بيانيه رسمي حضور دكتر محسن رضايي در انتخابات

دكتر محسن رضایی در بیانیه‌ای خطاب به ملت شریف ایران، حضور خود در عرصه دهمین انتخابات ریاست جمهوری را اعلام كرد. متن این بیانیه به این شرح است:

بسمه تعالی

مردم شریف، نجیب و قدرشناس ایران

در دوازده سال پرفراز و نشیب گذشته، پیشرفت‌ها، تغییرات و نیز انحرافات، آسیب‌ها و خطاهای زیادی را در عرصه سیاسی و مدیریتی اجرایی كشور شاهد بوده‌ایم. اینجانب نیز در كنار شما ملت عزیز و صبور، با نگاهی مثبت و اندیشه‌ای سازنده، ضمن همكاری با دولت‌های گذشته، تلاش خود را به احیای امر سیاست گذاری كه یك خلأ راهبردی و كلیدی در اداره امور كشور بود، معطوف داشتم.

ثمره این تلاش گروهی به همراه جمع فراوانی از نخبگان علمی، سیاسی و دانشگاهی كشور به فضل خدا منجر به تدوین كتاب دوم انقلاب كه مجموعه ارزشمند سیاست‌های كلی نظام از جمله چشم انداز بیست ساله، سیاست‌های كلی اصل 44 و سایر موارد دیگر می‌باشد، شد كه به همت اعضای محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام تهیه و با توجه به رهنمود‌های رهبر فرزانه و حكیم انقلاب به عنوان نقشه راه آینده كشور، تأیید و ابلاغ شده است.

در این بین احساس كردم تغییرات حاصله و پیشرفت‌های ناشی از آن، پاسخگوی جهش لازم در اداره كشور و حل مشكلات اساسی جامعه نبوده، چه رسد به آنكه بخواهد كتاب دوم انقلاب را عملی سازد. از این روی با یك جمع‌بندی جامع، خود را برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری نهم آماده كردم كه دو روز پیش از انتخابات به دو علت از صحنه كنار رفتم؛ نخست اینكه برداشت كردم از حمایت گسترده‌ای برای تحقق ایده‌ها و تغییرات مورد نظر بر‌خوردار نیستم و دوم، اعتراض به نحوه برگزاری انتخابات.

از آن زمان به این سو تلاش كردم كه برای كارآمدتر كردن مردمسالاری، انتخابات و مدیریت دولت، به رایزنی‌ها و مشورت با دلسوزان نظام و مردم بپردازم. به باور اینجانب ماحصل این مطالعات تغییری است كه باید در اداره كشور با تشكیل دولت‌های ائتلافی به جای دولت‌های فرد‌گرا تحقق یابد به عبارت دیگر «برنامه محوری» جایگزین اعمال سلیقه فردی، تك‌اندیشی و یكسونگری شود.

امید می‌رفت برای تحقق ایده مذكور یكی دیگر از دوستان كه نظریه دولت ائتلافی را پذیرفته و متعهد به برنامه‌های آن بود، قدم به عرصه انتخابات گذارده و اینجانب به همراهی سایرین، وی رادر انجام وظیفه كمك نماییم تا دولتی كارآمد و متعهد و برخاسته از آرای مردم مسند اجرا را عهده‌دار شود.

در این حال، انتظار داشتم كه گفتمان، اهداف و برنامه‌های نامزدهایی كه به صحنه می‌آیند، كشور را از حضور اینجانب در صحنه انتخابات بی‌نیاز سازد، ولی تلاش‌های فراوان همراه با صبر و انتظار، بی‌نتیجه ماند و به دلایل زیر و پس از اینكه مدتی كه دیگر نامزدهای انتخاباتی بخش زیادی از راه را طی كرده‌اند، تصمیم گرفتم به صحنه انتخابات وارد شوم. لازم است پیشاپیش تصریح كنم كه انجام تكلیف در شرایط حساس كشور مقدم بر هر نتیجه‌ دیگری است؛ هرچند می‌دانم ملت بزرگ ایران، خالق حوادث بزرگند و فرزندان و خدمتگزاران خود را تنها رها نمی‌كنند.

