طرحى ۶ ساله براى والنسيا

والنسيا براى اين كه از ورشكستگى رهايى يابد و به حياتش ادامه بدهد، بايد حداكثر تا اوايل تيرماه ،۱۳۸۸ اعتبارى برابر با ۷۵ ميليون پوند را جور كند.

به نوشته ایران و به نقل از گاردین، اين شروع كار اين باشگاه مطرح اما بحران زده اسپانيايى در راه حل مشكلات عظيم مالى اش به حساب مى آيد و برنامه اى كه توسط سران مستايا طراحى شده، 6 ساله است اما مهمترين شاخصه و الزام آن فروش ستاره هاى تيم و درصدرشان داويد ويا و داويد سيلوا است.

كمبودهاى عظيم مالى بر نتايج حاصله تيم در ميدان مسابقات ظرف دو سه ماه اخير نيز تأثير منفى نهاده و اين تيم كه در اوايل فصل خوب نتيجه گرفته بود، حالا از ۳ رتبه صدر جدول ليگ فوتبال اسپانيا بشدت فاصله گرفته، زيرا مدتى است حقوق بازيكنانش را نداده و آنها هم بى روحيه توپ مى زنند.

با اين اوصاف خاوى ير گومز يكى از مديران ارشد والنسيا برنامه اى براى نجات اين باشگاه و ادامه حياتش ريخته كه لازمه و مقدمه آن تضعيف باشگاه در قدم نخست و سپس توانمندشدن تدريجى آن از نو است.

ابتدا بايد پولى كه گفتيم به دست والنسيا برسد و در اين راه چاره اى جز واگذارى امثال ويا و سيلوا به خيل متقاضيان آنها نيست و اقدام ديگر در اين راه، گرفتن وام هاى كلان و كوتاه مدت از شركت ها و بانك ها است ولى گومز هم معترف است كه چون تيمش جاذبه بين المللى نظاير رئال مادريد و بارسلونا را ندارد، براى جذب اين كمك ها و بودجه ها مشكل خواهد داشت.

ويا آقاى گل «يورو ۲۰۰۸» بازيكنى است كه همه او را مى خواهند و تيم انگليسى منچسترسيتى حاضر است بيشتر از ساير متقاضيان او بپردازد. البته رئال و بارسا هم اين گلزن كوتاه قد اما مجرب و تيزهوش را مى خواهند و هر دو پيشتر در اين خصوص فعاليت هم كرده بودند. با اين همه مشترى براى ويا، والنسيا قادر است قيمت فروش او را پيوسته بالاتر ببرد و حرف خودش را در اين خصوص سبز كند.

فرضيه گومز اين است كه مى توان با پول حاصل از واگذارى ويا و سيلوا والنسيا را در جاده بازيابى قرار داد و تيم را در فصل آتى با كيفيتى متوسط به پيش راند و در دسته اول اسپانيا نگه داشت و وقتى باشگاه قروض اش را صاف كرد و نفسى كشيد، به تدريج دست به خريد دو سه بازيكن قوى تازه زد.

اما اين كارها و بدل شدن مجدد به چيزى كه مردان مستايا تا پيش از بحران اخير بودند، زمان قابل توجهى خواهد برد و به همين سبب است كه گومز پروژه اش را طرحى ۶ ساله خوانده است.

جالب تر اين كه «ويا»ى ۲۸ ساله به رغم داشتن آن همه هوادار و متقاضى و در حالى كه در يك چشم به هم زدن مى توانست به هر تيمى بپيوندد، در طول فصل جارى از عشق خود به مستايا و علاقه اش به ماندن در والنسيا سخن گفته و تمايل به ترك آن جا بروز نداده است.

اين در حالى است كه او هم از كسانى است كه دستمزدش دير به دير و كمتر از حد مقرر پرداخت مى شود و از متضررهاى ماجراى بحران مالى در باشگاهى است كه از دوران شكوهش و قهرمانى در ليگ اسپانيا (۲۰۰۲ و ۲۰۰۴) و فتح جام يوفا (۲۰۰۴) بشدت فاصله گرفته است. آن زمانى بود كه والنسيا با مربيگرى رافا بنيتس رهبر فعلى ليورپول به ميدان مى آمد.

والنسيا فصل پيش هم به رغم فتح جام حذفى اسپانيا، با مربيگرى رونالد كومان هلندى دوران سختى را در ليگ اسپانيا گذراند و در حالى در كمركش جدول رده بندى اين پيكارها مستقر و ماندنى شد كه تا ۱۰ هفته به پايان در خطر سقوط به دسته دوم قرار داشت.