صفحه خبر لوگوبالا تابناک
مفید صفحه خبر نسخه موبایل

دُبی دُبی ... می ریم دُبی!

کد خبر: ۴۶۴۰۸
| |
31501 بازدید

نوشته طنزآلود حاضر توسط «م.ا»، یکی از اعضای انجمن قدیمی روزنامه‌نگاران ایران برای سایت «بولتن» ارسال شده:

در یک روز مطبوع زمستانی در یکی از شوارع دُبی دیدم دو نفر که خیلی آشنا به نظر می‌رسیدند تفرج‌کنان و شلنگ‌تخته‌زنان می‌گردند و از زندگی لذت می‌برند! بنده بینوا که به دلیل خاصی در آن شهر غریب مشغول کارم بودم بعد از اینکه آقایان را بجا آوردم و شناختم، خواستم دنبالشان بروم و خوش و بشی کنم اما در آن آشفته بازار میسر نشد. بعد فکر کردم که شاید بهتر است دیدارشان را به تهران موکول کنم و در انجمن روزنامه نگاران که بنده بینوا هم عضو آن هستم خدمتشان برسم.

ماجرا گذشت تا این‌که به تهران برگشتم و با دوستان انجمن تماس گرفتم و از وضع آن جویا شدم که گفتند معلوم نیست چه خبر است و هیأت مدیره نه کاری میکند و نه توضیحی می‌دهد و... . در این گیر و دار یکی از دوستان مطلبی را از سایت (امروزنامه) به من داد تا بخوانم. این مطلب درباره سوء استفاده هیأت مدیره انجن از موقعیت و امکانات انجمن بود و در آن اشاره شده بود که در بسیاری موارد اعضای هیأت مدیره با امکانات انجمن به مسافرتهای خارج کشور رفته اند و هیچ توضیحی هم به اعضا نداده اند که دلایل سفرها چه بوده و چه دستاوردهایی داشته است. با خواندن این مطلب به صرافت افتادم تا ته و توی حضور آن دو «آشنا» را که از قضا اعضای اصلی هیأت مدیره هم بودند، در دبُی در بیاورم.

ابتدا از دوستان عضو پرسیدم در این دو سه ماه اخیر در انجمن اعلامیه یا اطلاعیه ای که نشان دهنده سفر به دُبی باشد دیده اند یا نه؟ کسی جواب مثبت نداد اما یکی از رونامه نگاران گفت از خانم.... شنیده است که اجلاسی به میزبانی یک سازمان بین المللی روزنامه نگاران در دُبی برگزار میشود. یافتن تاریخ برگزاری این اجلاس در عصر ارتباطات چندان مشکل نبود و با کمال تأسف دیدم که درست همان زمانی بوده که بنده بینوا آن دو «آشنا» را در یکی از شوارع دُبی دیده بودم شلنگ تخته زنان و تفرج کنان...

تا امروز که این مطلب را مینویسم، آقایان هنوز هیچ اطلاعی و توضیحی درباره این سفر نداده اند... شاید هنوز دارند خستگی آن شلنگ تخته زدن را در میکنند!!
و اما سفر بعدی!
چند وقت پیش دوستان تماس گرفتند و گفتند آماده شو برویم سفر!
گفتم کجا؟ گفتند افغانستان!
گفتم چه خبر است؟
گفتند: همایش انتخابات ریاست جمهوری افغانستان و از انجمن روزنامه نگاران ایران هم دعوت شده است.
گفتم چرا دوستان عضو هیأت مدیره نمی روند؟ آنها که پا به سفرشان «ماشاءالله» خیلی خوب است!
گفتند این یکی را بذل و بخشش کرده اند به اعضای انجمن!
گفتم لابد می‌خواهند ببینند انتخابات ریاست جمهوری تخت نظارت و دخالت آمریکایی ها چه مزه ای میدهد تا شاید باز هم بچسبند به قضیه «انتخابات آزاد تحت نظارت بین المللی».
گفتند موضوع را سیاسی جناحی نکن.
گفتم مگر اعضای هیأت مدیره در این سالها غیرسیاسی و غیرجناحی عمل کرده اند؟
گفتند حالا که یک سفر خارجی هم برایت ترتیب داده اند ناسپاسی میکنی؟
گفتم چرا دبی را تنها گشت زدند یا اروپا را بی خبر و تنها و اختصاصی و خانوادگی (!) رفتند و حالا که نوبت به افغانستان رسید یاد اعضای انجمن افتاده اند؟!!
گفت لابد مشغله دارند. آخر مدیریت یک انجمن که شوخی نیست!
... بالاخره می‌آیی افغانستان یا نه؟

نرفتم. آنها که رفتند گفتند که فقط یکی از اعضای هیأت مدیره انجمن آمده بود و شش هفت نفر بقیه روزنامه نگاران عضو انجمن بودند، یعنی نه سر پیاز و نه ته پیاز. فقط قرار بود به آنها و بقیه بباورانند که شما هم به خرج انجمن سفر خارجی رفته اید؛ گیرم که یک هفته در افغانستان!!!

مفید صفحه خبر نسخه موبایل
اشتراک گذاری
سفرمارکت
گزارش خطا
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۰
ناشناس
|
Bolivia, Plurinational State of
|
۰۲:۱۲ - ۱۳۸۸/۰۲/۱۵
بابا ايوالله خداوكيلي همين جوريه. تا بفهمند يك سفر خارجي بدرد بخور پيدا شده رو هوا ميزنند.اين عادت ايراني جماعت است. خيلي نمي توان خرده گرفت.ولي اگر حس كنند كه كوچكترين خطري دارد، سفر را بذل و بخشش مي كنند.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۰۵ - ۱۳۸۸/۰۲/۱۵
اولا افغانستان يك كشور بسيار زيبا و قديمي است كه بسيار مناطق عالي براي ديدن و تفريح دارد. دوم اينكه افغانستان در محدوده فرهنگي ايران بزرگ قرار دارد و بسياري از آنان همزبانان ما هستند و تاريخ و فرهنگ آن با دبي قابل مقايسه نيست. اگر افراد كار را براي رضاي خدا انجام مي دهند برايشان دبي و كابل و پاريس و نيويورك نبايد تفاوت كند.
برچسب منتخب
# آیت الله سید مجتبی خامنه ای # عملیات وعده صادق 4 # جنگ منطقه ای # جنگ ایران و اسرائیل # جنگ ایران و آمریکا # شهادت رهبر انقلاب # مذاکرات ایران و آمریکا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