ـ اما چرا احساس تكلیف؟

انتخابات ریاست جمهوری، میدان شكل‌گیری معرفت جمعی و اراده و عزم ملی برای دوره‌ای چهار ساله است و طرح نشدن مهمترین مسائل جامعه و راه‌حل‌های برون‌رفت از آن، ظلم بزرگی به این معرفت و عزم و اراده ملی است. به نظر می‌رسد، به رغم آنكه كه بیشتر نامزدهای انتخاباتی از بزرگان و شخصیت‌های قابل احترام هستند، اما فاقد یك تحلیل راهبردی از شرایط جامعه، كشور و نظام بوده و متأسفانه كمتر توجه و تأكیدی بر مهمترین و اساسی‌ترین مسائل جامعه در آرا و برنامه‌هایشان لحاظ شده است؛ برای مثال، موضوعی از جانب آنها مطرح می‌شود، اما راه حلی برای برون رفت از آن ارایه نمی‌شود.

من به ملت عزیز و نخبگان سرافراز ملت ایران ضمن بشارت پایان یافتن توطئه‌ها تلاشهای دشمنان در براندازی نظام جمهوری اسلامی، اعلان خطر می‌كنم:

1ـ از دست رفتن فرصت‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در داخل، منطقه و نظام ‌بین‌الملل برای ایران عزیز.

2ـ تهدیدات داخلی از جمله بیكاری، تورم، فقر، مواد مخدر و سایر آسیب‌های اجتماعی كه سبب جاری بودن ده‌ میلیون پرونده قضایی در سال، نزدیک صد ‌هزار مجروح و كشته در تصادفات و مثالهم در نتیجه ضعیف شدن نشاط و آرامش در جامعه.

3ـ ضعیف شدن اخلاق در عرصه سیاست و حكمرانی كه تا سطح جامعه دامن گسترده و دولتی شدن از سوی دیگر امر به معروف و نهی از منكر و دور شدن مردم به عنوان بانیان اصلی این امر.

4ـ تفرقه‌افکنی و تشتت بین دولت و اقوام و بین شیعه و سنی افزایش یافته و وحدت كه اساس انقلاب و حیات سیاسی ایران است اکنون با تهدید جدی روبه‌روست.

5ـ برخی از دولتمردان و سیاسیون، ناكارآمدی خود و گروهشان را به پای نظام می‌نویسند و با وجود علاقه و اعتقاد راسخ مردم به رهبری و نظام اسلامی، ممكن است این مهم را متوجه نظام و رهبری کنند.

6ـ جبهه‌بندی‌های جدید در جهان اسلام علیه ایران اسلامی و اسلام رو به گسترش است.

7- ایجاد فضای امنیتی به جای گسترش آسایش و آرامش در کشور.

با لحاظ همه موارد بالا، ورود من به صحنه انتخابات یا موجب كسب مسئولیت‌ ریاست‌جمهوری و ریاست دولت آینده خواهد شد كه در این صورت بر پایه برنامه‌های مؤثر و مفیدی که تهیه کرده‌ام، دغدغه‌های فوق را برطرف خواهم کرد. یا در غیر‌ این صورت، در شكل‌گیری معرفت جمعی و عزم و اراده ملی تأثیر خواهم گذاشت و خواهم کوشید، دولت آینده به مسیر درست‌تری هدایت شود، امید است با این تدبیر از فرصت‌سوز‌ی‌ها كاسته و نشاط و آرامش در جامعه ما فراگیر و پیشرفت و توسعه، شتاب بیشتری به‌ خود بیابد. هرچند در آینده برنامه‌های خود را توضیح خواهم داد، ولی لازم می‌دانم به چند نكته مهم اشاره نمایم:

1ـ ضرورت تغییر الگوی مدیریت كشور:

ساختار حكومت ایران در اثر پیروزی انقلاب اسلامی از بُعد سیاسی متحول شده و از نظام سیاسی شاهنشاهی به نظام جمهوری اسلامی تغییر یافته است، لیكن در بُعد اداری و مدیریت در سی ‌سال اخیر، تغییر چندانی صورت نگرفته و آن اصلاحات قلیلی كه صورت گرفته در این اواخر دچار چالش شده است.

