تب سرد در خانه سرخ

وضعیت بغرنجی شده است. همه چیز بعد از بازی با الغرافه شروع شد. پس از خوردن آن پنج گل لعنتی! البته نباید زیاد هم حرص خورد و تعصب نشان داد. وقتی این اتفاق برای خود بازیکنان پرسپولیس مهم نیست دیگر چه انتظاری می‌توان داشت؟!

به نوشته وطن امروز، اگر خوردن پنج گل برای آنها مهم بود با تمام تبعات آن کنار می‌آمدند و وقتی باشگاه تصمیم می‌گیرد که 10درصد از مبلغ قرارداد آنها را کم کند به نشانه اعتراض تمرین را تحریم نمی‌کردند. هوادار حق دارد ناراحت باشد. هوادار حق دارد حرص بخورد.

پرسپولیس تا به حال از کدام تیم عربی 5 گل خورده بود؟ آیا ناراحتی نیکبخت از اینکه آنها ماشینش را داغان کرده‌اند می‌تواند مرهمی بر دردهایشان باشد؟ گریه‌های مازیار زارع چطور؟ آیا گریه می‌تواند گل‌های خورده را جبران کند؟

آنها سه روز زودتر از بازی به قطر رفتند و در این مدت آنقدر خوردند و خوابیدند که موقع بازی دیگر نای راه رفتن نداشتند. این را یکی از نزدیکان تیم گفته و اعلام کرده که کار آنها در قطر خوردن و خوابیدن بوده است. البته شاید این دلیلی منطقی برای توجیه باخت نباشد اما اگر از بیشتر بازیکنان پرسپولیس بپرسید این گفته را تایید خواهند کرد.

دیگر نشانی از تعصب در وجود بازیکنان نیست و اگر یک روز تاریخ چک آنها بالا و پایین شود زمین و زمان را به هم می‌ریزند. شکی وجود ندارد که تا چک آنها پاس نشود خبری از شرکت در تمرینات نیست. به قول دوستی، آنها به خوبی می‌دانند که در چه شرایطی باید دست به اعتصاب زد؛ حالا که پرسپولیس فقط سه امتیاز برای صعود به مرحله دوم لیگ قهرمانان نیاز دارد و در شرایط حساسی هم باید در رقابت‌های جام حذفی شرکت کند. این را هم البته می‌شود بهانه‌ای برای به فراموشی سپردن آن باخت سنگین قلمداد کرد.

همه به خوبی می‌دانند که پرسپولیسی‌ها روی این را ندارند تا چشم در چشم هواداران خود شوند و اضافه کردن پیاز داغ در این برهه زمانی بهترین راه حل است تا افکار عمومی را منحرف کنند و همه آن شکست را به باد فراموشی بسپارند.

اتفاقاتی که در روز پنجشنبه و در تمرین پرسپولیس افتاد اما به این راحتی فراموش نمی‌شود. تمرین دیروز هم اگر برگزار نمی‌شد به نظر سنگین‌تر بود. دو دستگی در بین بازیکنان و تلنگری که روی اعصاب هم می‌زدند وضعیت را بحرانی‌تر از این خواهد کرد.

به این اتفاقات درگیری چندین باره احمدرضا عابدزاده با خبرنگاران را هم اضافه کنید. توصیف اینکه این کارهای تکراری چه مشکلات عدیده‌ای را برای آنها به وجود خواهد آورد براحتی مشخص است. لحن عابدزاده در این اواخر طوری شده که واقعا غیرقابل تحمل است. او در آخرین تمرین خطاب به عکاسان و خبرنگاران گفته است: «اگر مسائل‌ تمرین امروز را انعکاس دهید، فردا از این ارتفاع به پایین پرتاب‌تان می‌کنم!» اعتصاب و تمرین نکردن بهترین راه حل برای فرار از بحرانی بود که خوردن و خوابیدن، بی‌تعصبی و توقعات زیاد موجب آن شده بود.

با فاکتوری مختصر از اتفاقاتی که افتاده براحتی می‌توان فهمید که پرسپولیس بیمار است و حتی درمان آن هم از دستان وینگادا که قرار بود برای این تیم معجزه کند خارج شده است. کار حتی به جایی رسیده که بازیکنان بزرگ پرسپولیس هم به حرف آمده‌اند.

علی کریمی که این روزها کمتر تن به مصاحبه می‌دهد در جمعی گفته که خیلی از بازیکنان هنوز پول خود را نگرفته‌اند و انگیزه‌ای برای بازی کردن ندارند. او که در بیشتر بازی‌ها جور هم‌تیمی‌هایش را می‌کشد بالاخره لب به سخن گشود تا مشکلات پرسپولیس را برای بار چندم رو نمایی کند.

او که در جمع هواداران معترض پرسپولیس حرف می‌زد خطاب به آنها گفت«: تیم ما واقعا مشکل دارد و باید یک بازسازی مجدد در آن صورت گیرد. برخی بازیکنان پرسپولیس به لحاظ مبالغ دریافتی از باشگاه مشکل دارند، حتی در بین بازی تیم ما با الغرافه قطر چک‌های برخی از آنها که از باشگاه دریافت کرده بودند در حال برگشت خوردن بود».

کریمی در پاسخ به اعتراض هواداران مبنی بر عملکرد ضعیف بازیکنان پرسپولیس در دیدار با الغرافه جز خودش، گفت: «با این اعتراضات مشکلی از تیم ما حل نمی‌شود، این‌طور نیست و همه ما در آن بازی ضعیف عمل کردیم و خوب نبودیم. فکر می‌کنم مشکلات روحی بازیکنان که ناشی از مسائل‌ مختلف‌شان باشد یکی از عوامل شکست پرسپولیس بود. البته شما باید بدانید که در بالاترین سطوح لیگ‌های اروپایی هم چنین اتفاقاتی برای تیم‌های بزرگ رخ می‌دهد، به طور مثال بایرن‌مونیخ تیم شناخته شده و بزرگی است که می‌بینید چه نتایجی را بعضا کسب می‌کند اما چنین اعتراض‌هایی به عملکرد بازیکنان و کادر فنی آنها نمی‌شود».

از طرفی نلو وینگادا هم مدام به این حواشی دامن می‌زند. او هر بار که حرف می‌زند در تضاد با انصاری‌فرد است و در بیشتر مواقع گفته‌های مدیر عامل را زیر سوال می‌برد. شاید در این شرایط که نیاز به پادزهری برای رهایی از بحران است بهترین راه در قبال این حواشی سکوت باشد. با این حال وینگادا در گفت‌وگویی اعلام کرده است که از انتقاد‌های سازنده ناراحت نمی‌شود: «از انتقادهای سازنده ناراحت نمی‌شوم و دلیل بازی نکردن برخی بازیکنان تنها مسائل‌ فنی است».

وی درباره جلسه‌ اضطراری هیات مدیره پس از شکست سنگین برابر الغرافه و دادن اولتیماتومی به کادر فنی و همچنین کاهش10درصدی قراردادها گفت: «چنین چیزی نیست. ما تنها یک جلسه‌ خصوصی داشتیم که قبلا هم با اعضای هیات‌مدیره چنین جلساتی را داشته‌ام.».

هیچ چیز در پرسپولیس عادی نیست و همه ساز خودشان را می‌زنند. قهرمان لیگ برتر هفتم و تنها نماینده ایران در لیگ قهرمانان که بیشترین شانس صعود را دارد دست به خودکشی زده. خودکشی برای کاهش حواشی گوناگونی که به دست خودشان تولید شده. آیا این بهترین راه حل است؟یکی به داد پرسپولیس برسد لطفا!