اربعین، چرا فقط امام حسین(ع)؟

 فلسفه‌ی اربعین چیست و چرا اربعین حسینی؟

اربعین
این واژه به معنی چهل و از اصطلاحاتی است که در متون دینی، حدیثی و تاریخی کاربرد زیادی دارد و بسیاری از امور، با این عدد و واژه، تعریف و تحدید شده‌اند. مثلاً کمال عقل در چهل‌سالگی، آثار چهل روز اخلاص، آثار حفظ چهل حدیث، دعای چهل‌نفر، دعا برای چهل مؤمن، قرائت دعای عهد در چهل صبح، عدم پذیرش نماز شراب‌خوار تا چهل‌روز، گریه‌ی چهل روز زمین، آسمان و فرشتگان بر امام حسین (علیه السّلام)، استحباب زیارت اربعین و ... از مواردی است که جایگاه و ارزش والای این واژه و عدد را در معارف اسلامی بیان می دارد.

با این همه، در احادیث، تنها استحباب زیارت اربعین درباره‌ی امام حسین (علیه السّلام) وارد شده است و چنین سفارشی درباره‌ی هیچ یک از معصومان (علیهم السّلام) پیش و پس از سیدالشهدا (علیه السّلام) وجود ندارد. بنابراین از نظر تاریخی و حدیثی، هیچ پیشینه‌ای را نمی‌توان برای اربعین و اعمال مربوط به این روز تا پیش از حادثه‌ی عاشورا تصور کرد و این ویژگی و امتیاز، تنها از آنِ امام حسین(علیه السّلام)است.