توپ وينگادا پر نيست

پرسپوليس در روزهاى اخير براى بازى با الشارجه امارات در شروع فصل جديد ليگ فوتبال قهرمانان آسيا تلاش و تمرين مى كرده اما حقيقت آن است كه بدترين تدارك را براى اين پيكارها داشته است. اين تيم بعد از شكست عجيب ۱-2 خود در برابر مقاومت سپاسى شيراز در هفته سى ام ليگ برتر ايران وارد بحرانى تازه شد. به رغم احترام فراوانى كه بايد به تيم غلام پيروانى و شاگردان تلاشگر او گذاشت، پرسپوليس، دليل شكست تازه اش بود و نوعى بازى كرد كه شبيه به خود زنى بود.

به نوشته جوان، در پى آن تعدادى از بازيكنان پرسپوليس از سوى هيئت مديره باشگاه متهم به كم كارى شدند و از مبلغ قرارداد كل بازيكنان و مربيان تيم به خاطر قصور فوق، ۱۰ درصد كاسته شد. در همين حال هيئت مذكور وعده داد كه اگر سرخ ها از گروه خود در جام باشگاه هاى آسيا بالا بروند مبلغ مذكور به عنوان پاداش به اعضاى تيم عودت داده مى شود.

به كلام بهتر ۱۰ درصد مورد بحث از حساب بازيكنان تا پايان ارديبهشت ۸۸ كسر نخواهد شد و در آن زمان بر اساس صعود يا عدم صعود قرمزها از گروه شان درباره مسئله فوق تصميم گيرى خواهد شد.پرسپوليس با همدسته شدن با الشباب عربستان، الغرافه قطر و البته الشارجه امارات راهى مسدود براى صعود ندارد و حتى اگر معتقد باشيم كه الشباب در اين گروه اول مى شود پرسپوليس مى تواند با پيشى جستن بر دو تيم ديگر از گروهش بالا برود.

آيا اين كار از عهده قرمزها بر مى آيد؟
بعد از ديدن ۵ مسابقه اى كه آنان با هدايت نلو وينگادا برگزار كرده اند، نگرانى ها و نااميدى ها نسبت به آنان بيشتر شده است.

اگر در دوره افشين پيروانى چند باخت بد به حساب قرمزها نوشته شد، لااقل تيم هجومى ظاهر مى شد و محتاط نبود، اما به نظر مى رسد كه جانشين او آن چنان به بخشيدن قوام لازم به مدافعان تيمش فكر مى كند كه از تكرار همان تيم هجومى غافل مانده است.

به علاوه شكست ۱-2 در برابر مقاومت در تهران نشان داد كه برخلاف برخى تصورات خط دفاعى قرمزها هم كم اشتباه و مستحكم نشده است و هنوز مى لنگد.

اين كه كادرفنى پرسپوليس چگونه مى خواهد براى بازى با الشارجه و مهمتر از آن مسابقه اواسط هفته آينده در زمين الشباب عربستان ضعف هاى مورد بحث را رفع كند و از فرصت كوچك موجود بزرگترين بهره را ببرد، مسئله اى است كه بايد صبر كرد و حاصل آن را ديد اما اين كار بسيار دشوار است زيرا قرمزها به شدت مشغول شركت نافرجام خود در ليگ داخل بوده و با نمايش هايى بد، جام قهرمانى را از حالا به يكى از دو تيم استقلال و ذوب آهن سپرده اند و اين امر خاطر تيمى را كه فصل گذشته پس از ۶ سال وقفه، با شكوهى جالب از نو فاتح ليگ شد، خراش داده است.

طرح ها و نقشه ها
نلو وينگادا به سبب سال ها زندگى در منطقه با كيفيت و روندكار رقباى عرب پرسپوليس در مرحله نخست جام آشنا است و لابد راهكارهاى لازم را ارائه خواهد كرد ولى ابزار و ادوات اجراى طرح هم مهم اند و تا آنها را نداشته باشيد، حتى بهترين نقشه ها هم بى بهره خواهند ماند.
برخلاف آن چه سران سرخ مى گفتند تا به حال زوج خوبى بين وينگادا و افشين پيروانى به وجود نيامده و اصولاً اين مربى تبعه پرتغال، نتوانسته است تحولى فنى را در تيمش ايجاد كند.

تا زمانى كه با جوانانى زحمتكش اما كم تجربه مثل على عسگر، نوروزى و خيرخواه در پى فتح قلل بزرگ موفقيت باشيد، به مشكل برخورد خواهيد كرد زيرا تجربه بين المللى آنها اندك است و مادامى كه اصرار بر استفاده از بازيكنانى مثل نيكبخت واحدى كنيد كه بعد از اعلام محروميت دو ساله اش از ديدارهاى ملى حتى يك گل نزده و سقوط روحى شديدى داشته، به اهداف خود نخواهد رسيد. اين كه چرا وينگادا به رغم نكات بر شمرده در سطور فوق از اين بازيكنان استفاده مى كند، بيشتر اين نكته را مى رساند كه اين تيم بالقوه نفرات زياد و كافى ندارد و ادعاهاى عجيب ابتداى فصل در خصوص كهكشانى شدن قرمزها بيشتر يك نگاه شتاب زده بود و اصولاً خريد مهره هاى متعدد لزوماً نشانگر توفيق و قدرتمند شدن يك تيم نيست.

در انتظار حوادث
شايد الشارجه در تهران حريفى قابل تسليم باشد، اما پرسپوليس و به واقع وينگادا توپ پرى ندارند و بيشتر در انتظار جور شدن حوادثند. چيزى كه همان قدر قابل تضمين است كه قهرمانى پرسپوليس در فصل جارى ليگ ايران!