برای وحدت ملی نیاز به قلبی بزرگتر است

مسعود پزشکیان،  نماینده مجلس نهم در آرمان نوشت:

 

نگارش در باب نقاط ضعف و قوت دولت از آن جهت که چشم انداز روشنی وجود ندارد کاری بس دشوار است. به عبارت دیگر برای آنکه بتوان تحلیلی دقیق در این باره ارائه کرد باید از قبل اهداف روشنی مد نظر قرار گیرد، ضمن آنکه ابزار مناسبی هم برای اندازه گیری میزان رسیدن به آن اهداف نیز در دسترس باشد که بر این اساس نظری دقیق و کارشناسی ارائه داد. متاسفانه مشکلی که امروز نه تنها در مجلس بلکه در کل کشور وجود دارد، فقدان اهداف روشن است؛ به بیان دیگر عدم وجود برنامه موجب شده تا راه کاملا مشخص نباشد و ایستگاه‌های پیشرفت در هاله‌ای از ابهام قرار گیرد.

ناگفته نماند در این راستا چشم اندازی توسط مقام معظم رهبری ترسیم شده اما واقعیت این است، مادامی که در مرحله اجرا قرار گرفته می‌شود نقشه‌ منسجمی برای عملیاتی کردن این چشم‌انداز وجود ندارد، به طور واضح‌تر باید اذعان کرد مهمترین کارکرد نقشه آن است که کاملا مشخص می‌نماید از کجا باید آغاز کرد، چه مسیرهایی باید طی شود و سرانجام در کدام نقطه باید قرار گرفت. بر این اساس باید بیان داشت از آنجا که نقشه راهی وجود ندارد هر که به زعم خود می‌تواند هم از دولت تعریف کند و هم نقدهایی متوجه آن بداند. در نتیجه آنچه امروز در قالب تحلیل‌ها، نقدها و گاه تمجیدها در باب عملکرد دولت بیان می‌شود به دلیل عدم وجود نقشه و ابزار مناسب نمی‌تواند مبنایی علمی داشته باشد. با این مقدمه آنچه در وصف عملکرد دولت در طول بیش از یک سال می‌توان ابراز داشت در قالب نگاهی کلی و همچنین در مقایسه با گذشته است. 

بر این اساس برداشت موجود آن است که در بسیاری از زمینه‌ها دولت توانسته تغییرات مثبتی را ایجاد نماید، برای مثال در مورد تورم مشاهده می‌شود تا حد قابل توجهی کنترل شده یا تنش و التهاب بازار مسیر قبلی خود را دیگر طی نمی‌کند و تاحدودی ثبات و آرامش بازگشته است. در زمینه روابط بین‌الملل نیز واقعیت این است سطح تعاملات و بهبود روابط با کشورهای دنیا ارتقا پیدا کرده و دیگر خبری از قطعنامه‌های پی‌در‌پی و نفسگیر گذشته نیست مضاف بر اینکه اقبال کشورها برای داشتن رابطه‌ای مناسب با ایران بیشتر شده است و این مسئله دستاوردی قابل تقدیر برای دولت محسوب می‌شود. ضمن آنکه به خوبی مستاصل بودن رژیم‌هایی که دشمن ایران هستند مانند رژیم صهیونیستی در طول یک سال اخیر کاملا مشهود است چرا که پیش از این اسرائیل توانسته بود در دنیا مظلوم‌نمایی کرده و حمایت دنیا را نسبت به خود جلب نماید و ایران‌هراسی در تمام دنیا به راه بیندازد اما امروز انزوای آن به خوبی قابل مشاهده است.

در زمینه‌های اجتماعی هم باید گفت متاسفانه آنچه تا کنون به آن پاسخ قانع کننده‌ای داده نشده آن است که ایران کشوری است با انواع قومیت‌ها و سلایق و مذاهب مختلف. قرار دادن هر کدام از این سلایق و مذاهب در جایگاه خود و احترام گذاشتن به آنها و میدان دادن و نگاه عادلانه به آنها اصلی است که نباید فراموش شود. متاسفانه در این زمینه هنوز تنگ‌نظری‌هایی وجود دارد لذا آنچه حائزاهمیت است آن که برای ایجاد وحدت ملی نیاز به قلبی بزرگتر و نیاز به بینشی وجود دارد که «فبشر عباد الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ»  را با تمام وجود درک نماید.