اتاق و كسب و کار بخش خصوصی

اگر اتاق بازرگانی آینده رهبرانی شجاع ، از جنس بخش خصوصی داشته باشد، قادر است در پرتوًروابط خارجی مساعدی که ایجاد خواهد شد در جذب سرمایه گذاری خارجی و گسترش روابط تجاری پیشقدم باشد و تلاش کند که رويه هاي ضد رقابتي حکومت را اصلاح کند.

به گزارش تابناک اقتصادی، حمید حسینی یادداشتی با عنوان " اتاق و کسب و کار بخش خصوصی ارائه کرده است که با هم آن را می خوانیم:

"اتاق بازرگانی در دنیا به عنوان پایگاه و لنگرگاه بخش خصوصی شناخته شده و تلاش کرده که از منافع اعضا خود در برابر حاکمیت دفاع نماید. در دنیاي امروز مالکیت و مدیریت بنگاه های اقتصادی در دست بخش خصوصی می باشد و لذا اتاق هم متعلق به بخش خصوصی می باشد ولی در ایران  شرکت های دولتی و نیمه دولتي نیز صاحب بنگاه هستند ونمی توان اتاق را پارلمان بخش خصوصی نامید.

دولت در هیئت نمایندگان و هیئت رئیسه اتاق ها حضور دارد و در انتخاب هیئت رئیسه اتاق تهران به علت حضور 20 نماینده دست برتررا دارد و می تواند با ائتلاف با هر یک از گروه ها هیئت رئیسه و رئیس اتاق را تعیین کند.

با وجود اين اشکالات نمی توان منکر ظرفیت و پتانسیل اتاق بازرگانی و تاثیرگذاری اتاق در سرنوشت کشور و بخش خصوصی شد.

اگر چه در قانون اتاق نامی از بخش خصوصی نیامده است ولی در قوانین جانبی کشور مانند برنامه پنجم ، قانون بهبود فضای کسب و کار و سایر قوانین ، اتاق به عنوان نماینده بخش خصوصی به رسمیت شناخته شده است و توانسته است در مراجع تصمیم گیری و داوری برای بخش خصوصی حضور داشته باشد.

ارتقا جایگاه اتاق و بخش خصوصی نیازمند توجه رهبران کشور و اعتقاد آنان به بخش خصوصی است.

یکی از آگاهترین و با نفوذترین شخصیت های کشور که اعتقادی راسخ به اتاق و بخش خصوصی داشته، حضرت آیت اله هاشمی رفسنجانی می باشند ، نیروهای جوان وتحول خواه که از سال ٨٢ وارد اتاق شده اند با ایشان در ارتباط بوده و همه ساله از رهنمودهای ایشان در دیدارهای حضوری بهره مند شده اند.

ایشان رهبران پخش خصوصی را تشویق به بیان شفاف مسائل و رسانه ای کردن مطالبات و ملاقات با رهبران حکومت می نمود و اعتقاد داشت که بخش خصوصی باید لكوموتيو اقتصاد کشور باشد و تلاش نماید تا با برقراری ارتباط با سرمایه گذاران خارجی راه ورود سرمایه ، دانش و تکنولوژی را به اقتصاد کشور باز نماید.

بخش خصوصی توانمند حاکمیت را تشویق می نماید که بنگاه داری دولت و مداخله در اقتصاد کشور را به حداقل رسانده و باور كند كه توسعه روابط تجاری با سایر کشورها مکمل توسعه روابط سیاسی وامنيت ملي خواهد شد.

ایشان تحول را ضرورت امروز و نیاز فردای اقتصاد کشور دانسته و بر همكاري تجارت و تولید تاکید دارند و بر خلاف بسیاری از رهبران جامعه که راه نجات کشور را فقط در تولید می دانند ایشان به همکاری و وابستگی متقابل صنعت و تجارت تاکید دارند.

حمایت های ایشان از بخش خصوصی و نیروهای بالنده اتاق بازرگانی باعث شد که اتاقها در این سالها مسیر رو به رشدی طی کنند و در تحولات اقتصادی کشور تاثیر گذار باشند.

رشد اقتصادی کشور در سال ٩٣ناشی از سه عامل بوده است: 1- افزایش قدرت وام دهی بانکها 2- رشد واردات 3- تخصیص بودجه عمرانی مناسب توسط دولت آیا اتاق بازرگانی در این راستا نقشی داشته است؟

قطعا گفتمان سازی اتاق های بازرگانی درباره مشکل نقدینگی بنگاه های بخش خصوصی و بنگاه داری بانکها  باعث شد تا بانک مرکزی نظارت بیشتری بر اعطاء تسهیلات توسط بانکها اعمال نماید و کنترل نماید که حداقل امسال بیش از ٣٠٠ هزار میلیارد تومان تسهیلات  به بخش های مولد و تولیدی کشور پرداخت گردد.

دومین عامل رشد اقتصادی افزایش واردات مواد اولیه و کالاهای نیم ساخته بوده که توسط اعضا اتاق صورت گرفته است و رشد 15 درصدی واردات به افزایش صادرات و تولید کشور کمک نموده است.

عامل سوم که افزایش بودجه عمرانی کشور و تخصیص حدود ٥٠ هزار میلیارد تومان اعتبار در سال 92 و 93 بوده از افتخارات  دولت روحانی می باشد که قطعا اتاق بازرگانی مشوق  دولت در این رابطه بوده است.

اگر اتاق بازرگانی آینده رهبرانی شجاع ، از جنس بخش خصوصی و با نگاه اصلاح طلبانه داشته باشد، قادر است در پرتوًروابط خارجی مساعدی که ایجاد خواهد شد در جذب سرمایه گذاری خارجی و گسترش روابط تجاری پیشقدم باشد و تلاش کند که رويه هاي ضد رقابتي حکومت را اصلاح نماید و این کار فقط با حضور تحول خواهان داشتن اتاق سفيد واعتقاد به اقتصاد سفيد ممکن می باشد."