«بال چپ» هاى تازه مارادونا

رسيدن تيم ملى فوتبال آرژانتين به دو برد جالب در هر دو ديدارى كه تا به حال تحت مربيگرى ديه گو مارادوناى معروف برگزار كرده، دلايل خاصى داشته است. كاپيتان و ستاره سابق اين تيم توانسته است روح رقابت و رفاقت را به اردوى ملى بازگرداند و در ضمن از برخى قابليت هاى پنهان مانده «البى سلسته» (لقب تيم ملى آرژانتين) هم به نحو احسن سود جويد.

به نوشته ایران، به تصميم وى در بازى دوستانه چندى پيش آرژانتينى ها با تيم ملى فرانسه در بندر مارسى كه نتيجه آن ۰ـ۲ به سود آرژانتينى ها شد، دو مهره تقريباً تازه وارد سمت چپ ميدان را براى آنها به طور همزمان پوشش مى دادند كه يوناس گوتيه رز و اميليانو پاپا بودند. با اين كه هيچ كدام هنوز نام و شهرتى ندارند اما به آرامى در حال بدل شدن به گزينه هاى اصلى مارادونا در اين منطقه از زمين هستند.

از آنجا كه مسابقات انتخابى جام جهانى ۲۰۱۰ در منطقه امريكاى جنوبى از اوايل فروردين ۸۸ بازگشايى مى شود، همين مهره ها اهميتى بيشتر يافته اند و مى توانند در اين رقابت ها هم خبرساز باشند. با اين كه بين آنها چه به لحاظ فنى و چه رفتارى تفاوت هاى زيادى وجود دارد، اما تشابه هايى هم در كارشان مشاهده مى شود. يكى (گوتيه رز) 25 ساله و ديگرى ۲۶ ساله هستند و هر دو در باشگاه ولز سارزفيلد كشورشان به شكوفايى رسيدند و در حرف هاى هر دو نفر نيز اميد و نگاهى مثبت به آينده احساس مى شود.

مارادونا مى گويد: «من چند جوان تازه مطرح شده را در ميان شاگردانم دارم ويكى پاپا است. او از بهترين بال چپ هاى جديد در فوتبال ما است. گوتيه رز نيز همين طور، پاپا تا به حال ۲۱۰ بازى باشگاهى در آرژانتين انجام داده كه با ۱۰ بار گلزنى نيز همراه بوده است. او در ۲۹ آبان كه آرژانتين در اولين مسابقه اش با هدايت مارادونا در گلاسكو ۰ـ۱ بر اسكاتلند پيروز شد، نخستين بازى ملى خود را انجام داد. وى مى گويد: «آن واقعه مثل يك رؤيا بود. شانسى كه آوردم اين بود كه درست در حول و حوش ايام تغيير مربيگرى در آرژانتين و روى كار آمدن مارادونا به جاى الفيو باسيله، توانستم بازى هاى خوبى را ارائه بدهم و مارادونا را تشويق به دعوت خود كنم.

گوتيه رز كه به او به خاطر پاهاى بلند و روش خاص دويدن اش لقب ال گالكو را داده اند پيش از دعوت به تيم ملى بزرگسالان آرژانتين براى تيم هاى ملى جوانان و اميد آرژانتين به ميدان آمده و برخلاف پاپا تجربه بازى هاى ملى را داشت. او هم ابتدا در ولز سارزفيلد (باشگاه فعلى پاپا) چهره شد ولى تا زمانى كه به مايوركاى اسپانيا انتقال نيافت به تيم ملى بزرگسالان آرژانتين هم دعوت نشد. او به واقع اولين بازى ملى اش را نه در دوره مارادونا بلكه در دوران كار باسيله، سلف ديه گو به انجام رساند.

چه واقعه اى از اين جالب تر كه اولين بازى او در اين سطح به سال ۲۰۰۷ در برابر فرانسه بود و او دوسال بعد از آن در ديدارى ديگر در برابر فرانسه (اما با مربيگرى مارادونا) و به واقع در ششمين مسابقه ملى اش اولين گل خود را نيز در اين سطح زد تا سهمى مهم در پيروزى عجيب ۰ـ۲ مردان مارادونا در پاريس داشته باشد. او هم به نوبه خود مى گويد: «بازى كردن در تيم ملى آرژانتين هميشه از رؤياهاى من بود ولى مهمتر از آن كار كردن با مارادونا است. اين كه او در كنارتان باشد و شما را راهنمايى كند، يك نعمت است. اميدوارم درخشش و گلزنى من در سطح ملى ادامه يابد.»

با برنامه ريزى مارادونا اين دو جوان بالنده به خوبى توانسته اند در سمت چپ زمين به عنوان زوج يكديگر عمل كنند. در ميان آنها پاپا پيشتر روبه عقب و يك مدافع چپ بوده و گوتيه رز در هيئت يك پيستون چپ تهاجم هاى بيشترى داشته است.

در اين راستا اين پاپا است كه بعد از دريافت توپ از دروازه بان و يا يك مدافع خودى ابتدا آن را به سمت جلو به حركت درمى آورد و به تقسيم آن بين يارانش مى پردازد و از اين لحظه به بعد گوتيه رز هم مى تواند با تصاحب توپ و حركت قدرتمندانه و پرشور با آن و شروع تهاجم، آرژانتين را صاحب موقعيت هاى لازم كند. اينها سلاح هاى خاصى است كه آرژانتين علاوه بر سلاح هاى اصلى تر خود (مسى، ته وز، اگه رو و ريكلمه) براى دو ديدار رسمى بعدى خود (با ونزوئلا و بوليوى) در دور مقدماتى جام جهانى ۲۰۱۰ در دست دارد و سمت چپ تيم آرژانتين را به نقطه اى خاص و خطرساز براى رقباى آنان بدل كرده است.