در حسرت يك حريف دندان گرد

تيم ملي از دوم فروردين ماه امسال تا 24 اسفند ماه، در مجموع 22 بازي رسمي و غير رسمي برگزار كرد كه حاصل آن 13 پيروزي، 5 تساوي و 4 شكست بود.

به نوشته جام جم، در اين ميان، 10 بازي تيم ملي رسمي بود كه خوشبختانه باختي در آنها نداشتيم، اما تعداد مساوي‌ها كمي زياد بود و همين مساله هم باعث شد نمايندگان مجلس در آخرين روزهاي سال، نسبت به نتايج تيم ملي به محمود احمدي‌نژاد تذكر بدهند.

تيم ملي در بازي هاي رسمي‌اش 5 تيم امارات، سوريه، كويت، كره شمالي و سنگاپور را شكست داد و مقابل 5 تيم كويت، عربستان، امارات، تايلند و كره‌جنوبي هم نتيجه‌اي بهتر از مساوي نگرفت. در بازي‌هاي تداركاتي هم 8 پيروزي و 4 شكست نصيب شاگردان علي دايي شد تا مشخص شود، اين مربي در بازي هاي غيررسمي، بر عكس بازي‌هاي رسمي هيچ اعتقادي به مساوي ندارد!

در مجموع نتايج تيم ملي به همان اندازه كه در بازي‌هاي داخلي خوب و راضي كننده بود، در بازي‌هاي خارج از خانه ضعيف و دور از انتظار بود. آمار در اين زمينه گوياي همه چيز است. ملي‌پوشان كه امسال هم مانند بسياري از سال‌هاي ديگر با بازي در ديگر شهر‌هاي ايران غريبه بودند، هر‌ 10 بازي‌ خانگي‌شان را در تهران برگزار كردند كه در 9 بازي به پيروزي رسيدند و فقط در آخرين بازي، مقابل كره جنوبي با تساوي يك يك متوقف شدند.

در عوض در بازيهاي خارج از خانه، تيم ملي به همان اندازه كه برد، تساوي كرد و البته باخت!4 پيروزي، 4 تساوي و 4 باخت نشان از وابستگي تيم دايي به بازي در تهران دارد.حاصل اين نتايج، صعود تيم ملي از مرحله اول مقدماتي جام‌جهاني 2010، كسب عنوان قهرماني فوتبال غرب آسيا، كسب مقام سومي تورنمنت چهارجانبه عمان و قرار گرفتن در مكان سوم جدول 5 تيمي مرحله دوم مقدماتي جام جهاني 2010 در پايان دور رفت اين بازي‌ها بود.

آنچه در سال رو به پايان 87 مشهود بود، فقر بازي تداركاتي با حريفان دندان گرد و بزرگ بود كه البته بيشتر از آن كه اين مساله به كوتاهي فدراسيون فوتبال برگردد، ناشي از برخي تحريمات سياسي بود. تيم ملي هر چند 2 بار در سال جاري به اردوي اسپانيا رفت، هيچ‌گاه رنگ بازي با يك تيم ملي اروپايي را نديد و تيم‌هاي ملي اكوادور، زامبيا و كنيا از آمريكاي جنوبي و آفريقا، تنها حريفان غير آسيايي ايران در بازي‌هاي تداركاتي بودند.

ملي‌پوشان امسال 2 بازي غير رسمي هم مقابل اسلاوياپراگ جمهوري چك و منتخب گاليسياي اسپانيا برگزار كردند كه حاصل هردوي آنها شكست بود. در مجموع اين نتايج باعث شد نوسان زيادي هم در رنكينگ بين‌المللي فيفا نداشته باشيم. تيم ملي فروردين امسال را با حضور در مكان 41 رنكينگ فيفا و سوم آسيا شروع كرد و در پايان سال هم در مكاني بهتر از چهل و چهارمي دنيا قرار نگرفت.

غلامرضا رضايي؛ آقاي گل تيم ملي

تيم ملي در بازي‌هاي امسال خود 40 گل زد و 16 بار هم دروازه‌اش را باز شده ديد. از اين تعداد، 6 گل تيم ملي از روي نقطه پنالتي به ثمر رسيد و جالب آن‌كه هادي عقيلي هر 3 گل ملي‌اش را در اين سال با پنالتي زد تا لقب پنالتي‌زن‌ترين بازيكن ملي‌پوش را يدك بكشد.

در اين ميان، غلامرضا رضايي كه با توجه ويژه علي دايي ملي‌پوش شد، مزد اين اعتماد را بهتر از آنچه خود دايي فكرش را مي‌كرد، داد و با زدن 7 گل ملي، بهترين گلزن تيم ملي در سال 87 لقب گرفت. بد نيست بدانيد غلامرضا رضايي در تيم باشگاهي‌اش صباي قم، تا هفته سي‌ام فقط 5 گل زده است!

البته جز غلامرضا رضايي، هيچ مهاجم ديگري در بازي‌هاي ملي امسال درخشش نداشت كه علتش را بايد از علي دايي پرسيد. بارزترين مهاجم ناكام در تيم ملي آرش برهاني است كه به رغم قرار داشتن در بهترين فرم ايده‌آل خود در اين سال‌ها و زدن گل‌هاي فراوان در ليگ برتر، فرصت چنداني براي پوشيدن پيراهن تيم ملي در اين سال پيدا نكرد و تنها گل ملي‌اش را هم در بازي غيررسمي ايران مقابل گاليسياي اسپانيا به ثمر رساند!

جواد نكونام با 5 گل زده، دومين گلزن برتر تيم ملي است و هادي عقيلي و كيانوش رحمتي كه مدافع و هافبك دفاعي هستند در مكان بعدي بهترين گلزنان تيم ملي قرار دارند كه اين هم در نوع خودش جالب است.