راز ضدحملات یونایتد
«گیلاس چینهای گلنباک»، نام تیم روستایی قدیمی بیل شنکلی بزرگ بود؛ مردی که بعدها با لیورپول دوران باشکوهی را ساخت. این نام پیش پا افتاده ظاهراً چندان جادویی به نظر نمیرسد ولی گیلاسچینها پیش از آنکه در دهه 1930 درختهایشان بخشکد 51 فوتبالیست حرفهای به فوتبال معرفی کردند.
به نوشته وطن امروز، جمعیت گلنباک هرگز از یکهزار و 200 نفر تجاوز نکرده است ولی اگر پایتخت انگلستان، لندن بخواهد متناسب با جمعیتش به توفیقی مشابه آنها دست پیدا کند باید 250هزار فوتبالیست حرفهای طی 50 سال تولید کند. این سرالکس فرگوسن بود که جمعه گذشته یاد «گیلاسچینها» را در یک کنفرانس خبری زنده ساخت و این خیلی خوب است که او خرافاتی نیست چون آخرین باری که سرالکس از گیلاسچینها یاد کرد بین دو نیمه دیدار برگشت نیمهنهایی لیگ قهرمانان سال 2007 بود که منچستریونایتد توسط میلان حذف شد.
اما این جمعه فرگوسن مشغول بحث کردن با خبرنگاران درباره این بود که در شرایط پیش افتادن با یک گل از حریف و بسته ماندن دروازه تیم خودی در بازی رفت نیمهنهایی لیگ قهرمانان امسال، حالا تیمش باید چکار کند که در مجموع دو بازی از سد آرسنال بگذرد و اینکه اگر یونایتدها امشب یک گل در امارات بزنند آن وقت آرسنال برای صعود به سه گل نیاز دارد.
فرگوسن چنین گفت: «آنها باید از گلزنی ما بترسند. هر تیمی که بازی برگشت را در خانه برگزار میکند و در بازی رفت گل نزده باید اول نگران این باشد که مبادا همان یک گل را هم نتواند بزند. این حقیقت زندگی است و فرقی نمیکند منچستریونایتد به ورزشگاه امارات برود یا به زمین گیلاسچینهای گلنباک، در هر صورت آنها باید از ما بترسند».
اشاره فرگوسن از عشق او نسبت به فوتبال نشأت میگیرد ولی او هرگز مردی نبوده که ذهنش را با اطلاعات تاریخی پر کند. حالا پس از این همه سال، این همه بازی و این همه افتخار، او در قله زندگی ورزشیاش ایستاده. حالا فرگوسن با این فرض که آرسنال از گلزنی تیمش میترسد با برتری ذهنی و روحی کامل به امارات میرود.
اندی راکسبورگ، مدرس مشهور، مدیرفنی یوفا و همچنین هموطن اسکاتلندی فرگوسن اخیراً در مقالاتش در مجله تخصصی یوفا آورده است که شیوه ضدحملات منچستریونایتد با شیوههای سنتی ضدحمله کاملاً مغایرت دارد و در واقع نوعی بازی پیشرفته است که اساس آن را «لحظه انتقال» بازی و توپ از دفاع به حمله تشکیل میدهد. او به همین خاطر یونایتد را «توان برتر» لقب داده است.
فرگوسن در مصاحبه اخیرش با همین مجله میگوید: «اکثر ضدحملات امروز متفاوت از قبل هستند و دیگر مثل آن روش کلاسیک سبک ایتالیاییها در دهه 60 که توپ بلندی را برای یک مهاجم میفرستادند تا شاید در فضایی بزرگ در مقابل تنها یار مقابلش پیروز شود، نیست.
حالا بازیکنان مثل سیل به جلو حمله ورمیشوند و فرقی نمیکند هافبک باشند یا دفاع کناری. حالا ما با سرعت تمام و چهار یا پنج بازیکن حمایت کننده ضدحمله میزنیم و این ضدحملات گروهی موجب تغییرات وسیعی در فوتبال شده است».
