نگاه شما: نامه یک ایرانی به رئیس صدا و سیما
جناب آقای محمد سرافراز
رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
با سلام و عرض تحیت
اینجانب ، این نامه را از جانب همه ی دردمندان و دلسوزان این آب و خاک ، برای شما می نویسم . دوستان و علاقمندان می توانند به جهت حمایت معنوی ، پای این نامه را امضاء کنند.
قصه از این قرار است ما ایرانیان ، خواهان آنیم تا صدا و سیمای جمهوری اسلامی ، طنین دل انگیزتری داشته باشد و برنامه های مفید تری ارائه کند و جهت گیری های نو تری داشته باشد . حجم سریال ها و فیلم های تکراری و برنامه های کلیشه ای در حدود 25 شبکه ، چه دردی از مشکل جوانان و مردم حل خواهد کرد ؟!
مهمترین معضل جامعه ی ایرانی در حال حاضر ، سبک غلط زندگی در مردم و مسئولان است . چرا باید جوانان پارسی دیرینه آبرو ، تنها به دلیل ناآگاهی و عدم اطلاع کافی از سبک زندگی ، گرفتار ازدواج دیر هنگام ، طلاق و اعتیاد باشند ؟
آیا زمان آن نرسیده است تا به جای ارائه ی سریال های نخ نما و بودجه هدر ده ، کاری کنیم کارستان ؟ آیا زمان آن نرسیده است تا به جای این همه شبکه ی داخلی ، که فیلم ها و سریال های پر نقص آرشیوی را ده ها بار پخش می کنند ، برنامه هایی هدف گزاری شده را به معرض دید ایرانیان هشتاد میلیونی بگذاریم ؟
تا کی باید در سریال های ایرانی ، قصه های تکراری و با تقلید از شبکه های خارجی پخش شود ؟ مگر ایرانیان مهد هنرمندی و هنرپروری نبوده و نیستند ؟ چرا از همه ی ظرفیت های ایرانی و اسلامی با رویکردی عقلانی در صدا و سیما استفاده نمی شود ؟
چرا سریال ها و فیلم های تولید داخل ، ظرفیت بزرگ ملت ایران را منعکس نمی کنند ؟
اینجانب از جنابعالی خواستارم تا با دعوت مستمر از همه ی کارشناسان و اساتید مبرّز حوزه و دانشگاه و البته با سلایق گوناگون در فضای علمی و البته صمیمی ، از دیدگاه ها وسلایق مختلف نظر بخواهید و ، تحولی در زمینه ی انتقال یک سبک زندگی عاقلانه ، اخلاق مدار در صدا و سیما اجرا کنید . چرا حضور فرهنگ شناسان ، جامعه شناسان و روانشناسان ، در رسانه ی ملی پائین است ؟
ظرفیت صدا و سیمایی که ملت ایران ، بیننده ی آن هستند خیلی بالاتر و والاتر از این هاست که اسیر سریال ها و پیام های بازرگانی تکراری شود.
چرا در صدا و سیما، اقدامی جدی ، مؤثر ، فراگیر در جهت تقویت بنیان های خانواده ، انتقال فرهنگ ازدواج آسان و آگاهی های مؤثر در جهت کاهش پدیده ی زشت طلاق ، به طرق مختلف ، انجام نمی شود ؟
سریال ها و فیلم های تلویزیونی ، نه تنها ازدواج آسان و زندگی ساده و آبرومندانه را تبلیغ نمی کنند بلکه زندگی ها و دکورها و مدهایی را تبلیغ می کنند توقعات دیداری مردم را بالا می برند و زندگی ها را بر کام ها تلخ می کنند.
ای کاش ، همه ی دلسوزان عاقل جامعه ، با هم اندیشی های مستمر و با نگاه باز و عقلانی خود ، بتوانند تغییر مهم در رویه ی صدا و سیما ایجاد کنند چرا که تنها در این صورت خواهد بود که مردم ، سبک زندگی را از شبکه های وطنی آموزش خواهند دید و نه از هزاران شبکه ی ماهواره ای که هیچ نسبتی با ملیت و دین شان ندارد .
دلم می سوزد که بچه های دبستانی ، به جای دیدن و شنیدن فرهنگ ایرانی ، حکایت ها و داستان های انسان ساز اسطوره های ایرانی و دینی ، تقلید رقص های مرد و زن ماهواره ای را در می آوردند و یا از فیلم هایی که برای سن آنها مضر است استفاده می کنند؛ همان فیلم هایی که بزرگان از دیدن آن شرم دارند .
چرا باید کارتون ای کیو سان ، فرهنگ دینی و ملی آسیای شرقی را ده ها بار در رسانه ی ما نمایش دهد اما ما تنها یک «شکرستان» داشته باشیم ؟
به راستی جوانان و نوجوانان مستعد بسیاری هستند تا در کنار اساتید و عالمان جامعه از قبیل روانشناس و جامعه شناس و فرهنگ شناس ، بتوانند تازه نفس وارد این میدان شوند و شاهکارهایی خلق کنند تا چشم همه ی فرهنگ ها را به سوی خود جذب کند.
به امید آن روز
سپاس از وقتی که گذاشتید
نویسنده : حسین مازوجی



