کاش یکی قول بدهد

بیایید برای یک‌بار هم که شده حس انسان‌دوستی را به شیوه‌ی درست در خودمان راهبری کنیم. بیایید قول انگشتی بدهیم که در اولین فرصت سکوت کردن را یاد بگیریم.

بیایید باهم قول انگشتی بدهیم. بیایید قول بدهیم اگر کسی مریض شده بود (هر مریضی!) و اگر حالش بد بود (هر بد بودن حالی اعم از روحی و روانی و جسمی و…) نصیحت را کنار بگذاریم. بیایید قول انگشتی بدهیم اگر کسی سرماخورده بود نیاییم بالای سرش از سردی هوای دیروز و باز گذاشتن پنجره حرف بزنیم. اگر کسی گلودرد داشت نیاییم از مضرات آلوچه‌های جنگلی غیربهداشتی دربند حرف بزنیم. اگر کسی بدنش درد می‌کرد نیاییم بگوییم: چه قدر بهت گفتم دوچرخه‌سواری بسه؟ مگه بهت نگفتم؟. بیایید قول انگشتی بدهیم اگر کسی سرش درد می‌کرد نیاییم بغل گوشش از تأثیرات مخرب شنیدن آهنگ با صدای بلند بر دیواره‌های گوشش حرف بزنیم. بیایید قول انگشتی بدهیم وقتی کسی مریض است سرزنش نکنیم. بیایید قول انگشتی بدهیم وقتی کسی ازلحاظ روحی بهم ریخته و به‌تنهایی علاقه پیداکرده نیاییم برچسب افسرده بودن را روی پیشانی‌اش بچسبانیم. بیایید قول بدهیم وقتی کسی واقعاً افسرده شده نیاییم بگوییم: مگه بهت نگفتم آدم  ِ زندگی کردن نیست؟ مگه نگفتم دل نبند؟ بیایید قول بدهیم اگر کسی مردود شده بود نیاییم بگوییم: چه قدر بهت گفتم بخون؟ بسکه نشستی پای اون آشغالا(می‌تواند موزیک، کتاب، سایت‌ها و وبلاگ‌ها، برنامه‎های تلویزیون و….باشد). بیایید قول بدهیم وقتی کسی ناراحت است ترحم نکنیم. بیایید یاد بگیریم درسی که چشم‌هایمان می‌توانند به ما بدهند، ما با دهانمان نمی‌توانیم به دیگران بدهیم. بیایید یاد بگیریم عبرت بگیریم و نفرت درست نکنیم. بیایید قول انگشتی بدهیم اگر کسی با چشم‌هایش به ما گفت: خواهشا حرف نزن. حرف‌هایش را ندیده نگیریم. بیایید قول انگشتی بدهیم. بیایید برای یک‌بار هم که شده حس انسان‌دوستی را به شیوه‌ی درست در خودمان راهبری کنیم. بیایید قول انگشتی بدهیم که در اولین فرصت سکوت کردن را یاد بگیریم.

فاطمه/ وبلاگ صبیه اسمان