كه خود ساخته و پرداخته اند- نشانده اند، چنان مينويسند و سخن ميگويند كه گويي صحيفه نورت تنها بر قلب مطهر آنها نازل شده است و تاويل و تفسير آن تنها در نزد ايشان است.
اي كاش ميدانستم صحيفه نور اين عده چند صفحه دارد؟!
اي كاش خبري ميدادي كه اين عده به ظاهر پاسدارِ همه ارزشها در نزدت چه قربي داشته و دارند.
ميخوانم؛ صحيفه نورت را: (جلد 21 صفحه 278)
«خون دلى كه پدر پيرتان از اين دسته متحجر خورده است، هرگز از فشارها و سختيهاى ديگران نخورده است».
اماما دلم تنگ است.
از نبودنت، از رفتنت دلم تنگ است؛
از بد اخلاقي، از دروغ،
از بي صداقتي مدعيان دوست داران تو و انقلاب و رهبري دلم تنگِ تنگ است.
از مدعيان اصول و مذهب، مدعيان هميشگي دفاع از ارزشها، از مدافعان دروغين شما و آرمانهايت تنگ است
از آنها كه بر سر شاخه انقلاب نشسته، بن انقلاب را ميبرند.
از برخي اصولگرايان بي بهره از اصول ناب؛
از بخشي از اصلاح طلبان بي نشان از اصول.
اماما دوستت دارم
براي هميشه تاريخ در قلبم خواهي ماند
امامم؛ صدايت و سيمايت بوي صداقت ميداد و ياد و خاطره ات نيز...
امامم؛ دوستت دارم
به اميد آنكه صداها و سيماهايمان روزي همگي بوي صداقت گفتار و رفتار خميني كبير باشد.