علت توفیق نظام در بُعد سیاسی آن است كه یك تیم پیشرو به رهبری حضرت امام (ره) تحول سیاسی را در جامعه ایران به‌ وجود آوردند و نهادهای سیاسی از قبیل قانونمندی آزادی و مردمسالاری، استقلال را بنیان نهاده و جانشین صالح ایشان هم این دستاوردها را تا امروز پاسداری كرده و ایران را به قدرت سیاسی دفاعی منطقه تبدیل کرده‌اند.

به ‌همین دلیل حكومت‌داری در كشور خوب صورت می‌گیرد، ولی حكمرانی و مدیریت كشور كه عمدتاً در اختیار دولت است، از ابتدای انقلاب در بُعد اداری و مدیریتی كمتر، تیم پیشرو و خلاقی به خود دیده است. برای همین، كشتی كهنه‌ای كه تعمیرات جزیی در آن انجام شده قادر به حمل جامعه بزرگ ایران نیست.

حال اگر كسی پیدا شود كه همین تعمیرات جزیی را هم به هر بهانه‌ای خراب كند، ممكن است كشتی را غرق نماید. اكنون كشور به یك تیم پیشرو نیاز دارد كه الگوی مدیریتی كشور را تغییر دهد. من و دوستانم برای این كار آمده تا با كمك تجارب چهل‌ سال فعالیت سیاسی و مبارزاتی و علم و دانش اداره صحنه‌های بزرگ و آنچه آموخته‌ایم و مطالعه‌ای كه در دوازده سال اخیر در مجمع تشخیص مصلحت نظام به كمك نخبگان كشور انجام، بانی یك تحول مدیریتی و اداری شده و الگوی مدیریتی كشور را تغییر دهیم. اولویت این اصلاحات ایجاد یك دولت ائتلافی، فراگیر، خدمتگزار و صدیق، متشكل از تمامی نخبگان كشور است.

2ـ ضرورت رعایت و ترویج اخلاق سیاسی در جامعه:

رعایت شفافیت، صداقت، اخلاق اسلامی و كرامت انسانی در سیاست، اصولی ماندگار و ضروری است، در حالیكه امروز دیده می‌شود این امر مهم در حال محو شدن و بازی‌های سیاسی و روانی در حال ظهور است.

3ـ ضرورت برنامه‌ محوری به جای فردمحوری:

جلوگیری از دوقطبی شدن انتخابات و نهادینه شدن نزاع‌های سیاسی حاصل از آن، مانع شدن از فرد محوری در رأس قوه مجریه و تثبیت برنامه‌محوری به جای سلیقه‌محوری و تشكیل یك دولت ائتلافی كارآمد و متعهد در جهت به‌ كارگیری حداكثر ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های مدیریتی، از ضروری‌ترین اصلاحات ساختاری و هدفمند كشور است كه می‌بایست در چهار سال آینده صورت گیرد.

4ـ احیای جریانات اصیل خدمتگذار با تكیه بر اصولگرایی انقلابی:

با منحصر شدن جریان اصولگرایی و انقلابی به یك مجموعه خاص، نخستین گام در كشاندن كشور به بن‌بست سیاسی خواهد بود و باید اقدامی جدی در راستای احیای دوباره جریان اصولگرایی انقلابی و ارزشی كرد كه دربرگیرنده تمامی نیروهای معتقد، مؤمن، ارزشی و اصلاحگر در روند انقلاب اسلامی و كشور است.

امید فراوانی بود تا فرد دیگری این وظیفه مهم و خطیر را پذیرفته و پرچمداری آن را عهده‌دار شود و حقیر هم به او كمك می‌كردم.

اكنون، استوار، مصمم و صادقانه و بر مبنای اصول اخلاقی آمده‌ام و امیدوارم كه به پشتوانه ملت شریف و سرافراز و عنایات حضرت ولی‌عصر(عج) رستگار و پیروز شده و ایران را به جایگاه شایسته‌تری برسانیم.

محسن رضایی