اگر بيدار بماند

گويا گراهام گاردن اکثر آهنگ هايش را براي بويان کرکيچ خوانده است.اين پسر با ميميک صورت يک بچه دبيرستاني به لطف دو گلي که درون دروازه آلمريا جاي داد، جاني دوباره يافت.

به نوشته اعتماد، هواداران هنگام صرف اغذيه سنتي در بين دو نيمه بازي گاهي به اطراف نگاه کرده و مي گفتند اين پسر خيلي جادويي توپ مي زند. بويان حاصل علاقه پرستاري کاتالاني به يک فوتباليست مصدوم اهل صربستان است. کرکيچ بزرگ در روزهاي پاياني بازي به خاطر فداکاري براي «مالروسا» آسيب ديد و چندي بعد فقط توانست براي پسر کوچک خود خاطره روزهاي بازي را تعريف کند.

يک روزنامه ورزشي در شماره اخير خود از شباهت بويان با يک شخصيت کارتوني نوشت. توجه اين جريده امتداد ستايش هاي رسانه هاي گروهي کاتالونيا از پديده تيم دوم بارسلونا است. کرکيچ در هشت سالگي به کمپ بارسلونا پيوست و از همان زمان نام نوعي شکلات را به عنوان لقب او برگزيدند.

به ثمر رساندن 895 گل در تيم جوانان و 14 بار توفيق در گشودن دروازه رقيبان تيم دوم بارسلونا وقتي در کنار عنوان آقاي گلي رقابت هاي زير 17 سال اروپا مورد توجه قرار گرفت، نقاب از چهره يک پديده برداشت.

او سال بعد هم برترين گلزن قاره سبز در رده جوانان نام گرفت اما در روزهايي که مورد توجه رئال مادريد قرار گرفت، يک آسيب ديدگي بي موقع مانع حضور او در فينال شد.اسپانيا بدون او يک بر صفر شکست خورد.بويان 16 سال و 26 روز سن داشت که براي اولين بار پيراهن تيم بزرگسالان بارسلونا را پوشيد.

او اکتبر 2007 با 17 سال و 51 روز سن به جوان ترين گلزن تاريخ آبي اناري ها تبديل شد. از ديگر افتخارات کرکيچ مي توان به ملي پوش شدن در 16 سالگي (جوان ترين عضو تيم ملي اسپانيا در قرن بيست و يکم) و ثبت 10 گل در 14 بازي اولين فصل حضور در ترکيب اصلي بارسا اشاره کرد. مطبوعات از پديده سال و انقلاب جديد نام بردند.

درباره او اتفاقات خيلي سريع رخ داد. در روزگار درخشش بويان، بارسا از بازيکناني با شرايط سني خاص سود مي برد. هم تيمي هاي کرکيچ يا کوچک تر از او بودند يا جاي پدر وي محسوب مي شدند. شايد همين ناآشنايي، توانايي تحمل فشارهاي جانبي را به ارمغان آورد و بويان اين گونه اوج گرفت. شهرت فراوان باعث شد او در 17 سالگي نتواند تنها پياده روي کند يا همراه دوستانش به ميهماني برود.

تقدير، بويان را در جاده هاي پرپيچ و خم قرار داد. اين صربستاني الاصل در روزهاي سياه نور اميد بارسلونا بود و به تيم ملي اسپانيا نيز قوت قلب مي داد اما با وجود شروع رقابت هاي ملي در 17 سالگي از بازي در يورو 2008 محروم ماند.

ماتادورها بدون او جام قهرماني را ربودند. عدم آمادگي دليل دور ماندن کرکيچ از ليست تيم ملي اسپانيا تلقي شد. خب اين هم يک تجربه ديگر. 10 دقيقه بازي فاجعه بار مقابل آلباسته اين جوان را زير بار فشار انتقادات له کرد. کرکيچ حتي يک بار هم توپ را به منطقه مورد نظر خود نفرستاد. شايد آماده نبود.

در اين شرايط از سوي عده يي فرياد حمايت شنيده مي شد و گروه بي شماري با طعنه جواب حاميان بويان را مي دادند. تغييرات به وجود آمده در کادر فني يک فصل دشوار را فراروي کرکيچ قرار داده است.گوارديولا در تيم دوم بارسلونا مربي ستاره خارجي محسوب مي شد و وقتي بر صندلي رايکارد تکيه زد، دقيقاً مي دانست از پديده سابق چه مي خواهد.

بويان در حضور بزرگاني مانند آنري، مسي و اتوئو هفت گل درون دروازه تيم هاي رقيب جاي داد تا ثابت کند حرف هايي براي گفتن دارد، هر چند اين آمار مربوط به جام حذفي بوده و او در ليگ مجموعاً 300 دقيقه بازي کرده است. تا ساعت 10/22 يکشنبه بارسا فقط سه امتياز بيشتر از رئال مادريد داشت و بدون آنري و اتوئو فشار بي اندازه يي روي دوش آنها بود. ناجي از راه مي رسد؟ رسيد.

او بويان نام داشت؛ مردي که در دقايق ابتدايي دومين بازي رسمي خود در فصل جاري به زيبايي دروازه آ لمريا را گشود. به هر حال وقتي اجازه نمي دهد اتوئو يک بازي 90 دقيقه يي را تجربه کند، يعني مهره هاي قابل اتکاي فراواني داريد. يعني يک بويان آماده در اختيار شماست. در پايان ستايش ها را بخوانيد. ال موندو تيتر «بويان بزرگ» را برگزيد.

گوارديولا از شادماني فراوان بابت گل هاي نجات بخش گفت و کرکيچ خيلي غريزي اظهار داشت؛ «به اين دستاورد بزرگ احتياج داشتم.» بارسا آرام باشد، چون بويان بيدار است.