آرامش در نمایشگاه رسانه‌ها

محمدعلي وکيلي در سرمقاله ابتکار نوشت:

ديروز پايان بيستمين نمايشگاه مطبوعات کشور بود. اين مهم ترين رخداد رسانه اي در دولت يازدهم به حساب مي‌آيد. نمايشگاهي که برغم اما و اگرها و وجود برخي مشکلات در برگزاري اش، داراي پيام‌هاي مهمي بود. يکي از پيامهاي اين نمايشگاه آرامش حاکم بر فضاي سياسي جامعه بود. کساني که نمايشگاه‌هاي پيشين را تجربه کرده بودند انتظار داشتند که اخبار برخوردهاي سياسي، تنش و درگيري غوغا سالاران و افراطيون در حاشيه نمايشگاه، متن را متاثر کند و محور رسانه ها باشد. اما با وجود استقبال قابل توجه و حضور چهره هاي حساسيت زاي سياسي در نمايشگاه امسال کمترين تنش را شاهد بوديم. اين وضع محصول رويدادي کلي در فضاي سياسي کشور است. پس از انتخابات 24 خرداد، هم بر لايه هاي سياسي و هم بر فعل و انفعالات اقتصادي، آرامش قابل قبولي حاکم شده است.

اين آرامش، که انعکاسِ آن را در نمايشگاه شاهد بوديم، ره آورد و نتيجه رفتار عقلاني دولتمردان و کم شدن سايه امنيت بر حوزه فرهنگ و سياست است. در واقع تنش ها و تشنجات گذشته محصول راديکاليزه شدن فضاي جامعه بود. تجربه سه دهه گذشته نشان داده که هرگاه فضاي جامعه باز شده، حداقل امنيت منتقدين فراهم شده و خطوط قرمز توهمي، خود ساخته و فرا قانوني کاهش يافته است، آرامش به محيط سياسي باز مي‌گردد. هر گاه نيز ساحت سياست گرفتار تک صدايي شد و جهت گيري هاي کاذب به حداکثر رسيد و فضاي فرهنگي – سياسي، امنيتي گرديد، آرامش جامعه قرباني رفتارهاي قانون ستيز شده و اعمال ساختار شکن ترويج گرديد.

خوشبختانه در اين يک هفته منتقدين، موافقين و مخالفين زير يک سقف کنار هم گرد آمدند و با نهايت احترام ضمن طرح موضوعات جدي، کسي رفتار تکفيرگونه و خود خواهانه انجام نداد. مناظره ها با رعايت حرمت طرفين برگزار شد و انصاف در قضاوتها شاخص بود. نه جيغ بنفش شنيديم و نه فرياد وامصيبتا به گوش رسيد. نقدها عمدتاً داراي محتوايي منطقي و مستدل بود و کمتر شاهد نقدهاي مخرب و ناشي از القائات بوديم. اگر اين فرض که نمايشگاه آيينه جامعه سياسي کنوني است، صحيح باشد آنگاه بايد آن را به عنوان يک دستاورد بزرگ براي دولت يازدهم قلمداد کرد.

به همين دليل مي‌شد رضايت را در چهره بازديدکننده گان تشخيص داد. در گذشته چنين تجمعاتي با شر و شور بسياري همراه بود، ولي خروجي آن صرفا التهاب و احساس ناامني بود و در نهايت هم نارضايتي بازديد کنندگان. آرامش موهبتي است که وجودش به سود همه است. اگر چه همواره اقليتي تهي و فاقد استدلال و منطق نفع و نانِ خود را در غوغا، تشنج و دعوا مي‌جويند، ولي گرانيگاه منافع ملي و توسعه کشور را آرامش تشکيل مي‌دهد؛ پس آنرا غنيمت شمرده و پاس بداريم و آفاتش را بر چينيم و اجازه دهيم نهال آرامش به درخت تنومندي تبديل شود و ميوه آن بر سر سفره فرهنگ مردم نهادينه شود.